علی دیواندری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
علی دیواندری
Alidivandari.jpg
زادهٔ ۶ سپتامبر ۱۹۵۷(۱۹۵۷-09-0۶) ‏(۵۶ سال)
سبزوار، ایران
ملّیت پرچم ایران ایرانی
حوزه فعالیت نقاشی، کاریکاتور، طراحی گرافیک، تصویرسازی، مجسمه‌سازی
آموزش دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران
سبک سورئالیسم، اکشن پینتینگ، کوبیسم و آبستره
آثار پروانه روی دیوار
پیروزی عقیم
جوایز ۴۳ جایزهٔ بین‌المللی و ۱ جایزهٔ داخلی
وب‌گاه AliDivandari.com

علی دیواندری (زادهٔ ۱۵ شهریور ۱۳۳۶ در سبزوار)[۱] نقاش، کارتونیست، مجسمه‌ساز، طراح گرافیک، تصویرساز و روزنامه‌نگار با سابقهٔ ایرانی است. شروع فعالیت‌های وی در عرصهٔ طراحی و کاریکاتور به ۱۳۵۴ برمی‌گردد. شهرت دیواندری بیشتر به‌خاطر کسب جوایز متعدد، در نمایشگاه‌های جهانی‌است. او از اولین کارتونیست‌های ایرانی‌است که از ۱۳۶۹ و با محدود شدن فضای مطبوعاتی ایران به شرکت در نمایشگاه‌های بین‌المللی روی آورد و در طی چند سال جوایز متعددی را از آن خود کرد، بطوری که او را پر افتخارترین کارتونیست نمایشگاهی[۲] دههٔ هفتاد لقب دادند. در ۱۳۷۶، دیواندری به عنوان دبیر و مدیر اجرایی اولین جشنوارهٔ بین‌المللی کاریکاتور انسان و طبیعت در ایران به فعالیت پرداخت و در طی سال‌های فعالیت خود، در چندین نمایشگاه کاریکاتور در ایران و ترکیه عضو هیئت داوران بوده و آثارش در نمایشگاه‌ها، مجلات و روزنامه‌های ۳۴ کشور جهان منتشر شده‌است.[۳][۴][۵]

زندگی[ویرایش]

علی دیواندری در ۱۵ شهریور ۱۳۳۶ در سبزوار خراسان متولد شد. او فرزند بزرگ خانواده‌است و سه برادر و دو خواهر دارد. مادرش خانه‌دار و پدرش، محمد دیواندری (۱۳۸۸-۱۳۰۴)[۶] دندان‌ساز تجربی بود. سال‌ها قبل از تولد او، پدرش روستا را ترک و به شهر سبزوار مهاجرت کرد. کودکی و نوجوانی او در سبزوار گذشت و تابستان‌ها اغلب اوقاتش را در روستای اجدادی خود، دیواندر، به کار و گردش در میان روستاییان می‌گذراند. دیواندری دربارهٔ اولین نشانه‌های علاقه‌مندی‌اش به طراحی می‌گوید:

خیلی زود نقاشی جایش را در قلب من باز کرد. اولین مشوق من در هنرهای تجسمی و به‌ویژه نقاشی مادرم بود. کمپوزیسیون را از پدر دندانسازم آموختم و ذوق طنز را از بابا کلانم (به خراسانی یعنی پدر بزرگ) دارم. مردم روستای ما در رفتار و گفتار خود طنز تیزی دارند که تا مغز استخوان نفوذ می‌کند و اگر کسی طاقت نداشته باشد، ممکن است ناخودآگاه خودکشی کند![۷]

آغاز فعالیت‌های هنری او به سال‌های ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۴ برمی‌گردد. دیواندری در طی آن سال‌ها ضمن تحصیل در دبیرستان ابن یمین سبزوار به کشیدن کاریکاتور و طراحی نیز مشغول بود. اولین نشانه‌های حضور وی در مطبوعات نیز مربوط به همین سال‌هاست، که طرحی از او در تاریخ ۳۰ شهریور ۲۵۳۵ شاهنشاهی در صفحهٔ ۳ روزنامه کیهان شمارهٔ ۹۹۷۰ به چاپ رسید.

او همچنین با تشکیل گروه بزرگچه پا به عرصهٔ تئاتر گذاشت و به طراحی صحنه و بازیگری مشغول شد. پوستر نمایش‌ها را طراحی می‌کرد و اعضای گروه در سبزوار پخش می‌کردند. از اولین نمایشنامه‌هایی که توسط گروه بزرگچه روی صحنه رفت می‌توان به بیگانه، توکائی در قفس، آدم آدم است و استثناء و قاعده اشاره کرد.[۸][۹]

علی دیواندری در روستای اجدادی‌اش، دیواندر - این روستا اولین منبع الهام نقاشی‌ها و طراحی‌های طنزآمیز وی، بوده‌است.[۱۰]

با به پایان رسیدن دوره دبیرستان، در سال ۱۳۵۵، اولین نمایشگاه انفرادی دیواندری، در زیرزمین ساختمان فرهنگ و هنر سبزوار، که حالت مستقل‌تری به آن داده بودند و قرار بود گالری کویر را در آن تأسیس کنند، برپا شد؛[۱۱] اما با مخالفت عده‌ای، گالری کویر شکل نگرفت و چندی بعد دیواندری به تهران مهاجرت کرد. در سال ۱۳۵۸ وارد دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد و با تعدادی از مجلات و روزنامه‌ها شروع به کار کرد.[۱۲][۱۳]

فعالیت‌ها[ویرایش]

نقاشی[ویرایش]

دیواندری در طول سال‌های فعالیت خود، در کنار کاریکاتور و طراحی گرافیک به نقاشی نیز پرداخته‌است. او در اواسط دههٔ هشتاد، کاریکاتور را اولویت دوم خود قراد داد و بیشتر به نقاشی پرداخت. سورئالیسم، نقاشی اکشن، کوبیسم و آبستره از جمله مهمترین سبک‌هایی هستند که وی در مجموعه نقاشی‌هایش بیشتر به آن‌ها پرداخته‌است و غالباً با تکنیک رنگ روغن و آکریلیک روی بوم و فیبر کار شده‌اند. تا به امروز نمایشگاه کاملی از نقاشی‌های دیواندری در ایران برپا نشده ولی تعدادی از آن‌ها در نمایشگاه بین‌المللی طنز و کارتون مطبوعاتی سن-ژوست-لو-مارتل در فرانسه به نمایش در آمده‌اند.[۱۴][۱۵]

کارتون و کاریکاتور[ویرایش]

فعالیت وی در زمینهٔ کاریکاتور با کارتون مطبوعاتی آغاز شد. بیش از ۳۰۰ کارتون در بین سال‌های ۱۳۵۴ تا ۱۳۶۱ از او در مطبوعات ایران به چاپ رسیده که غالباً موضوعات خبری روز را پوشش می‌دهد.[۱۲] آثار او در این سال‌ها با سبکی کاملاً متفاوت از آنچه در سال‌های بعد، از او در مطبوعات چاپ شد، منتشر شده‌است. کارتون‌های شرح‌دار او مختص همین سال‌هاست و دیواندری در سال‌های بعد کاملاً از این سبک فاصله گرفت و طرح‌هایی که از او چاپ شد صرفاً جنبهٔ هنری پیدا کرد.[۱۶]

از سال ۱۳۶۹ و با محدود شدن فضای مطبوعاتی ایران، او از جمله اولین کارتونیست‌هایی‌است که به نمایشگاه‌های جهانی کاریکاتور روی آورد و با کسب ۴۲ جایزهٔ جهانی و یک جایزهٔ داخلی، آثار خود را در ۳۴ کشور جهان منتشر کرد. دیواندری در سال ۱۳۷۶ اولین جشنوارهٔ بین‌المللی کاریکاتور انسان و طبیعت را در ایران برگزار کرد و در همان سال با سفر به کشور هلند به عنوان اولین کارتونیست ایرانی، در گردهمایی سالانه مدیران انجمن‌های کارتونیست‌های اروپایی شرکت کرد.[۱۷][۱۸]
او همچنین عضو هیئت داوران اولین مسابقه بین‌المللی کاریکاتور در نهمین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران در سال ۱۳۷۵، مسابقه بین‌المللی کاریکاتور سینوپ ترکیه در سال ۱۳۷۶[۱۹]، مسابقهٔ کاریکاتور بمب اتمی گل‌آقا در سال ۱۳۷۸[۲۰] و مسابقهٔ عکس و کاریکاتور ترانه‌های تلخ میهن من در سال ۱۳۸۱ بوده‌است. او در تعریف خود از کاریکاتور می‌گوید:

