پادشاهی ساردنی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پادشاهی ساردنی
Rennu de Sardigna
Regno di Sardegna
Regn ëd Sardëgna

 

1720–1861
 

Flag (1816–48) نشان نظامی
شعار
FERT, FERT, FERT
سرود
Marcia Reale, Inno Sardo
پادشاهی ساردنی در 1815: سرزمین اصلی پیمونت با ساووا, نیس, جنوا و جزیره ی ساردنی.
پایتخت تورین (1720-1799, 1815-1861)
کالیاری (1799-1814)
زبان‌(ها) ایتالیا, فرانسوی, Arpitan, کاتالان, Gallurese, لیگوریایی, آکیتان, پیمونتی, ساردنیایی, Sassarese, Spanish
دین کاتولیک رومی
دولت Monarchy
شاه
 - 1720–1730 ویکتور آمادیو دوم
 - 1849–1861 ویکتور امانوئل دوم
نخست وزیر
 - 1848 Cesare Balbo
 - 1860–1861 Camillo Benso
قانونگذار پارلمان (از 1848)
 - Upper house سنای سلطنتی
 - Lower house Chamber of Deputies
تاریخچه
 - پیمان لاهه 20 فوریه 1720
 - هجوم ناپلئون 27 مارس, 1796
 - کنگره وین 9 ژوئن, 1815
 - Constitution 4 مارس, 1848
 - پیمان زوریخ 10 نوامبر, 1859
 - یگانگی ایتالیا 17 مارس 1861
مساحت
 - 1838 ۷۰٬۰۰۰کیلومترمربع (۲۷٬۰۲۷مایل‌مربع)
جمعیت
 - حدود 1838 ۴٬۶۵۰٬۳۶۸ 
     تراکم جمعیت ۶۶٫۴ /کیلومترمربع (۱۷۲٫۱ /مایل‌مربع)
یکا پول Piedmontese shield (mainland, 1720–1800)
Sardinian shield (island, 1720–1821)
Sardinian lira (1816–61)

پادشاهی ساردنی (به ایتالیایی:Regno di Sardegna؛ ساردنیایی:Rennu de Sardigna) که به عنوان پیمونت-ساردنی نیز شناخته شده است ، قلمرو تحت فرمان خاندان ساووا از 1720 تا 1861 میلادی بود. پادشاهی ساردنی با سپردن تاج ساردنی به شاه ویکتور آمادیو دوم ساووا پس از پیمان لاهه (1720) شکل گرفت. او در عوض فرمانروایی بر ساردنی و کسب عنوان شاه ساردنی ، فرمانروایی سیسیل را به اتریش واگذار کرد. پس از کنگره وین در 1815 ، قلمرو پادشاهی ساردنی شامل ساردنی ، ساووا ، پیمونت ، لیگوریا و نیس بود. طی بخش اعظم قرون 18 و 19 میلادی ، مرکز اقتصادی و سیاسی این سرزمین ، شهر تورین در پیمونت واقع در سرزمین اصلی ایتالیا بود. در 1860 میلادی ، مناطق نیس و ساووا به فرانسه واگذار شدند ؛ در عوض این که ، این کشور به ساردنی در یکپارچه کردن ایتالیا کمک کند. در 1861 پادشاهی ساردنی با الحاق دولت های دیگر ایتالیا به قلمرو خود ، پادشاهی جدید ایتالیا را به وجود آورد.

نگارخانه [ویرایش]

منابع [ویرایش]