پادشاهی ساردنی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پادشاهی ساردنی
Rennu de Sardigna
Regno di Sardegna
Regn ëd Sardëgna

 

۱۷۲۰–۱۸۶۱
 

Flag (۱۸۱۶–۴۸) نشان نظامی
شعار
FERT, FERT, FERT
سرود
Marcia Reale, Inno Sardo
پادشاهی ساردنی در ۱۸۱۵: سرزمین اصلی پیمونت با ساووا, نیس, جنوا و جزیرهٔ ساردنی.
پایتخت تورین (۱۷۲۰-۱۷۹۹, ۱۸۱۵-۱۸۶۱)
کالیاری (۱۷۹۹-۱۸۱۴)
زبان‌(ها) ایتالیا, فرانسوی, Arpitan, کاتالان, Gallurese, لیگوریایی, آکیتان, پیمونتی, ساردنیایی, Sassarese, Spanish
دین کاتولیک رومی
دولت Monarchy
شاه
 - ۱۷۲۰–۱۷۳۰ ویکتور آمادیو دوم
 - ۱۸۴۹–۱۸۶۱ ویکتور امانوئل دوم
نخست وزیر
 - ۱۸۴۸ Cesare Balbo
 - ۱۸۶۰–۱۸۶۱ Camillo Benso
قانونگذار پارلمان (از ۱۸۴۸)
 - Upper house سنای سلطنتی
 - Lower house Chamber of Deputies
تاریخچه
 - پیمان لاهه ۲۰ فوریه ۱۷۲۰
 - هجوم ناپلئون ۲۷ مارس, ۱۷۹۶
 - کنگره وین ۹ ژوئن, ۱۸۱۵
 - Constitution ۴ مارس, ۱۸۴۸
 - پیمان زوریخ ۱۰ نوامبر, ۱۸۵۹
 - یگانگی ایتالیا ۱۷ مارس ۱۸۶۱
مساحت
 - ۱۸۳۸ ۷۰۰۰۰کیلومترمربع (۲۷٬۰۲۷مایل‌مربع)
جمعیت
 - حدود ۱۸۳۸ ۴۶۵۰۳۶۸ 
     تراکم جمعیت ۶۶٫۴ /کیلومترمربع (۱۷۲٫۱ /مایل‌مربع)
یکای پول Piedmontese shield (mainland, 1720–1800)
Sardinian shield (island, 1720–1821)
Sardinian lira (۱۸۱۶–۶۱)

پادشاهی ساردنی (به ایتالیایی:Regno di Sardegna؛ ساردنیایی:Rennu de Sardigna) که به عنوان پیمونت-ساردنی نیز شناخته شده است، قلمرو تحت فرمان خاندان ساووا از ۱۷۲۰ تا ۱۸۶۱ میلادی بود. پادشاهی ساردنی با سپردن تاج ساردنی به شاه ویکتور آمادیو دوم ساووا پس از پیمان لاهه (۱۷۲۰) شکل گرفت. او در عوض فرمانروایی بر ساردنی و کسب عنوان شاه ساردنی، فرمانروایی سیسیل را به اتریش واگذار کرد. پس از کنگره وین در ۱۸۱۵، قلمرو پادشاهی ساردنی شامل ساردنی، ساووا، پیمونت، لیگوریا و نیس بود. طی بخش اعظم قرون ۱۸ و ۱۹ میلادی، مرکز اقتصادی و سیاسی این سرزمین، شهر تورین در پیمونت واقع در سرزمین اصلی ایتالیا بود. در ۱۸۶۰ میلادی، مناطق نیس و ساووا به فرانسه واگذار شدند؛ در عوض این که، این کشور به ساردنی در یکپارچه کردن ایتالیا کمک کند. در ۱۸۶۱ پادشاهی ساردنی با الحاق دولت‌های دیگر ایتالیا به قلمرو خود، پادشاهی جدید ایتالیا را به وجود آورد.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]