معتقدم کاریکاتور پیامش را در نهایت ایجاز به مخاطبانش انتقال می‌دهد. کاریکاتور عصارهٔ تلخ و شیرین اندیشه‌های بشری و بیان‌کننده والاترین مضامین با حداقل مواد (قلم و کاغذ) در حداکثر تیراژ در دنیای معاصر است.[۲۱][۲۲]

کاریکاتورهای وی تاکنون در نشریات داخلی و خارجی بسیاری از جمله همشهری، ایران، آزاد، توانا، همبستگی، ندای قومس، محک، مهر، اطلاعات هفتگی، اختر، جستارهای شهرسازی، دنیای طنز، دنیای سخن، کتاب هفته، آفتابگردان، نوروز، ایران نیوز، پیام روز، پیام نو، حیات نو، یاس نو، طنز و کاریکاتور، ملت، اعتماد، تندیس، گل‌آقا، شرق، کلمه سبز و قانون، من هوآ شیء جیه (漫画世界)، دو شیء من یو هوآ (都市漫聿畫) و ژان گو من هوآ (中国漫画) در چین، Остен در مقدونیه، Перець در اوکراین، La Stampa در ایتالیا، Herêmî در کردستان، Penstuff در آمریکا و... به چاپ رسیده‌است.[۲۳]

آثار دیواندری همچنین توسط موزه‌های معتبر جهان همچون موزهٔ فورته دی مارمی ایتالیا، موزهٔ اومیا ژاپن، موزهٔ طنز گابروو لهستان، موزهٔ کاریکاتور استانبول ترکیه، موزهٔ ضد جنگ یوگسلاوی، موزهٔ ساتیریکون لگنیکا لهستان، موزهٔ بین‌المللی کاریکاتور تولنتینو ایتالیا، موزهٔ جهانی کاریکاتور دانشگاه آنادولو ترکیه، موزهٔ بین‌المللی کاریکاتور قبرس، موزه هنرهای معاصر ایران و خانه هنرمندان ایران نگهداری می‌شود و در جشنواره‌ها و نمایشگاه‌های بین‌المللی آرژانتین، آلمان، آمریکا، اسپانیا، انگلستان، اوکراین، برزیل، بلژیک، بلغارستان، پرتقال، تایوان، چین، روسیه، رومانی، سوئد، سوییس، فرانسه، کانادا، کرواسی، کره جنوبی، کلمبیا، کوبا، مصر، مکزیک، نروژ، هلند، هند و یونان به نمایش در آمده‌است.[۱۰]

حضور داخلی و بین‌المللی[ویرایش]

دیواندری به عنوان یک کارتونیست در مجامع هنری جهان شناخته شده تر از عرصهٔ داخلی‌است.[۲۴] به گفتهٔ او، یک هنرمند ایرانی برای عرضهٔ آثارش سه راه عمده در پیش رو دارد؛ اول آنکه آثارش را در یک نگارخانه به نمایش بگذارد، دوم اینکه آن‌ها را در یک نشریه یا کتاب به چاپ برساند و راه سوم شرکت در نمایشگاه‌های جمعی داخلی و بین‌المللی‌است؛ به اعتقاد او در شرایط فعلی، آسان‌ترین و در دسترس‌ترین راه برای عرضهٔ سالم و هنری یک کاریکاتور، ضمن حفظ استقلال شخصی کارتونیست، شرکت در نمایشگاه‌های معتبر جهانی‌است.[۲۵]
اما با وجود این، دیواندری تا به حال در هیچ‌یک از دوره‌های دوسالانهٔ کاریکاتور ایران شرکت نکرده و علت این کناره‌گیری از عرصهٔ داخلی را ارجحیت تشکیل انجمن کارتونیست‌های ایران بر برگزاری دوسالانه اعلام می‌کند.[۲۶] او جزء معدود کسانی‌است که در این سال‌ها بر ضرورت تشکیل این انجمن پافشاری کرده‌است. دیواندری در مصاحبه‌ای در این باره، مهمترین وظیفهٔ این انجمن را تصویب آیین‌نامه‌هایی برای رعایت حقوق کارتونیست‌ها در مطبوعات ایران، در مقابل ارباب جراید می‌داند و می‌گوید:

متأسفانه در حال حاضر هیچ تعرفه و قانونی بر کار ما حاکم نیست. درحالی که روزنامه‌های به ظاهر معتبر زیادی در کشور ما وجود دارند؛ ولی در این موارد بدیهی، به شدت ضدانسانی و غیراخلاقی عمل می‌کنند. نشریهٔ معتبر نشریه‌ای‌است که حقوق کلیهٔ مؤلفین خود اعم از نویسندگان، طراحان وعکاسان را رعایت کند. متأسفانه هنوز بدیهیات برای آن‌ها روشن نشده‌است که پای هر اثر باید نام صاحب آن اثر ذکر شود، بدون اجازهٔ صاحب اثر، آن را چاپ نکنند و یا کار را بدون اجازه قیچی نکرده و تغییر ندهند. برخی از آن‌ها ادعا می‍کنند که می‌خواهند هنرهای طنز تصویری را اشاعه دهند درحالی که آشکارا حقوق مادی و معنوی هنرمندان را نقض می‌کنند.[۲۷]

تحلیل آثار[ویرایش]

تصویرسازی به قلم دیواندری

در نگاه منتقدان دو دیدگاه متفاوت نسبت به آثار دیواندری وجود دارد؛ گروهی از آنان معتقدند که او در طراحی فرم‌ها هیچگاه به زبان بصری واحدی نرسیده و کارتونیستی بیشتر غریزی‌است تا تکنیکی، در آثار مختلف تغییر لحن و سبک داده و از این قطعات پراکنده به سختی می‌توان پازل شخصیت و تفکرات او را کامل کرد و از چیزی به عنوان «سبک دیواندری» در طراحی صحبت کرد.[۲] در مقابل این نگاه، دیدگاه دیگری کاریکاتورهای او را از نظر تکنیکی دارای قدرت در طراحی، پرکار، همراه با ورزیدگی در هاشور و ترکیب‌بندی چشم‌نواز می‌داند و معتقدند آثارش به جای اینکه به طرف اغراق‌های کاریکاتوری تمایل داشته باشد، بیشتر طرح‌های ورزیده‌ای‌است که در ترکیب‌بندی، با استفاده از تکنیک‌های تضاد، تناقض، ناهمگونی و عدم تجانس، کارتون را می‌سازد.[۲۸]
در جمع‌بندی این دیدگاه‌ها و با نگاهی کلی‌تر به مجموعه آثار وی می‌توان دریافت که دیواندری در کارهایش اهل تجربه و گاه آزمون و خطاست. طرحی با یک موضوع واحد را چندین بار با تکنیک‌های مختلف اجرا می‌کند و در معرض داوری نمایشگاه‌های جهانی قرار می‌دهد. چیزی که درروند ذهنی این هنرمند قابل تشخیص‌تر است، استفادهٔ دوره‌ای وی از یک عنصر خاص (المان، موتیف، نماد) در شرایط و وضعیت‌های گوناگون است.[۲۹] با ورق زدن کتاب لبخند بزن مونالیزای دیواندری می‌توان مجموعه‌ای از طرح‌ها را یافت که از یک سمبل واحد استفاده می‌کنند، به طور مثال مجموعهٔ دارآباد، صندلی‌ها، تابوت‌ها، گوسفندان، مورچه‌ها، هواپیما، شوالیه‌ها و... از طرفی کارهای زیادی هم در هیچ گروهی نمی‌گنجند و تکنوازی می‌کنند. برخی معتقدند، استفادهٔ دیواندری از نمادها باعث نشد که وی به سمت نوعی بیان دو پهلو و چندگانه گرایش پیدا کند تیزی طنز عیان آثار او جایی برای دو پهلو بودن کارهایش نگذاشته و می‌توان این را به حساب حضور مداوم وی در عرصهٔ کاریکاتور جهانی گذاشت که باعث شده بود، کاریکاتورهایش صریح‌تر و دلنشین‌تر شود. اما در بررسی کاریکاتورهای او نباید غفلت کرد که دیواندری با این که به جشنواره‌ها متمایل گشت، اما از کشیدن کاریکاتورهایی با بن‌مایه‌های سیاسی و اجتماعی دور نشد.[۳۰]
آثار او محدود به سبک خاصی نیست و از تکنیک واحدی پیروی نمی‌کند، گاهی با رنگ روغن، گاهی آکرلیک، مدادرنگی، آبرنگ، راپید، بوم، فیبر، مقوا، پارچه و حتی در برخی آثارش با چسباندن موکت روی بوم چمن را به بیننده نشان می‌دهد. برخی آثار وی را به سختی می‌توان به یکی از زمینه‌های تصویرسازی، کارتون یا نقاشی محدود کرد بلکه باید ترکیبی از آن‌ها دانست. اما گذشته از این فرم‌های متفاوت بصری، و نداشتن سبکی واحد که بتوان از آن به عنوان «سبک دیواندری» نام برد، مضمونی مشترک در مجموعهٔ آثار وی وجود دارد که می‌توان از روی آن پازل شخصیتی و تفکرات او را کامل کرد.

