پیروز دوم
| پیروز دوم | |
|---|---|
| شاهنشاه ساسانی | |
| دوران | (حدوداً در سال ۶۳۰ میلادی) |
| نام کامل | گشتاسب |
| لقب(ها) | پیروز دوم |
| زادگاه | میشان |
| پیش از | آزرمیدخت |
| پس از | پوراندخت یا خسرو سوم |
| پدر | مهران جشنس |
| مادر | مهان دخت |
| دین | زرتشتی |
پیروز دوم یا گشتاسب یا گشسب بنده یا جشنسده، حدوداً در سال ۶۳۰ میلادی، بعد از پوراندخت و قبل از آزرمیدخت به مدت کوتاهی بشاهی منتخب شد.[۱]
طبری نوشتهاست که وی ساکن میسان بود. پدر پیروز، مهران جشنس بود. مادر وی نوهٔ خسرو پرویز، دختر یزداندار، پسر خسرو پرویز بودهاست.
پیروز سری بزرگ داشت و چون تاج نهاد گفت، این تاج چه تنگ است و بزرگان این سخن را بفال بد گرفتند و پس از چند روز او را بکشتند.[۲]
بلعمی پیروز را یکی از نوادگان خسرو انوشیروان دانستهاست. پس کس دیگر طلب کردند و مردی یافتند، از فرزندان انوشیروان نام او فیروز بن مهران بود و مادرش مهان دخت بود، دختر یزداد بن انوشیروان.[۳]
اختلاف در منابع[ویرایش]
در کتاب آناهیتای پورداوود پس از پوراندخت از شاهی به نام جشسنده یا گشسببنده نام برده شدهاست ولی در کتاب [۴] ولی در کتاب تاریخ باستانی ایران اثر پیرنیا پس از پوراندخت به شاهی گُشناسببَردَه برادر خسرو سوم یا نوه هرمز چهارم اشاره شدهاست و بعد از او نوبت به پادشاهی آزرمیدخت و بعد از آزرمیدخت ابتدا هرمز پنجم سپس خسرو چهارم و سپس پیروز دوم آمدهاست و بدین ترتیب گشناسببرده یا گشسببنده با پیروز دوم یکی دانسته نشدهاست.[۵]
پانویس[ویرایش]
منابع[ویرایش]
- کریستن سن، آرتور. ایران در زمان ساسانیان، ترجمهٔ رشید یاسمی. چاپ پنجم. تهران: انتشارات امیرکبیر، ۱۳۶۷
- بلعمی، ابوعلی محمد بن محمد. تاریخ بلعمی، ترجمهٔ تاریخ طبری. جلد دوم. تهران: کتابفروشی زوار، ۱۳۵۳
- طبری، محمد بن حریر. تاریخ طبری جلّد دوِم. ترجمه ابولقاسم پاینده، چاپ دوم. تهران: انتشارات اساطیر، ۱۳۶۲
- پورداوود، ابراهیم. آناهیتا، پنجاه گفتار پورداوود. تهران: مؤسسهٔ انتشارات امیرکبیر، ۱۳۴۳.
- پیرنیا، حسن. تاریخ باستانی ایران. تهران: انتشارات دنیای کتاب، ۱۳۶۲.
| پادشاه پیشین: پوراندخت |
فیروز دوم شاهنشاه ایران ۶۳۰ - ۶۳۰ میلادی |
جانشین: آزرمیدخت |