استیون پینکر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
استیون پینکر
پینکر در سال ۲۰۱۱
زادهٔ استیون آرتور پینکر
۱۸ سپتامبر ۱۹۵۴(۱۹۵۴-09-۱۸) ‏(۶۲ سال)
مونترآل، استان کبک، کانادا
ملیت کانادایی / آمریکایی
زمینه فعالیت روان‌شناسی فرگشتی، روان‌شناسی آزمایشی، علوم شناختی، زبان‌شناسی، ادراک
محل تحصیل کالچ داسون،
دانشگاه مک‌گیل،
دانشگاه هاروارد
استاد راهنما Stephen Kosslyn
شناخته شده برای How the Mind Works, The Blank Slate, The Better Angels of Our Nature
تاثیرات نوآم چامسکی، تامس سول، Leda Cosmides، جان توبی، ریچارد داوکینز، توماس شلینگ
همسر Nancy Etcoff (۱۹۸۰–۱۹۹۲; طلاق)
Ilavenil Subbiah (۱۹۹۵–۲۰۰۶; طلاق)
Rebecca Goldstein (۲۰۰۷-کنون)

استیون آرتور پینکر (به انگلیسی: َSteven Arthur Pinker) (زاده ۱۸ سپتامبر ۱۹۵۴) زبان‌شناس، روان‌شناس تجربی، دانشمند علوم شناختی کانادایی-آمریکایی و نویسنده کتابهای معروف علمی است.

وی استاد دانشگاه هاروارد و استاد خانواده جوهستون در گروه روانشناسی دانشگاه هاروارد است. او به دلیل طرفداری از روانشناسی تکاملی و نظریه محاسباتی ذهن، مشهور است.

Steven Pinker Göttingen 10102010c crop.JPG

او استاد دانشکده روان‌شناسی دانشگاه هاروارد است و به خاطر فعالیتش در روانشناسی تکاملی و نظریه محاسباتی ذهن شناخته شده‌است. تخصص او شامل رشته‌های روان‌شناسی زبان، ادراک بصری، تصویر برداری ذهن، تشخیص شکل، توجه بصری، تکامل زبان در کودکان، پدیده‌های قاعده مند و بی قاعده در زبان، پایه عصبی کلمات و دستور زبان است. او نویسنده هفت کتاب به نام‌های «غریزه زبان»، «ذهن چگونه کار می‌کند»، «کلمات و قواعد»، «لوح سپید»، «مواد ذهن»، «جنس اندیشه: زبان بعنوان پنجره‌ای به طبیعت انسان» و «فرشتگان بهتر از طبیعت ما» است. کتاب لوح سپید وی توسط بهزاد سروری خراشاد و دانیال قارونی فرد به زبان فارسی برگردانده و از سوی انتشارات نشر نگاه معاصر به چاپ رسیده است.[۱]

تخصص دانشگاهی پینکر علوم شناختی دیداری و روانشناسی است. تحصیلات دانشگاهی او شامل آزمایش‌های برروی تصویر سازی ذهنی، ساختار شناخت، توجه دیداری، پیشرفت زبان در کودکان، پدیده‌های منظم و نامنظم در زبان، ریشه‌های عصبی کلمات و دستور زبان و روانشناسی کنایه و تعبیر، است. او دو کتاب فنی منتشر کرد که نطریهٔ عمومی‌ای را پیرامون فراگیری زبان و بکارگیری آن در یادگیری افعال در کودکان، پیشنهاد می‌داد. در کتابهایی کمتر دانشگاهی، او زبان را به عنوان یک «غریزه» یا سازگاری بیولوژیکی که توسط انتخاب طبیعی شکل گرفته، مورد استدلال قرار می‌دهد. در این دیدگاه، او در مقابل نوام چامسکی و دیگر کسانی است که توانایی انسان برای یادگیری زبان را محصول جانبی سایر سازگاری‌ها می‌دانند.

تالیفات[ویرایش]

کتاب[ویرایش]

  • آموزش‌پذیری زبان و رشد زبان (۱۹۸۴)
  • شناخت دیداری (۱۹۸۵)
  • پیوندها و نمادها (۱۹۸۸)
  • آموزش‌پذیری و شناخت: فراگیری ساختار استدلال (۱۹۸۹)
  • معنی‌شناسی واژگانی و مفهومی (۱۹۹۲)
  • غریزه زبانی (۱۹۹۴)
  • ذهن چطور کار می‌کند (۱۹۹۷)
  • واژگان و قواعد: اجزای تشکیل‌دهنده زبان (۱۹۹۹)
  • لوح سفید: انکار مدرن طبیعت انسان (۲۰۰۲)
  • جنس اندیشه: زبان، پنجره‌ای به طبیعت انسان (۲۰۰۷)
  • فرشتگان بهتر طبیعت ما: چرا خشونت کاهش یافته است؟ (۲۰۱۱)
  • زبان، شناخت، و طبیعت انسان: مقالات برگزیده (۲۰۱۳)

مقاله[ویرایش]

  • در باب زبان و تحلیل پیوندگرای مدل پردازش گسترده موازی از فراگیری زبان (۱۹۸۸)(همراه با آلن پرنس)
  • قواعد زبان (۱۹۹۱)
  • واژگان و قواعد(۱۹۹۸)
  • مناظره زمان گذشته دستوری: گذشته و آینده زمان گذشته دستوری (۲۰۰۲) (همراه با مایکل اولمن)

جوایز[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

سخنرانی‌ها در تد[ویرایش]