طراحی گرافیک[ویرایش]

آغاز فعالیت‌های دیواندری در زمینهٔ طراحی گرافیک به سال ۱۳۵۴ برمی‌گردد، اما او در سال ۱۳۵۸ با شرکت در کنکور هنر وارد دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد و در رشتهٔ گرافیک شروع به تحصیل کرد. بعد از انقلاب فرهنگی در دانشگاه‌ها، در سال ۱۳۶۶ به دانشگاه بازگشت اما در سال ۱۳۷۰، در ترم آخر، دانشگاه را ترک کرد. دیواندری با تأسیس مؤسسه اوج گرافیک ایران در سال ۱۳۶۳ شکل رسمی‌تری به فعالیت‌های گرافیکی خود داد و متجاوز از ۳۰ پوستر برای جامعهٔ ریخته‌گران ایران طراحی و اجرا کرد. او همچنین در سال‌های ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۵ به عنوان طراح گرافیک، با مجلات تدبیر و دانش مدیریت همکاری می‌کرد.[۳۱] دیواندری در سال ۱۳۸۰ جایزهٔ بین‌المللی طنز گرافیکی موزهٔ فورته دی مارمی ایتالیا را به خاطر مجموعه آثار و فعالیت‌هایش از آن خود کرد.[۳۲]

طراحی پوستر[ویرایش]

طراحی نشانه[ویرایش]

طراحی روی جلد[ویرایش]

مجسمه‌سازی[ویرایش]

از مهمترین فعالیت‌های او در این زمینه می‌توان به طراحی و اجرای تندیس اولین و دومین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران در سال‌های ۱۳۶۶ و ۱۳۶۸ و نقش برجستهٔ چهرهٔ محمود دولت آبادی به سفارش انتشارات بزرگمهر در سال ۱۳۶۷ اشاره نمود. او به صورت جست و گریخته به ترکیب سنگ، چوب و فلز می‌پرداخت و برخی از آن آثار در نمایشگاه‌های او به نمایش در می‌آمد، اما فعالیت‌های دیواندری در زمینه مجسمه سازی به آثار چیدمان و مفهومی او محدود نمی‌شود؛ او در سال ۲۰۰۵ دست به تجربهٔ جدیدی زد و شروع به کار با دستگاه حکاکی پنوماتیک کرد که نتیجهٔ آن ساخت دو مجسمهٔ گرانیتی و مرمری در فرانسه بود.[۳۳]

کتاب[ویرایش]

نوشتار اصلی: لبخند بزن مونالیزا

در سال ۱۳۸۰ مجموعه‌ای از طرح‌ها و کاریکاتورهای او با نام لبخند بزن مونالیزا توسط انتشارات روزنه در ۲۷۰ صفحهٔ سیاه و سفید و به شماره شابک ۸-۰۸۴-۳۳۴-۹۶۴ منتشر شد. طراحی گرافیک این مجموعه را جمال رحمتی بر عهده داشت. دیواندری در مقدمهٔ کتاب آورده‌است:[۳۴][۳۵][۳۶][۳۷][۳۸][۳۹][۴۰][۴۱]

گذرنامهٔ اصلی من یک کاریکاتور بود با آن به پرواز درآمدم و از مرز هفت کشور کهن عبور کردم، لب اقیانوس آرام نشستم و پاهایم را در آب‌های بین‌المللی شستم. جادوی طنز و تصویر، باید آن را تماشا کنی. کلمه این‌جا نارساست.

نمایشگاه‌ها[ویرایش]

مجسمهٔ برنزی ساخت دیواندری

فردی[ویرایش]

  • گالری کویر سبزوار، ۱۳۵۵
  • نگارخانه اندیشه، ۱ تا ۱۰ بهمن ۱۳۷۴، ۵۰ اثر[۴۲][۴۳][۴۴]
  • خانهٔ هنر آبشار سبزوار، مهر ماه ۱۳۷۹، ۳۰ کارتون[۴۵]
  • گالری سیحون، ۳۱ فروردین تا ۵ اردیبهشت ۱۳۸۱، ۳۰ کارتون و مجسمه[۴۶][۴۷][۴۸]
  • گالری یاسمی تبریز، ۲۶ تا ۳۰ مهر ۱۳۸۱، ۴۰ کارتون[۴۹][۵۰][۵۱]
  • گالری کلبهٔ جوان اردبیل، ۱۹ تا ۲۷ مرداد ۱۳۸۳، ۳۶ کارتون
  • خانه کاریکاتور اصفهان، ۷ تا ۱۸ شهریور ۱۳۸۳، ۴۰ کارتون و تصویر سازی[۵۲]
  • گالری ثالث، ۱۷ تا ۳۰ دی ۱۳۸۳، ۲۸ کارتون و مجسمه[۵۳][۵۴]
  • گالری آبان، ۲ تا ۷ بهمن ۱۳۸۳، ۳۰ کارتون و مجسمه[۵۵][۵۶]

گروهی[ویرایش]

  • گالری افرند، ۵ تا ۱۵ دی ۱۳۷۳، ۸ کارتون[۵۷][۵۸]
  • نگارخانه هنر ایران، ۶ تا ۱۵ اسفند ۱۳۷۴، ۱۰ کارتون
  • گالری سیحون، ۲۳ تا ۲۸ تیر ۱۳۸۶، ۱۲ کارتون[۵۹]

جوایز و افتخارات[ویرایش]

