کامران شیردل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کامران شیردل
Kamran Shirdel.JPG
تهران سوم تیر ۱۳۸۷
زاده ۳۱ خرداد ۱۳۱۸، ۲۱ ژوئن ۱۹۳۹
تهران
زمینه فعالیت کارگردان، مترجم، مستندساز
صفحه در وب‌گاه IMDb
صفحه در وب‌گاه سوره
جایزه‌ها
برنده جایزه ویژه جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کوتاه و مستند فیکه «اوورا» پرتغال

کامران شیردل،(۱۳۱۸) مترجم، کارگردان و مستندساز ایرانی است.

از راست به چپ ۱- روبن مامولیان (کارگردان آمریکایی ارمنی‌الاصل) ۲- منوچهر انور (کارگردان مترجم و گویندهٔ ایرانی) ۳- کامران شیردل (کارگردان مترجم ایرانی) ۴- جیلو پونته‌کوروو (کارگردان ایتالیایی) ۵- کابریل فی‌گه‌روا (مدیر فیلم‌برداری مکزیکی) ۶- آلن روب‌گریه (نویسنده و کارگردان فرانسوی) ۷- میکلوش یانچو (کارگردان مجارستانی)در سومین جشنواره جهانی فیلم تهران ۱۳۵۳، ۱۹۷۴

زندگی[ویرایش]

وی هنگامی که ۱۸ سال داشت برای ادامه تحصیل به ایتالیا رفت و در رشته معماری و شهرسازی در دانشگاه رم مشغول به تحصیل شد. به خاطر علاقه به سینما در سال چهارم تحصیل خود، در کنکور مرکز تحقیقات سینمایی رم شرکت کرد و به عنوان نخستین ایرانی پذیرفته شد. وی در مدت چهار سال و زیر نظر اساتیدی مانند نانی لوی (کارگردانی)، ماریا رزادا (تدوین)، جولیو چزاره کاستلو (تحلیل فیلم) و مونته سانتی (تاریخ سینما) سینما را آموخت. در این موسسه جلسات بحث و گفت و گو میان دانشجویان و کارگردانان معتبری مثل پیرپائولو پازولینی، میکل آنجلو آنتونیونی، فدریکو فلینی، روبرتو روسلینی، روبر برسون، اورسن ولز، رنه کلر و... برگزار می شد.

شیردل در سال ۱۳۴۳ و با ساختن فیلم آئینه ها از مرکز تحقیقات سینمایی رم فارغ التحصیل شد. وی به عنوان دستیار کارگردان در فیلم کتاب آفرینش محصول استودیوهای چینه چیتا رم با جان هیوستون همکاری کرد. او در سال ۱۳۴۴ به ایران بازگشت و نخستین مستندش در ایران با نام بوم سیمین و نیز ندامتگاه (به سفارش وزارت فرهنگ و هنر) را کارگردانی کرد. وی یک سال بعد تهران پایتخت ایران است و قلعه را ساخت که وزارت فرهنگ و هنر آن‌ها را توقیف کرد که در سال ۱۳۵۹ نگاتیوهایشان پیدا و تکمیل شدند. فیلم قلعه که حتی فیلمبرداری اش نیمه تمام مانده بود، با عکس‌های کاوه گلستان تکمیل شد. وی دو فیلم ناتمام نوروز و آخرین گل را در سال ۱۳۴۶ ساخت و در سال ۱۳۴۷ حماسه روستازاده گرگانی یا اون شب که بارون اومد را کارگردانی کرد. این فیلم که تا ۱۳۵۳ در توقیف به سر می بُرد، در این سال و در سومین جشنواره فیلم تهران به نمایش درآمد و پس از به دست آوردن جایزه بهترین فیلم دوباره توقیف شد.

شیردل در سال ۱۳۵۱ نخستین فیلم سینمایی خود را با نام صبح روز چهارم با برداشتی آزاد از فیلم ازنفس افتاده ژان-لوک کدار آماده نمایش کرد که در جشنواره سپاس همان سال شش جایزه به خود اختصاص داد. دومین تجربه سینمایی او با نام دوربین که برداشتی آزاد از نمایشنامه بازرس کل نیکلای گوگول بود، پس از فیلمبرداری ۲۵ دقیقه از فیلم، از سوی تهیه کننده(کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان) توقیف شد. محمدرضا اصلانی فیلم را با اسم چنین کنند حکایت در سال ۱۳۵۶ تکمیل کرد که نام شیردل در تیتراژ آن به عنوان فیلمنامه نویس آمده است. او در سال ۱۳۵۴ سه مستند درباره سه کشور عربی ساخت که دوتای آن‌ها نیمه تمام ماند.

