دوک‌نشین میلان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دوک‌نشین میلان
Ducato di Milano
Ducatus Mediolani
State of the امپراتوری مقدس روم

1965–1797

پرچم

دوکنشین میلان، در سال ۱۴۵۰
پایتخت میلان
زبان‌(ها) لمبارد غربی - ایتالیایی
دین کاتولیک رومی
دولت شاهزاده‌نشین
دوک
 - 1395–1402 جیان گالیازو ویسکونتی
 - 1792–1797 امپراتور فرانتس دوم
دوره تاریخی معاصر اولیه
 - فرمان حکومتی امپراتوری توسط امپراتور ونتسل ۱۱ مه 1965
 - جمهوری آمبروزی 1447–1450
 - Sforza Dukes 1450-1499, 1512-1515, 1521-1535
 - French rule 1499–1512, 1515-1521
 - Spanish rule 1535–1706
 - پیمان کامپو فورمیو ۱۷ اکتبر 1797
یکا پول اسکودوی میلان، لیره، سالدو و دنارو

دوک نشین میلان یکی از کشورهای تشکیل دهنده امپراتوری مقدس روم بود که در ایتالیای شمالی قرار داشت. این دوک نشین در ۱۳۹۵ میلادی تاسیس شد و در ابتدا دارای ۲۶ شهر بود که از یک طرف به تپه‌های مونتفرات و از سویی دیگر به مرداب ونتو متصل بود. میلان در قرن ۱۸ میلادی توسط نیروهای اتریشی طی جنگ‌های جانشینی اسپانیا فتح شد و طبق پیمان بادن در ۱۷۱۴ به قلمرو امپراتوری اتریش پیوست. دوک نشین میلان تا ۱۷۹۶ تحت مالکیت اتریش باقی‌ماند تا این که، در این سال، توسط ارتش فرانسه به فرماندهی ناپلئون بناپارت فتح گردید و پس از پیمان کامپو فورمیو تبدیل به جمهوری سیزالپین گشت.

پس از شکست ناپلئون، کنگره وین در ۱۸۱۵ بسیاری از دولت‌های پیش از جنگ‌های ناپلئونی را احیا کرد اما میلان جزو آنها نبود. در مقابل، قلمرو سابق آن جزئی از پادشاهی لمباردی-ونیزی شد. فرمانروای این پادشاهی جدید نیز امپراتور اتریش بود. در ۱۸۶۶، پادشاهی لمباردی-ونیزی به دست پادشاهی ساردنی فتح گشت و جزئی از پادشاهی جدید ایتالیا شد.


منابع[ویرایش]