عنوان جایزه عنوان نمایشگاه کشور سال
اثر شایسته تقدیر سیزدهمین مسابقهٔ بین‌المللی کاریکاتور «یومیوری» Flag of Japan.svg ژاپن ۱۳۷۱[۶۰]
اثر برگزیده سومین جشنوارهٔ بین‌المللی کاریکاتور «اوخوتسک» Flag of Japan.svg ژاپن ۱۳۷۱[۶۱]
جایزهٔ ویژه هفتمین نمایشگاه بین‌المللی طراحی طنز آمیز ورزشی «آنکونا» Flag of Italy.svg ایتالیا ۱۳۷۲
جایزهٔ سوم بیست و پنجمین نمایشگاه جهانی کاریکاتور اسکوپیه Flag of Macedonia.svg مقدونیه ۱۳۷۲[۶۲][۶۳]
جایزهٔ ویژه چهل و هفتمین نمایشگاه بین‌المللی طنز «بوردیگرا» Flag of Italy.svg ایتالیا ۱۳۷۳[۶۴][۶۵]
اثر شایستهٔ تقدیر چهارمین جشنوارهٔ بین‌المللی کاریکاتور «سئول» Flag of South Korea.svg کره جنوبی ۱۳۷۳[۶۶]
جایزهٔ چهارم ششمین جشنوارهٔ بین‌المللی کاریکاتور «اولن» Flag of Belgium (civil).svg بلژیک ۱۳۷۳[۶۷][۶۸]
جایزهٔ پنجم سومین مسابقهٔ بین‌المللی کاریکاتور «تائجون» Flag of South Korea.svg کره جنوبی ۱۳۷۳[۶۹]
اثر برگزیده ششمین جشنواره بین‌المللی کاریکاتور «اوخوتسک» Flag of Japan.svg ژاپن ۱۳۷۴
جایزهٔ ویژه چهارمین مسابقهٔ بین‌المللی کاریکاتور «تائجون» Flag of South Korea.svg کره جنوبی ۱۳۷۴[۷۰][۷۱]
اثر برگزیده پنجمین جشنوارهٔ بین‌المللی کاریکاتور «سئول» Flag of South Korea.svg کره جنوبی ۱۳۷۴
اثر برگزیده هفتمین جشنوارهٔ بین‌المللی کاریکاتور «اوخوتسک» Flag of Japan.svg ژاپن ۱۳۷۵
اثر شایستهٔ تقدیر سیزدهمین مسابقهٔ بین‌المللی کاریکاتور «آیدین دوغان» Flag of Turkey.svg ترکیه ۱۳۷۵[۷۲]
اثر برگزیده ششمین جشنوارهٔ بین‌المللی کاریکاتور «سئول» Flag of South Korea.svg کره جنوبی ۱۳۷۵
جایزهٔ ویژه نوزدهمین نمایشگاه بین‌المللی کاریکاتور «برینگن» Flag of Belgium (civil).svg بلژیک ۱۳۷۵[۷۳][۷۴]
جایزهٔ پنجم ششمین مسابقه بین‌المللی کاریکاتور «تائجون» Flag of South Korea.svg کره جنوبی ۱۳۷۶[۷۵][۷۶]
جایزهٔ ویژه نمایشگاه بین‌المللی کاریکاتور «ساتیریکون» Flag of Poland.svg لهستان ۱۳۷۶[۷۷][۷۸][۷۹]
اثر برگزیده هشتمین جشنوارهٔ بین‌المللی کاریکاتور «اوخوتسک» Flag of Japan.svg ژاپن ۱۳۷۶
جایزهٔ دوم اولین مسابقهٔ بین‌المللی کاریکاتور «موفلون» Flag of Cyprus.svg قبرس ۱۳۷۶[۸۰][۸۱][۸۲]
جایزهٔ ویژه سیزدهمین جشنوارهٔ بین‌المللی کاریکاتور «اسلاوونسکی برود» Flag of Croatia.svg کرواسی ۱۳۷۷[۸۳][۸۴]
جایزهٔ پنجم هفتمین مسابقهٔ بین‌المللی کاریکاتور «تائجون» Flag of South Korea.svg کره جنوبی ۱۳۷۷[۸۵][۸۶]
اثر برگزیدهٔ مردم هشتمین جشنوارهٔ بین‌المللی کاریکاتور «اومیا» Flag of Japan.svg ژاپن ۱۳۷۷[۸۷][۸۸]
جایزهٔ سوم اولین مسابقهٔ بین‌المللی کاریکاتور «کارج ورلد» Flag of the Republic of China.svg جمهوری چین ۱۳۷۸[۸۹][۹۰][۹۱]
جایزهٔ دوم چهارمین جشنوارهٔ بین‌المللی طنز و مطبوعات «ژووینیاک» Flag of France.svg فرانسه ۱۳۷۸[۹۲][۹۳]
جایزهٔ اول مسابقهٔ بین‌المللی کاریکاتور «اکسپو ۲۰۰۰» Flag of Germany.svg آلمان ۱۳۷۹[۹۴][۹۵][۹۶][۹۷]
جایزهٔ ویژه بیستمین مسابقهٔ بین‌المللی کاریکاتور «نصرالدین هوجا» Flag of Turkey.svg ترکیه ۱۳۷۹[۹۸][۹۹][۱۰۰]
اثر برگزیده سومین مسابقهٔ بین‌المللی کاریکاتور «کارج ورلد» Flag of the Republic of China.svg جمهوری چین ۱۳۷۹[۱۰۱][۱۰۲][۱۰۳]
جایزهٔ ویژه اولین مسابقهٔ بین‌المللی کاریکاتور مدیترانه Flag of Turkey.svg ترکیه ۱۳۸۰[۱۰۴][۱۰۵][۱۰۶][۱۰۷][۱۰۸]
جایزهٔ بین‌المللی طراحی گرافیک بیست و نهمین جشنوارهٔ بین‌المللی طنز سیاسی «فورته دی مارمی» Flag of Italy.svg ایتالیا ۱۳۸۰[۱۰۹][۱۱۰][۱۱۱][۱۱۲][۱۱۳][۱۱۴]
جایزهٔ دوم دومین مسابقهٔ بین‌المللی کاریکاتور «ایندیپندنس» Flag of Ukraine.svg اوکراین ۱۳۸۱[۱۱۵][۱۱۶][۱۱۷][۱۱۸]
جایزهٔ سوم اولین جشنوارهٔ بین‌المللی کاریکاتور «لنگ مو» Flag of the People's Republic of China.svg چین ۱۳۸۱[۱۱۹][۱۲۰][۱۲۱]
جایزهٔ ویژه اولین جشنوارهٔ بین‌المللی کاریکاتور «لنگ مو» Flag of the People's Republic of China.svg چین ۱۳۸۱[۱۲۲]
اثر شایستهٔ تقدیر دومین مسابقهٔ بین‌المللی کاریکاتور «گل‌آقا» Flag of Iran.svg ایران ۱۳۸۲[۱۲۳][۱۲۴]
اثر برگزیده دومین مسابقهٔ بین‌المللی کاریکاتور «لنگ مو» Flag of the People's Republic of China.svg چین ۱۳۸۲[۱۲۵][۱۲۶]
جایزهٔ سوم دومین جشنوارهٔ اینترنتی کاریکاتور آزاد «کارتونت» Flag of the People's Republic of China.svg چین ۱۳۸۳[۱۲۷]
اثر برگزیده سومین مسابقهٔ بین‌المللی کاریکاتور «لنگ مو» Flag of the People's Republic of China.svg چین ۱۳۸۳
اثر برگزیده اولین مسابقهٔ بین‌المللی کاریکاتور «رد من» Flag of the People's Republic of China.svg چین ۱۳۸۵
اثر برگزیده پنجمین جشنواره اینترنتی کاریکاتور آزاد «کارتونت» Flag of the People's Republic of China.svg چین ۱۳۸۵
جایزهٔ سوم هفتمین مسابقهٔ بین‌المللی کاریکاتور مدیترانه Flag of Turkey.svg ترکیه ۱۳۸۶[۱۲۸][۱۲۹][۱۳۰]
اثر برگزیده اولین بینال بین‌المللی کاریکاتور و تصویرسازی «مستر کاپ» Flag of the People's Republic of China.svg چین ۱۳۸۶
اثر شایستهٔ تقدیر شانزدهمین مسابقهٔ بین‌المللی کاریکاتور «دایجون» Flag of the People's Republic of China.svg چین ۱۳۸۶
اثر برگزیده دومین مسابقهٔ بین‌المللی کاریکاتور «رد من» Flag of the People's Republic of China.svg چین ۱۳۸۷
اثر شایستهٔ تقدیر نمایشگاه بین‌المللی کاریکاتور «موسل اند فیش» Flag of Bulgaria.svg بلغارستان ۱۳۸۸
جایزهٔ ویژه اولین مسابقهٔ بین‌المللی کاریکاتور «کبک بنانا» Flag of Canada.svg کانادا ۱۳۸۹[۱۳۱][۱۳۲][۱۳۳]
جایزهٔ دوم اولین نمایشگاه بین‌المللی کاریکاتور «شهر استانبول» Flag of Turkey.svg ترکیه ۱۳۹۲[۱۳۴]

در نشریات[ویرایش]

مقالات[ویرایش]

مقاله‌های دیواندری در زمینه‌های مختلف هنری و به‌ویژه معرفی کاریکاتوریست‌های مطرح دنیا، که اغلب همراه مصاحبه‌ای با آن‌ها نگاشته می‌شدند از سال ۱۳۷۴ در نشریاتی همچون ماهنامهٔ کیهان کاریکاتور، روزنامهٔ همشهری، کتاب ماه هنر و ماهنامهٔ گل‌آقا به چاپ رسیده‌اند، که مهمترین آن‌ها عبارتند از:

سفرنامه‌ها[ویرایش]

دیواندری برای دریافت جوایز خود و حضور در نمایشگاه‌های بین‌المللی کاریکاتور به ۱۱ کشور دنیا سفر کرده[۱۵۳] و خاطرات بعضی از آن‌ها را در قالب سفرنامه‌هایی در نشریات ایران به چاپ رسانده‌است. علی بابا و چهل کارتونیست فرنگی نام یکی از این سفرنامه‌ها است که با بیانی طنزگونه به مقدمات سفر و آشنایی با کارتونیست‌های حاضر در جشنوارۀ جهانی سن-ژوست-لو-مارتل فرانسه می‌پردازد.[۱۵۴][۱۵۵] این لحن طنزآمیز در سفرنامهٔ هلند او نیز وجود دارد، بطوری که دیواندری برای سفر به این کشور از هفت خان می‌گذرد. تنها دو قسمت اول این سفرنامه، با عنوان سفر به سرزمین لاله‌ها[۱۵۶] و دون کیشوت ثانی در سرزمین آسیاب‌های بادی[۱۵۷] با حذف قسمت‌های زیادی در نشریات ایران به چاپ رسیده‌است.