شیردل پس از انقلاب بیش از ۱۰۰ مستند کوتاه و بلند صنعتی و تبلیغاتی ساخته است. وی در سال ۱۳۷۸ جشنواره سینمای مستند کیش را تاسیس نمود و دو فیلم آخر او مستندهایی درباره جزیره کیش هستند. از جشنواره‌ها و مراکز فرهنگی که فیلم‌های او را به نمایش گذاشته و از او تقدیر به عمل آورده اند میتوان به جشنواره‌های سینمادورئل، لایپزیک، انستیتو فیلم بریتانیا، دانشگاه UCLA، برنامه «سیمای شهر تهران» در پاریس، جشنواره سینمای مستند بیروت و جشنواره فیلم لوکارنو که در آخرین دوره خود در بخشی با عنوان Front News چهار مستند او را در میان ۸۷ فیلم برگزیده ۱۰۵ سال تاریخ سینمای جهان به نمایش گذاشت، نام برد.

شیردل اولین فیلمساز ایرانی است که نشان شوالیه هنر و فرهنگ ایتالیا را در سفارت این کشور در تهران، در اردیبهشت ماه ۱۳۸۹، دریافت کرد.[۱]

آثار[ویرایش]

فیلمشناسی[ویرایش]

عنوان سال تولید مدت فرمت توضیح
تنهایی اول ۱۳۸۰−۸۱ ۱۸ دقیقه بتاکم-رنگی برنده جایزه فیکه پرتغال
گهواره خورشید ۱۳۷۸−۷۹ ۴۵ دقیقه بتاکم-رنگی -
حدود ۴۰ مستند صنعتی ۱۳۷۰−۷۸ کوتاه و نیمه بلند - -
پلی اکریل ۱۳۶۹−۷۰ ۳۵ دقیقه رنگی -
فولاد مبارکه ۱۳۶۹ دو نسخه ۱۷و۷۰ دقیقه ای رنگی -
طرح گناوه ۱۳۸۰−۸۱ ۴۵ دقیقه رنگی برنده جایزه اولین جشنواره فیلم های کوتاه و جشنواره رشد
گاز، آتش، باد ۱۳۶۳−۶۵ ۴۵ دقیقه رنگی برنده جایزه بخش جغرافیا از جشنواره رشد
حدود ۷۰ مستند صنعتی و تبلیغاتی ۱۳۵۵−۶۳ - - -
دوربین ۱۳۵۴−۵۵ - سینمایی نا تمام
شیخ نشین فجیره ۱۳۵۴ - - نا تمام
کویت ۱۳۵۴ - - نا تمام
دوبی ۱۳۵۴ ۴۵ دقیقه رنگی -
صبح روز چهارم ۱۳۵۰−۵۱ - سینمایی برنده ۶ جایزه از جشنواره سپاس
حماسه روستازاده گرگانی یا اون شب که بارون اومد ۱۳۴۷ ۳۵ دقیقه سیاه و سفید برنده جایزه بزرگ سومین جشنواره بین المللی فیلم تهران به عنوان بهترین فیلم کوتاه به مفهوم مطلق
نوروز ۱۳۴۶ - - نا تمام
آخرین گل ۱۳۴۶ - - نا تمام
قلعه ۱۳۴۴−۵۹ ۱۸ دقیقه سیاه و سفید برنده جایزه فیپرشی از جشنواره کراکو لهستان(۱۹۸۱)، فیلم برگزیده جشنواره میلاد
تهران پایتخت ایران است ۱۳۴۴−۵۹ ۱۸ دقیقه سیاه و سفید به نمایش درآمده در جشنواره های میلاد(اولین جشنواره سینمایی جمهوری اسلامی ایران، ۱۳۵۹)، کراکو، مسکو، لایپزیک، فلورانس و کلکته
ندامتگاه ۱۳۴۴ ۱۱ دقیقه سیاه و سفید -
بوم سیمین ۱۳۴۴ ۱۸ دقیقه سیاه و سفید -
آئینه ها ۱۳۴۳ ۱۰ دقیقه سیاه و سفید برنده دیپلم افتخار از جشنواره مدارس سینمایی جهان در توکیو(۱۹۶۵)

ترجمه[ویرایش]

  • گزیده داستان‌های نویسندگان معاصر ایتالیا، به هم‌راه فیروزه مهاجر.

منابع[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. رادیو زمانه [۱]