آلتو ساکسیفون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آلتو ساکسیفون
Etude Alto Saxophone.JPG
جعبه اطلاعات ساز

آلتو ساکسیفون که به نام آلتو ساکس نیز خوانده می‌شود، یکی از اعضای خانوادهٔ ساکسیفون و از ابزارآلات بادی موسیقی است که بوسیلهٔ یک بلژیکی طراح ابزار موسیقی، آدولف ساکس در دههٔ ۱۸۴۰ ابداع و در ۱۸۴۶ به ثبت رسمی رسیده است. این ابزار از تنور کوچک‌تر، اما از سوپرانو بزرگ‌تر است. آلتو و تنو، پرکاربردترین انواع ساکسیفون هستند. بعلاوه، آلتو ساکس، پرکاربردترین است و معمولاً در موسیقی کلاسیک (از قبیل ارکستر بادی، موسیقی مجلسی، و مجموعۀ انفرادیگروه‌های نظامی، ارکستر بادی، و جاز (از قبیل گروه بزرگ، گروه جاز، سوینگ) استفاده می‌شود. ساکسیفون یک ابزار عمومی است که نوازندگان آن می‌توانند هر نوع از موسیقی ساکسیفون را با آن بنوازند.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]