منابع[ویرایش]

  1. ابوالفضل زرویی نصرآباد. وقایع‌نامهٔ طنز ایران. انتشارات ققنوس، ۱۳۸۱. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ شهلا گروسی. «‎‎پر افتخارترین کارتونیست نمایشگاهی». روز آنلاین، ۲۶ آبان ۱۳۸۶. چهار فصل - قاب. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  3. «علی دیواندری». سایت ققنوس. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  4. «هنرمندان ایرانی». ایران کارتون. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  5. «استاد علی دیواندری». پایگاه خبری تحلیلی روستای دیواندر. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۷ اوت ۲۰۱۱. 
  6. «پدر علی دیواندری درگذشت». ایران کارتون، ۲ اسفند ۱۳۸۸. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  7. حسین نیرومند. کاریکاتور هنر هشتم. . ماهنامه کیهان کاریکاتور دورهٔ دوم، ش. شمارهٔ ۲۴ (اسفند ۱۳۷۲): صص ۶ تا ۱۱. 
  8. گروه آیینه. تصویر تلخ خاطرات از یاد رفتهٔ کوچهٔ کودکی. . روزنامه ایران دورهٔ پنجم، ش. شمارهٔ ۱۳۵۹ (۲۶ مهر ۱۳۷۸): ص ۸. 
  9. بهزاد خورشیدی. کاریکاتورهایم انعکاس چهل سال زندگی من هستند. . ماهنامه محک دورهٔ اول، ش. شمارهٔ ۶ (اسفند ۱۳۷۶): صص ۲۶ و ۲۷. 
  10. ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ سارا صابری. ما ملت انقطاع هستیم. . هفته‌نامهٔ بچه‌ها... گل‌آقا، ش. ۲۸۷ (۳۰ مرداد ۱۳۸۴): صص ۶۰ و ۶۱. 
  11. سیامک آرش آزاد. خلاصه‌ای در مورد استاد علی دیواندری. . پیام روز دورهٔ ۴، ش. شمارهٔ ۱۴۰ (۲۲ دی ۱۳۸۳). 
  12. ۱۲٫۰ ۱۲٫۱ جواد علیزاده. معرفی کاریکاتوریست‌های ایرانی. . ماهنامهٔ طنز و کاریکاتور سال اول، ش. شمارهٔ ۱۴ (بهمن ۱۳۷۰): ص ۲۷. 
  13. انسان، طبیعت و محیط زیست در آثار علی دیواندری. . فصلنامهٔ جستارهای شهرسازی دورهٔ اول، ش. شمارهٔ ۲ (تابستان ۱۳۸۱): صص ۷۰ و ۷۱. 
  14. نادری، نازک. «مصاحبه با علی دیواندری». سیمین شاملو. Radio France Internationale، (در تاریخ ۲۶ سپتامبر ۲۰۰۵). 
  15. «Ali Divandari»(انگلیسی)‎. Saint Just le Martel. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  16. توکا نیستانی. گفتگوی دوم: علی دیواندری. . آخر هفته - حیات نو، ۱۴ شهریور ۱۳۸۱، ص ۱۵. 
  17. طنزپردازان تصویری و حضور بین‌المللی. . روزنامهٔ ایران دورهٔ سوم، ش. شمارهٔ ۸۲۶ (۱۲ آذر ۱۳۷۶). 
  18. علی دیواندری در گردهمایی سالانهٔ فکو. . ماهنامهٔ گل‌آقا دورهٔ هفتم، ش. شمارهٔ ۷۳ (دی ۱۳۷۶). 
  19. علی دیواندری و اتحادیهٔ کاریکاتوریست‌ها. . مجلهٔ سینما، ش. شمارهٔ ۲۹۰ (۱۲ آذر ۱۳۷۶): ص ۷. 
  20. «معرفی هیأت داوران». در کتاب بمب اتمی. به کوشش ریتا اصغرپور. انتشارات گل‌آقا، سال ۱۳۷۸. صص ۲۶ و ۲۷. ISBN 964-91625-6-9. 
  21. کاریکاتوریست! کاریکاتور چیست؟. . ماهنامه کیهان کاریکاتور دورهٔ چهارم، ش. شمارهٔ ۴۳ و ۴۴ (مهر و آبان ۱۳۷۴): ص ۲۰. 
  22. «کاریکاتوریست! کاریکاتور چیست؟». ایران کارتون، ۱۹ فروردین ۱۳۸۶. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  23. انسان، عدالت، طبیعت دغدغه‌هایی در طنز تصویری. . روزنامهٔ کزارش روز، ش. شمارهٔ ۵ (۶ خرداد ۱۳۷۶): ص ۲۷. 
  24. سایر محمدی. کتاب و کاریکاتور به بهانهٔ یک لبخند. . کتاب هفته، ش. شمارهٔ ۴۲۵ (۱۵ دی ۱۳۸۰): صص ۱، ۱۰ و ۱۱. 
  25. اولین نمایشگاه بین‌المللی امسال. . ماهنامهٔ کیهان کاریکاتور سال ششم، ش. شمارهٔ ۶۳ و ۶۴ (خرداد و تیر ۱۳۷۶): صص ۱۶ تا ۱۸. 
  26. کیانوش فرید. مصاحبه با علی دیواندری. . رادیو فردا، ۱۶ آبان ۱۳۸۵. 
  27. شبنم محمدپور. «کاریکاتورها تصاویر شاعرانه». در کتاب فصل کاریکاتور. به کوشش داود احمدی مونس. انتشارات روزنه، سال ۱۳۷۸. صص ۱۱۶ تا ۱۲۱. ISBN 964-334-034-1. 
  28. محمد رفیع ضیایی. «کاریکاتور در ایران». در پروندهٔ کاریکاتور. چاپ اول. تهران: سوره، ۱۳۸۸. صص ۴۸۷ و ۴۸۸. ISBN 978-964-471-976-9. 
  29. The Symbolic Caricatures of Ali Divandari. . روزنامهٔ ایران نیوز، ۲۸ ژوئن ۱۹۹۸، ص ۱۴. 
  30. سید امیر سقراطی. کاریکاتور روزنه‌ای رو به امید. . دوهفته‌نامهٔ تندیس سال هشتم، ش. شمارهٔ ۱۵۸ (۳۱ شهریور ۱۳۸۸): صص ۲۶ و ۲۷. 
  31. بهروز شهبازپور. گاهی وقت‌ها هشدار... گاهی وقت‌ها نیشتر. . روزنامهٔ ایران سال دوم، ش. شمارهٔ ۵۲۶ (۲۸ آبان ۱۳۷۵): ص ۱۲. 
  32. علی دیواندری. . ماهنامه کیهان کاریکاتور دورهٔ پنجم، ش. شمارهٔ ۵۹ و ۶۰ (بهمن و اسفند ۱۳۷۵): صص ۲۰. 
  33. علی دیواندری، نقاش و کارتونیست. . دو هفته‌نامهٔ تندیس دورهٔ پنجم، ش. شمارهٔ ۸۱ (۷ شهریور ۱۳۸۵). 
  34. «لبخند بزن مونالیزا». نشر بیدگل. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  35. «کاریکاتور در آینهٔ نشر». روزنامه همشهری، ۹ بهمن ۱۳۸۲. هنر. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  36. نیک‌آهنگ کوثر. «لبخند زدن مونالیزا در صفحات کتاب». روزنامه ایران، ۳ آبان ۱۳۸۱. کاریکاتور. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  37. «طرحها و کاریکاتورهای علی دیواندری». سایت آفتاب. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  38. لبخند بزن مونالیزا. . ماهنامه کیهان کاریکاتور دورهٔ دهم، ش. شمارهٔ ۱۱۵ و ۱۱۶ (مهر و آبان ۱۳۸۰): ص ۵۰. 
  39. کاریکاتورهای علی دیواندری منتشر می‌شود. . روزنامهٔ آزاد، ۲۰ بهمن ۱۳۸۰. 
  40. نگاهی به مجموعه آثار کاریکاتور علی دیواندری. . روزنامه نوروز، ۲۶ آذر ۱۳۸۰. 
  41. «لبخند زدن مونالیزا در صفحات کتاب». روزنامه ایران، ۶ آذر ۱۳۸۰. فرهنگ و هنر. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  42. هفت هنر. . روزنامه همشهری، ۵ بهمن ۱۳۷۴، ص ۸. 
  43. دیداری از نمایشگاه کاریکاتورهای علی دیواندری. . ماهنامه کیهان کاریکاتور دورهٔ چهارم، ش. شمارهٔ ۴۷ و ۴۸ (بهمن و اسفند ۱۳۷۴): ص ۵۴. 
  44. نمایشگاه کاریکاتورهای علی دیواندری. . ماهنامه کیهان کاریکاتور دورهٔ چهارم، ش. شمارهٔ ۴۵ و ۴۶ (آذز و دی ۱۳۷۴): ص ۵۲. 
