چالاوبکر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
چالاوبکر
اطلاعات کلی
کشور Flag of Iran.svg ایران
استان کرمانشاه
شهرستان اسلام آبادغرب
بخش بخش مرکزی
دهستان حومه جنوبی
چالاوبکر بر ایران واقع شده‌است
چالاوبکر
۳۴°۰۷′۳۶″ شمالی ۴۶°۲۰′۱۸″ شرقی / ۳۴.۱۲۶۷° شمالی ۴۶.۳۳۸۴° شرقی / 34.1267; 46.3384
مردم
مذهب شیعه
اطلاعات روستایی
وب‌گاه رسمی چالاوبکر

چالاوبَکر یا چالاب بَکر روستایی واقع در حومه جنوبی شهرستان اسلام‌آباد غرب در استان کرمانشاه و در فاصله ۱۵/۷۰۰ کیلومتری از آن است. این روستا یکی از بزرگترین و پرجمعیت ترین روستاهای شهرستان اسلام آبادغرب می‌باشد. روستای چالاوبکر در محدوده کوهستانی استقرار یافته، و آب و هوای آن معتدل کوهستانی است.

موقعیت جغرافیایی[ویرایش]

موقعیت جغرافیایی آن در لغتنامه دهخدااینچنین آمده است:

چالاوبکر در لغتنامه دهخدا:

چالاب بکر.[ بَ ] (اِخ) نام مزرعه‌ای است از دهستان گواور بخش گیلان شهرستان شاه آباد که هوای آن سردسیر و ییلاقی است. بین مزرعهٔ سیدا یاز و گاوسور و درکه واقع شده. هنگام تابستان در حدود ۱۰۰ خانوار چادرنشین از ایل کلهر برای تعلیف احشام و زراعت دیم به این محل می‌آیند و در زمستان به حدود گرمسیر بخش سومار می‌روند. (فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۵).

این روستا قبلا از توابع شهرستان گیلانغرب بود ولی بعدا به بخش کرند و سپس در تاریخ ۱۳۷۶/۴/۱۷ و با تصویب هیات وزیران به شهرستان اسلام آبادغرب الحاق شد. اکنون روستای مرزی سه شهرستان اسلام‌آباد غرب، گیلانغرب و کرند غرب می‌باشد.

گرداگرد دشت چالاوبکر را کوههایی همچون حصار در برگرفته‌اند که از مرتفع ترین آنها می‌توان به کوههای موسوم به گرزه قیو و قلالان اشاره کرد. چالاوبکر از نظر وسعت اراضی کشاورزی با قریب به دو هزار هکتار زمین کشاورزی رتبه اول شهرستان اسلام آبادغرب رااز این حیث دارا می‌باشد.

شرایط مناسب روستا، وجود راه ارتباطی مناسب، فاصله نزدیک تا شهر، وجود وسایل ارتباطی کافی، وجود اماکن آموزشی و مرکز بهداشتی و ... پدیده مهاجرت به شهر را در اینجا از رونق انداخته است بلکه مخصوصا در سالهای اخیر ساختمان سازی در روستا توسعه یافته است.

نژاد، تیره‌ها، زبان[ویرایش]

نژاد ساکنین چالاوبکر کرد و از ایل کلهر می‌باشد و به زبان کردی و گویش کلهری تکلم می‌کنند. اهالی چالاوبکر متشکل از سه تیره رجب، قندی و حلاج از طایفه خالدی از ایل کلهر می‌باشند. جمعیت قابل توجهی از این روستا از مردمان کلهر ایوان‌غرب می‌باشند. شهرت‌های عمده مردم روستا رجبی، پروین و پرندین می‌باشد.

دین و آئین[ویرایش]

تمامی ساکنان آن پیرو دین اسلام و مذهب شیعه اثنی عشری می‌باشند البته آخرین روستای شیعه نشین می‌باشد و بعد از آن وارد قلمرو پیروان آیین اهل حق می‌شویم.

اقتصادمردم[ویرایش]

اقتصاد مردم روستا عمدتا از طریق کشاورزی و دامداری تامین می‌شود. زراعت این منطقه بیشتر شامل کشت گندم، نخود و جو به صورت دیم می‌باشد. عشایر روستا هم در فصول سرد و گرم سال ییلاق و قشلاق خود را در چالاوبکر و مراتع گرمسیر مناطق گیلانغرب و سومار سپری می‌کنند.

اماکن زیارتی، جاذبه‌های باستانی وطبیعی[ویرایش]

بقعه بورسوار که در ضلع غربی چالاوبکر و بر روی کوهی کم ارتفاع واقع شده است مکانی زیارتی و مقدس برای مردم این دیار محسوب می‌شود. از جاذبه‌های طبیعی چالاوبکر می‌توان به غار موسوم به اشکفت زغم اشاره کرد که درنزدیکی بقعه بورسوار واقع شده است.

در وسط روستا تپه‌ای باستانی به نام سرچغا وجود دارد که هر گونه حفاری درآن ممنوع می‌باشد.

عبور راه آهن غرب از چالاوبکر[ویرایش]

روستای چالاوبکر در مسیر راه آهن غرب قرار دارد و همزمان با شروع عملیات احداث راه آهن کرمانشاه - خسروی، این عملیات در بخشی از مسیر که در محدوده چالاوبکر قرار دارد نیز آغاز گردید.[۱] البته بعد از شدت گرفتن تحریم‌ها علیه جمهوری اسلامی ایران این عملیات در مسیر چالاوبکر کـُند و سپس در بخش زیادی از این مسیر تعطیل گردید. همچنین در ۲۱ خرداد ۱۳۹۲ محمود احمدی نژاد رئیس جمهور وقت ایران دستور آغاز عملیات اجرای پروژه راه آهن ایلام – اسلام‌آباد غرب را صادر کرد که بر اساس نقشه آن در ۲۰ کیلومتری غرب اسلام‌آباد غرب در ایستگاه چالاوبکر به راه آهن کرمانشاه – خسروی اتصال می‌یابد.

آمار رسمی جمعیت روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵[ویرایش]

آمار رسمی جمعیت روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ , تعداد خانوار: ۱۴۸

عنوان کل با سواد بی سواد
کل جمعیت ۶۶۱ نفر ۴۳۸ نفر ۱۶۳ نفر
جمعیت مردان ۳۴۳ نفر ۲۵۳ نفر ۶۱ نفر
جمعیت زنان ۳۱۸ نفر ۱۸۵ نفر ۱۰۲ نفر

آمار رسمی جمعیت روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۰[ویرایش]

آمار رسمی جمعیت روستا بر اساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن (۱۳۹۰) , تعداد خانوار: ۱۹۵

عنوان کل
کل جمعیت ۷۵۸ نفر
جمعیت مردان ۳۹۰ نفر
جمعیت زنان ۳۶۸ نفر

جستارهای وابسته[ویرایش]

ایل کلهر

اسلام‌آباد غرب

منابع[ویرایش]