چلچراغ (مجله)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

هفته‌نامه چلچراغ از سال ۱۳۸۱با محتوای فرهنگی، هنری، اجتماعی،ادبی، سینمایی و طنز شروع به کار کرد. مدیر مسؤول این نشریه فریدون عموزاده خلیلی است. مخاطبان این نشریه اغلب جوانان هستند.

از این نشریه نویسنده‌های بنام و مطرحی به مطبوعات و تلویزیون ایران معرفی شدند. نمونه آن‌ها امیر مهدی ژوله نویسنده طنزپرداز مجله چلچراغ است که به تیم نویسندگان برنامه‌های طنز مهران مدیری راه یافت. چلچراغ از پشتیبانان اصلاح‌طلبی می‌باشد و همواره به پشتیبانی از چهره‌های اصلاح‌طلب به ویژه محمد خاتمی پرداخته‌است.

این مجله دارای بخش‌های طنز و کاریکاتور گوناگون است. بزرگمهر حسین‌پور و توکا نیستانی از چهره‌های نامدار مشغول به کار در این مجله‌اند.اردشیر رستمی نیز مدتی در این مجله طرح و مطلب داشت.

یکی از بخش های ثابت نشریه چلچراغ در طول سال های فعالیت خود، بخش ادبی آن است که دبیری اش به عهده سجاد صاحبان زند بوده است.

پوریا عالمی نیز از نویسندگانی بود که در برهه ای به این مجله پیوست و ستون طنز آسانسورچی را نوشت که دلیل توقیف چلچراغ را یکی از مطالب مربوط به آسانسورچی با موضوع ایران خانوم در آسانسور می‌دانستند.

از دیگر نویسندگان این مجله می توان به بهاره عسگری، شرمین نادری و سهیل بالینی اشاره کرد

هیئت نظارت بر مطبوعات، اول آذر ۱۳۸۹، نشریه چلچراغ را به دلیل آن‌چه این هیئت «انتشار مطالب خلاف عفت عمومی و اصرار بر تخلفات» خواند، مشمول بند ۲ قانون مطبوعات و توقیف کرد.[۱] این هیئت ابلاغ سومین اخطاریه کتبی مبنی بر درج مطالب توهین آمیز را علت توقیف این نشریه عنوان کرد.[۲]

این نشریه، روز سه شنبه ۱۴ دی ۱۳۸۹ (۴ ژانویه ۲۰۱۱)، به حکم مسعود امرایی‌فرد، رئیس شعبه ۲۹ دادگاه حقوقی مجتمع قضایی شهید بهشتی رفع توقیف شد و از شنبه ۱۸ دی ۱۳۸۹ به پیشخوان مطبوعات ایران باز گشت.[۳]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]


پیوند به بیرون[ویرایش]

وب‌گاه رسمی هفته‌نامه چلچراغ