  45. برگزاری نمایشگاه کاریکاتور در سبزوار. . ماهنامه کیهان کاریکاتور دورهٔ نهم، ش. شمارهٔ ۱۰۳ و ۱۰۴ (مهر و آبان ۱۳۷۹): ص ۵۴. 
  46. نمایشگاه کاریکاتور علی دیواندری. . ماهنامه گل‌آقا دورهٔ دوازدهم، ش. شمارهٔ ۱۲۹ (خرداد ۱۳۸۱). 
  47. طرح‌های علی دیواندری در گالری سیحون. . روزنامه حیات نو، ۵ اردیبهشت ۱۳۸۱. 
  48. «کاریکاتورهای دیواندری در سیحون». روزنامه همشهری، ۴ اردیبهشت ۱۳۸۱. صفحهٔ آخر. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  49. دیواندری در تبریز. . ماهنامه گل‌آقا دورهٔ دوازدهم، ش. شمارهٔ ۱۳۵ (آذر ۱۳۸۱). 
  50. «برنامهٔ فرهنگی هنری در شهرستان‌ها». روزنامه ایران، ۳۰ مرداد ۱۳۸۱. سرزمین مادری. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  51. جلسهٔ پرسش و پاسخ با علی دیواندری. . گزارشنامه کاریکاره، مرداد و شهریور ۱۳۸۱. 
  52. کاریکاتورهای علی دیواندری در اصفهان. . ماهنامه گل‌آقا دورهٔ چهاردم، ش. شمارهٔ ۱۵۵ (مهر ۱۳۸۳). 
  53. «نمایشگاه کاریکاتور». سایت آفتاب، ۱۹ دی ۱۳۸۳. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  54. «نمایشگاه کاریکاتور». روزنامه همشهری، ۱۹ دی ۱۳۸۳. صفحهٔ آخر. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  55. نمایشگاه نقاشی، گرافیک و کاریکاتور. . ماهنامه گل‌آقا دورهٔ چهاردهم، ش. شمارهٔ ۱۵۹ (بهمن ۱۳۸۳). 
  56. دو نمایشگاه پی در پی از علی دیواندری. . ماهنامه کیهان کاریکاتور دورهٔ سیزدهم، ش. شمارهٔ ۱۵۵ و ۱۵۶ (بهمن و اسفند ۱۳۸۳): ص ۵۶. 
  57. با نگاه جستجوگر در هزارتوی جامعه. . روزنامه بهاران دورهٔ اول، ش. شمارهٔ ۴ (۱۱ دی ۱۳۷۳): هنر. 
  58. اسماعیل عباسی. دههٔ پربار برای کاریکاتور ایران. . روزنامه همشهری دورهٔ سوم، ش. شمارهٔ ۶۲۳ (۲۵ بهمن ۱۳۷۳): ص ۱۰. 
  59. «نمایشگاه علی دیواندری در گالری سیحون». ایران کارتون، ۲۴ تیر ۱۳۸۶. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  60. موفقیت یک کاریکاتوریست ایرانی در ژاپن. . ماهنامه کیهان کاریکاتور دورهٔ اول، ش. شمارهٔ ۱ (فروردین ۱۳۷۱): ص ۴۱. 
  61. جشنوارهٔ کاریکاتور اوختسک. . ماهنامه کیهان کاریکاتور دورهٔ دوم، ش. شمارهٔ ۱۵ (خرداد ۱۳۷۲): ص ۵۳. 
  62. موفقیت کاریکاتوریست ایرانی در مسابقهٔ جهانی کاریکاتور اسکوپیه. . روزنامه همشهری دورهٔ اول، ش. شمارهٔ ۱۶۵ (۳۱ تیر ۱۳۷۲): ص ۱۶. 
  63. رویدادها. . ماهنامه کیهان کاریکاتور دورهٔ دوم، ش. شمارهٔ ۱۸ (شهریور ۱۳۷۲): ص ۴۸. 
  64. موفقیت کاریکاتوریست ایرانی در جشنواره طنز بردیرا، ایتالیا. . روزنامه همشهری، ۲۷ مهر ۱۳۷۳، ص ۱۰. 
  65. موفقیت یک ایرانی در جشنوارهٔ کاریکاتور اوموریسیمو. . ماهنامه کیهان کاریکاتور دورهٔ سوم، ش. شمارهٔ ۳۲ (آبان ۱۳۷۳): ص ۵۴. 
  66. موفقیت کاریکاتوریست ایرانی در کره جنوبی. . روزنامه همشهری، ۶ دی ۱۳۷۳، ص ۱۰. 
  67. «Fotogalerij gemeente Olen»(انگلیسی)‎. Olense Kartoenale. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  68. موفقیت کاریکاتوریست ایرانی در ایتالیا و بلژیک. . روزنامه همشهری دورهٔ دوم، ش. شمارهٔ ۵۶۱ (۸ آذر ۱۳۷۳): ص ۱۰. 
  69. «Ali Divandari»(کره‌ای)‎. Cyber Int'l Cartoon Gallery. بازبینی‌شده در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  70. «Ali Divandari»(کره‌ای)‎. Cyber Int'l Cartoon Gallery. بازبینی‌شده در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  71. «Ali Divandari»(کره‌ای)‎. Cyber Int'l Cartoon Gallery. بازبینی‌شده در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  72. «Ali Divandari»(ترکی)‎. Aydın Doğan Vakfı. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  73. «موفقیت یک کاریکاتوریست ایرانی در بلژیک». روزنامه همشهری، ۱۹ آبان ۱۳۷۵. ادب و هنر. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  74. علی دیواندری برندهٔ جایزهٔ ویژهٔ انجمن روزنامه‌نگاران بلژیک. . ماهنامه کیهان کاریکاتور دورهٔ پنجم، ش. شمارهٔ ۵۵ و ۵۶ (مهر و آبان ۱۳۷۵): ص ۶۵. 
  75. «Ali Divandari»(انگلیسی)‎. Dicaco 1997. بازبینی‌شده در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  76. «Ali Divandari»(کره‌ای)‎. Cyber Int'l Cartoon Gallery. بازبینی‌شده در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  77. «Gallery of Satyrykon 1997»(انگلیسی)‎. Satyrykon Legnica. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  78. «موفقیت کاریکاتوریست ایرانی در لهستان». روزنامه همشهری، ۲۴ اردیبهشت ۱۳۷۶. ادب و هنر. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  79. ساتیریکون را هم بردیم. . ماهنامه کیهان کاریکاتور دورهٔ ششم، ش. شمارهٔ ۶۱ و ۶۲ (فروردین و اردیبهشت ۱۳۷۶): ص ۶۵. 
  80. سه جایزه برای چهار کاریکاتوریست. . روزنامه جامعه دورهٔ یکم، ش. شمارهٔ ۱۱ (۳۰ بهمن ۱۳۷۶): ص ۱۶. 
  81. موفقیت کاریکاتوریت ایرانی در جشنوارهٔ قوچ طلایی. . ماهنامه کیهان کاریکاتور دورهٔ ششم، ش. شمارهٔ ۷۱ و ۷۲ (بهمن و اسفند ۱۳۷۶): ص ۶۳. 
  82. «موفقیت کاریکاتوریست‌های ایرانی در ترکیه». روزنامه همشهری، ۷ اسفند ۱۳۷۶. ادب و هنر. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  83. «موفقیت کاریکاتوریست ایرانی در نمایشگاه کاریکاتور کرواسی». روزنامه همشهری، ۷ خرداد ۱۳۷۷. ادب و هنر. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  84. موفقیت یک کاریکاتوریست ایرانی در نمایشگاه بین‌المللی کاریکاتور کرواسی. . ماهنامه کیهان کاریکاتور دورهٔ هفتم، ش. شمارهٔ ۷۵ و ۷۶ (خرداد و تیر ۱۳۷۷): ص ۶۲. 
  85. «Ali Divandari»(انگلیسی)‎. Dicaco 1998. بازبینی‌شده در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  86. «Ali Divandari»(کره‌ای)‎. Cyber Int'l Cartoon Gallery. بازبینی‌شده در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  87. «موفقیت یک کاریکاتوریست ایرانی در ژاپن». روزنامه همشهری، ۷ بهمن ۱۳۷۷. ادب و هنر. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  88. اثر یک کاریکاتوریست ایرانی در موزهٔ اومیا ژاپن. . ماهنامه کیهان کاریکاتور دورهٔ هفتم، ش. شمارهٔ ۸۱ و ۸۲ (آذر و دی ۱۳۷۷): ص ۵۵. 
