اریتروبلاستوپنی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

اریتروبلاستوپنی یک نوع کم خونی یا آنمی است که بر پیش‌سازهای گلبول‌های قرمز خون تأثیر می‌گذرد اما بر گلبول‌های سفید خون تأثیری ندارد. در این نوع بیماری، مغز استخوان تولید یاخته‌های سرخ را متوقف می‌کند. این بیماری توسط پائول کازنلسون کشف شد.[۱]

نشانه‌های بیماری[ویرایش]

نشانه‌های این بیماری عبارتند از:

  • رنگ پریدگی
  • تاکی کاردی (افزایش ضربان قلب به بیش از ۱۰۰ ضربان در هر دقیقه)
  • کاهش فعالیت

دلایل ایجاد بیماری[ویرایش]

دلایل مختلف ایجاد این بیماری عبارتند از:

درمان[ویرایش]

اریتروبلاستوپنی یک بیماری خود ایمنی است و برای درمان آن از داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی مانند سیکلوسپورین استفاده می‌شود.[۲] اگرچه این کار بدون خطر نیست.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. Kaznelson P (1922). "Zur Entstehung der Blutplättchen". Verh Dtsch Ges Inn Med. 34: 557–8.
  2. Sawada K, Hirokawa M, Fujishima N, et al. (August 2007). "Long-term outcome of patients with acquired primary idiopathic pure red cell aplasia receiving cyclosporine A. A nationwide cohort study in Japan for the PRCA Collaborative Study Group". Haematologica. 92 (8): 1021–8. doi:10.3324/haematol.11192. PMID 17640861.
  3. Sawada K, Fujishima N, Hirokawa M (August 2008). "Acquired pure red cell aplasia: updated review of treatment". Br. J. Haematol. 142 (4): 505–14. doi:10.1111/j.1365-2141.2008.07216.x. PMC 2592349. PMID 18510682.