پادشاهی اتروریا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پادشاهی ایتالیا
Regno di Etruria
تحت قیومت امپراتوری فرانسه

۱۸۰۱–۱۸۰۷

Flag

پایتخت فلورانس
زبان‌(ها) ایتالیایی
دین کاتولیک رومی
دولت پادشاهی مشروطه
شاه
 - ۱۸۰۱–۱۸۰۳ لویی اول
 - ۱۸۰۳–۱۸۰۷ شارل لویی
نایب السلطنه
 - ۱۸۰۳–۱۸۰۷ ماریا لوئیس
دوره تاریخی Napoleonic Wars
 - بنیان گذاری شد ۲۱ مارس ۱۸۰۱
 - منحل شد ۱۰ دسامبر ۱۸۰۷
یکا پول پوند توسکان

پادشاهی اتروریا (به ایتالیایی:Regno di Etruria) دولتی در شمال ایتالیا بود که بخش از بزرگی از توسکانی را میان سالهای ۱۸۰۱-۱۸۰۷ میلادی در دست داشت. این دوک نشین نام خود را از کلمه رومی اتروریا، که به منطقه محل سکونت قوم اتروسک اطلاق می‌شد، دریافت کرده بود.

این پادشاهی بر طبق پیمان آرانجز در ۲۱ مارس ۱۸۰۱ تاسیس شد. عامل بنیان گذاری این پادشاهی، توافق نامه میان امپراتوری فرانسه و اسپانیا بود. بوربون‌ها پس از هجوم فرانسه به شمال ایتالیا در ۱۷۹۶، بسیاری از سرزمین‌های خود را از دست دادند که به جبران این موضوع، دوک نشین پارما به آنان داده شد. همچنین، در ۱۸۰۱ بخش اعظم قلمرو سابق دوک نشین بزرگ توسکانی نیز به آنان داده شد که در آنجا، پادشاهی اتروریا را به وجود آوردند.

نخستین شاه اتروریا، لوئی اول، در ۱۸۰۳ مرد و پسر جوانش، شارل لوئی، جانشین او گشت. مادرش شارل لوئی نیز به عنوان نایب السلطنه امور را اداره می‌کرد.

در ۱۸۰۷، ناپلئون این پادشاهی را منحل کرد و آن را به جزئی از خاک فرانسه تبدیل نمود. شاه اتروریا و مادرش در عوض از دست دادن قلمرو خود، فرمانروایی پادشاهی جدید لوزیتانیای شمالی (در شمال پرتغال) را از ناپلئون دریافت کردند که البته این نقشه به دلیل شکست ناپلئون در تصرف کامل پرتغال، عملاً انجام نشد. پس از شکست ناپلئون در ۱۸۱۴، توسکانی به خاندان هابسبورگ بازگردانده شد.

جستارهای وابسته[ویرایش]


منابع[ویرایش]