  89. «Ali Divandari»(انگلیسی)‎. Courage World Cartoon Contest. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  90. «موفقیت کاریکاتوریست ایرانی در تایوان». روزنامه همشهری، ۲۰ خرداد ۱۳۷۸. ادب و هنر. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  91. دریافت دیپلم افتخار از جشنوارهٔ بین‌المللی کاریکاتور تایوان. . ماهنامه کیهان کاریکاتور دورهٔ هشتم، ش. شمارهٔ ۸۷ و ۸۸ (خرداد و تیر ۱۳۷۸): ص ۵۴. 
  92. یک کاریکاتوریست ایرانی برندهٔ جایزهٔ دوم هیئت داوران جشنوارهٔ ژووینیاک فرانسه. . ماهنامه کیهان کاریکاتور دورهٔ هشتم، ش. شمارهٔ ۹۳ و ۹۴ (آذر و دی ۱۳۷۸): صفحهٔ ۴۹. 
  93. «موفقیت کاریکاتوریست ایرانی در جشنواره ژووینیاک فرانسه». روزنامه همشهری، ۲۱ آذر ۱۳۷۸. ادب و هنر. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  94. موفقیت کاریکاتوریست‌های ایرانی در نمایشگاه جهانی کاریکاتور آلمان. . روزنامه ایران دورهٔ ششم، ش. شمارهٔ ۱۶۳۲ (۷ مهر ۱۳۷۹). 
  95. «موفقیت هنرمندان کاریکاتوریست ایرانی در نمایشگاه بین‌المللی آلمان». روزنامه همشهری، ۷ مهر ۱۳۷۹. صفحهٔ آخر. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  96. موفقیت در نمایشگاه جهانی کاریکاتور آلمان. . ماهنامه گل‌آقا دورهٔ دهم، ش. شمارهٔ ۱۰۹ (آبان ۱۳۷۹). 
  97. برندگان نمایشگاه جهانی کاریکاتور آلمان. . ماهنامه کیهان کاریکاتور دورهٔ نهم، ش. شمارهٔ ۱۰۳ و ۱۰۴ (مهر و آبان ۱۳۷۹): ص ۵۲. 
  98. موفقیت کاریکاتوریست ایرانی در نمایشگاه جهانی کاریکاتور. . مجله دنیای طنز دورهٔ اول (شمارهٔ ۳۴): ص ۳۳. 
  99. «موفقیت کاریکاتوریست ایرانی در ترکیه». روزنامه همشهری، ۵ بهمن ۱۳۷۹. گزارش. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  100. برندگان ایرانی مسابقه ملانصرالدین ترکیه. . ماهنامه کیهان کاریکاتور دورهٔ نهم، ش. شمارهٔ ۱۰۵ و ۱۰۶ (آذر و دی ۱۳۷۹): ص ۵۹. 
  101. «Ali Divandari»(انگلیسی)‎. Courage World Cartoon Contest. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  102. «موفقیت کاریکاتوریست ایرانی در تایوان». روزنامه ایران، ۲۸ تیر ۱۳۸۰. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  103. «موفقیت هنرمندان کاریکاتوریست ایرانی در جشنواره‌های بین‌المللی». روزنامه همشهری، ۱ آبان ۱۳۸۰. صفحهٔ آخر. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  104. «موفقیت کاریکاتوریست ایرانی در ترکیه». روزنامه همشهری، ۵ تیر ۱۳۸۰. صفحهٔ آخر. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  105. Ali Divandari, special Prize-Winner at Alanya Cartoon Competition. . روزنامهٔ ایران نیوز، ۱۰ ژوئیه ۲۰۰۱، ص ۱۰. 
  106. یک کاریکاتوریست ایرانی در ترکیه برندهٔ جایزه شد. . ماهنامه کیهان کاریکاتور دورهٔ دهم، ش. شمارهٔ ۱۱۱ و ۱۱۲ (خرداد و تیر ۱۳۸۰): ص ۵۴. 
  107. «موفقیت کاریکاتوریست ایرانی در ترکیه». روزنامه ایران، ۲ تیر ۱۳۸۰. صفحهٔ آخر. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  108. مونالیزا و لئوناردو داوینچی. . ماهنامه گل‌آقا دورهٔ یازدهم، ش. شمارهٔ ۱۱۹ (مرداد ۱۳۸۰). 
  109. «Ali Divandari»(ایتالیایی)‎. Premio Satira Politica. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  110. «موفقیت یک کاریکاتوریست ایرانی در موزهٔ بین‌المللی ایتالیا». روزنامه ایران، ۱۴ آبان ۱۳۸۰. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  111. «Ali Divandari Wins Graphic Humor Award at Forte dei Marmi Int'l Cartoon Exhibition»(انگلیسی)‎. روزنامهٔ ایران نیوز، ۲۵ نوامبر ۲۰۰۱. هنر. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  112. موفقیت کاریکاتوریست ایرانی در موزهٔ بین‌المللی کاریکاتور ایتالیا. . روزنامه نوروز، ۱۹ آبان ۱۳۸۰، ص ۵. 
  113. موفقیت کاریکاتوریست ایرانی. . ماهنامه گل‌آقا دورهٔ یازدهم، ش. شمارهٔ ۱۲۳ (آذر ۱۳۸۰). 
  114. «موفقیت یک کاریکاتوریست ایرانی در ایتالیا». روزنامه همشهری، ۱۹ آبان ۱۳۸۰. صفحهٔ آخر. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  115. «Independence 2002»(انگلیسی)‎. Ukraine Association of cartoonists. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  116. یک ایرانی برندهٔ جایزهٔ دوم اوکراین. . ماهنامه کیهان کاریکاتور دورهٔ یازدهم، ش. شمارهٔ ۱۲۷ و ۱۲۸ (مهر و آبان ۱۳۸۱): ص ۵۴. 
  117. «موفقیت کاریکاتوریست ایرانی در اوکراین». روزنامه همشهری، ۱۷ مهر ۱۳۸۱. صفحهٔ آخر. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  118. «جایزهٔ نقره‌ای کاریکاتور اوکراین برای ایران». روزنامه ایران، ۱۶ مهر ۱۳۸۱. فرهنگ و هنر. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  119. «Ali Divandari»(انگلیسی)‎. Googlm. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  120. هیچ می‌دانستید. . هفته نامه مهر دورهٔ اول، ش. شمارهٔ ۶ (۲۱ تیر ۱۳۸۲): ص ۲۵. 
  121. «روی خط خبر». روزنامهٔ ایران، ۳ خرداد ۱۳۸۲. صفحهٔ آخر. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  122. دیواندری در لینگمو چین. . ماهنامه گل‌آقا دورهٔ سیزدهم، ش. شمارهٔ ۱۴۲ (تیر ۱۳۸۲). 
  123. «از راه و سفر». مؤسسهٔ گل‌آقا، ۱۵ تیر ۱۳۸۶. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  124. «هنرمندان برگزیدهٔ دومین مسابقهٔ بین‌المللی کاریکاتور گل‌آقا اعلام شدند». روزنامه همشهری، ۱۳ بهمن ۱۳۸۱. علمی فرهنگی. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  125. «Ali Divandari»(انگلیسی)‎. Googlm. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  126. موفقیتی دیگر برای کاریکاتوریست ایرانی. . ماهنامه کیهان کاریکاتور دورهٔ دوازدهم، ش. شمارهٔ ۱۳۵ و ۱۳۶ (خرداد و تیر ۱۳۸۲): صفحهٔ ۶۰. 
