بیت (رایانه)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

بیت (به انگلیسی: Bit) (کوتاه شدهٔ binary digit به معنی رقم دوتایی) به معنای رقم در دستگاه اعداد دودویی است. همان‌طور که در عددنویسی در مبنای ده، که عددنویسی رایج امروز در کارهای روزمره است، ده رقم ۰، ۱، ۲، ۳، ۴، ۵، ۶، ۷، ۸ و ۹ به‌کار می‌رود، در عددنویسی در مبنای دو فقط دو رقم وجود دارد: صفر و یک. به هریک از این ارقام یک بیت می‌گویند. مثلاً عددی مثل ۱۰۰۱۱۰۱ در مبنای دو، هفت رقم یا هفت بیت دارد.

«بیت» در نظریه اطلاعات، بیان‌گر واحدِ (یکای) محتوای اطلاعاتی (Information content)؛ یا به‌طور خلاصه، واحد اطلاعات است. آن را نباید لزوماً با «بیت» به معنی رقم دستگاه دودویی که در بالا معرفی شد یکی دانست.

ریشه لغت[ویرایش]

مخفف: b

سرواژه عبارت: Bit

Bit مخفف عبارت binary digit است.

معنی[ویرایش]

بیت یک عدد در دستگاه اعداد دودویی و یکای اندازه‌گیری داده در رایانه است و هر ۸ بیت معادل ۱ بایت است. بیت کوچک‌ترین واحد داده در ذخیره و بازیابی داده در رایانه محسوب می‌شود.

بیت توازن[ویرایش]

یک بیت اضافی که برای کنترل خطا در گروه‌هایی از بیت‌های ارسالی در سامانه‌های رایانه‌ای، مورد استفاده قرار می‌گیرد. در ریزرایانه‌ها، این اصطلاح همراه ارتباطات مودم به مودم ریزرایانه‌ها زیاد دیده می‌شود و اغلب نیز برای کنترل صحت کاراکترهای مخابره شده به کار می‌رود. در این روند، رایانه فرستنده، یک بیت توازن به هر گروه از بیت‌ها (تک تک بایتها) اضافه می‌کند. تنظیم این بیت توازن به نوع توازن مورد استفاده بستگی دارد.

این روش از توازن زوج یا توازن فرد استفاده می‌کند. یعنی تعداد یک‌ها را طبق قرار داد یا زوج می‌کنیم یا فرد، بدین ترتیب به‌راحتی می‌توان داده‌های اشتباه را شناسایی کرد.