  127. «Ali Divandari»(انگلیسی)‎. FreeCartoonsWeb. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  128. «ULUSLARARASI AKDENİZ KARİKATÜR YARIŞMASI SONUÇLARI AÇIKLANDI»(ترکی)‎. Alanya Turkey. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  129. «علی دیواندری نفر سوم مسابقهٔ کاریکاتور مدیترانهٔ ترکیه شد». روزنامه آفتاب یزد، ۲۳ اردیبهشت ۱۳۸۶. فرهنگی. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  130. «کسب افتخاری دیگر برای هنر کاریکاتور ایران». ایران کارتون، ۲۰ اردیبهشت ۱۳۸۶. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  131. «Ali Divandari»(انگلیسی)‎. Quebec Banana. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  132. «Canada: le prix du Jury du Festival de BD décerné à un cinéaste iranien»(فرانسوی)‎. Radio Francophone، ۲۸ دسامبر ۲۰۱۰. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  133. «نتایج جشنواره بین‌المللی کارتون کانادا منتشر شد». ایران کارتون، ۶ دی ۱۳۸۹. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  134. «World Cartoonists»(انگلیسی)‎. Don Quichotte. 
  135. علی دیواندری. معروفترین موزه‌های کاریکاتور جهان. . سالنامهٔ گل‌آقا، ۱۳۷۷، صص ۱۱۲ تا ۱۱۷. 
  136. علی دیواندری. گفتگو با رونالد لیبین کاریکاتوریست بلژیکی. . روزنامهٔ همشهری، ۲۴ بهمن ۱۳۷۴، ص ۱۰. 
  137. علی دیواندری. کتاب‌های کامبیز درم‌بخش. . کتاب هفته، ش. شمارهٔ ۴۸ (۲۵ اسفند ۱۳۸۰): ص ۲۸. 
  138. علی دیواندری. چشم‌انداز کاریکاتورهای سیاسی-اجتماعی چین. . کتاب ماه هنر، ش. شمارهٔ ۳۳ و ۳۴ (خرداد و تیر ۱۳۸۰): صص ۷۳ تا ۷۶. 
  139. علی دیواندری. باز هم یک ویزای کاریکاتور!. . ماهنامهٔ کیهان کاریکاتور دورهٔ دهم، ش. شمارهٔ ۱۱۵ و ۱۱۶ (مهر و آبان ۱۳۸۰): ص ۱۵. 
  140. علی دیواندری. «به کودکی پناه می‌برم». روزنامه همشهری، ۲ تیر ۱۳۷۸. ادب و هنر. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  141. علی دیواندری. «داستانی کوتاه و قابل رؤیت». روزنامه همشهری، ۱۸ خرداد ۱۳۷۸. ادب و هنر. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  142. علی دیواندری. «در این دنیای خاکستری، رنگ‌ها نقشی ندارند». روزنامه همشهری، ۳۱ تیر ۱۳۷۸. ادب و هنر. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  143. علی دیواندری. «حل شدن فردیت انسان در مجموعه طبیعت». روزنامه همشهری، ۴ خرداد ۱۳۷۸. ادب و هنر. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  144. علی دیواندری. گزارش سفر کاریکاتوریست برنده ایرانی. . ماهنامهٔ طنز و کاریکاتور، آذر ۱۳۸۱، صص ۲۸ و ۲۹. 
  145. علی دیواندری. «تصویر آدمکهای پریشان». روزنامه همشهری، ۱۸ مهر ۱۳۷۸. ادب و هنر. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  146. علی دیواندری. «بیداری، مقدمه هنر و فرهنگ است». روزنامه همشهری، ۲۵ اسفند ۱۳۷۷. ادب و هنر. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  147. علی دیواندری. «شوخی با تابلوهای کهن، دستمایه هنرمندان نوگرا». روزنامه همشهری، ۲۲ دی ۱۳۷۸. ادب و هنر. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  148. علی دیواندری. «رقص قلم روان». روزنامه همشهری، ۲۴ فروردین ۱۳۷۹. ادب و هنر. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  149. علی دیواندری. کاریکاتور و کشف زوایای پنهان. . روزنامهٔ همشهری سال چهارم، ش. شمارهٔ ۸۹۳ (۷ بهمن ۱۳۷۴): ص ۱۰. 
  150. علی دیواندری. موفقیتم را مدیون همسرم هستم. . روزنامهٔ همشهری سال چهارم، ش. شمارهٔ ۸۳۵ (۲۵ آبان ۱۳۷۴): ص ۸. 
  151. علی دیواندری. «نمی‌خواهم مردم را با تصاویر دلهره‌آور بترسانم». روزنامه همشهری، ۱۷ شهریور ۱۳۷۸. ادب و هنر. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۴ اوت ۲۰۱۱. 
  152. علی دیواندری. کاریکاتوریست جراح. . روزنامهٔ همشهری سال سوم، ش. شمارهٔ ۸۵۳ (۱۸ آذر ۱۳۷۴): ص ۸. 
  153. جمال رحمتی. یک روستایی اینترنشنال. . روزنامهٔ اعتماد سال نهم، ش. شمارهٔ ۲۲۲۲ (۶ مرداد ۱۳۹۰): ص ۱۶. 
  154. علی دیواندری. علی بابا و چهل کاریکاتوریست فرنگی، قسمت اول. . ماهنامهٔ کیهان کاریکاتور دورهٔ چهارم، ش. شمارهٔ ۴۵ و ۴۶ (آذر و دی ۱۳۷۴): صص ۶ تا ۱۳. 
  155. علی دیواندری. علی بابا و چهل کاریکاتوریست فرنگی، قسمت دوم. . ماهنامهٔ کیهان کاریکاتور دورهٔ چهارم، ش. شمارهٔ ۴۷ و ۴۸ (بهمن و اسفند ۱۳۷۴): صص ۶ تا ۱۳. 
  156. علی دیواندری. سفرنامهٔ هلند، سفر به سرزمین لاله‌ها. . ماهنامهٔ کیهان کاریکاتور دورهٔ هفتم، ش. شمارهٔ ۷۹ و ۸۰ (مهر و آبان ۱۳۷۷): صص ۲۰ تا ۲۶. 
  157. علی دیواندری. دون کیشوت ثانی در سرزمین آسیاب‌های بادی. . ماهنامهٔ کیهان کاریکاتور دورهٔ هفتم، ش. شمارهٔ ۸۱ و ۸۲ (آذر و دی ۱۳۷۷): صص ۶ تا ۱۳. 

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستجو در ویکی‌گفتاورد مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به علی دیواندری در ویکی‌گفتاورد موجود است.
جستجو در ویکی‌نبشته متن مربوطه در ویکی‌نبشته: علی دیواندری
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ علی دیواندری موجود است.
  • وب‌گاه شخصی AliDivandari.com
  • نگارخانهٔ نقاشی‌ها و کارتون‌ها در Art Break
  • نگارخانهٔ نقاشی‌ها و کارتون‌ها در Fine Art America
  • نگارخانهٔ کارتون‌ها در Best Cartoons
  • نگارخانهٔ کارتون‌ها و بیوگرافی در Iranian
  • نگارخانهٔ کارتون‌ها و بیوگرافی در Qoqnoos
  • نگارخانهٔ کارتون‌ها در Cyber International Cartoon Gallery
  • نگارخانهٔ کارتون‌ها در Aydin Dogan Vakfi
  • نگارخانهٔ کارتون‌ها و بیوگرافی در Googlm
  • نگارخانهٔ کارتون‌ها در Naver
  • صفحهٔ شخصی در Facebook