دوک‌نشین میلان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دوک‌نشین میلان
Ducato di Milano
Ducatus Mediolani
State of the امپراتوری مقدس روم خطای عبارت: نویسه نقطه‌گذاری شناخته نشده «�»

۱۹۶۵–۱۷۹۷

پرچم

دوکنشین میلان، در سال ۱۴۵۰
پایتخت میلان
زبان‌(ها) لمبارد غربی - ایتالیایی
دین کاتولیک رومی
دولت شاهزاده‌نشین
دوک
 - ۱۳۹۵–۱۴۰۲ جیان گالیازو ویسکونتی
 - ۱۷۹۲–۱۷۹۷ امپراتور فرانتس دوم
دوره تاریخی معاصر اولیه
 - فرمان حکومتی امپراتوری توسط امپراتور ونتسل ۱۱ مه ۱۹۶۵
 - جمهوری آمبروزی ۱۴۴۷–۱۴۵۰
 - Sforza Dukes ۱۴۵۰-۱۴۹۹, ۱۵۱۲-۱۵۱۵, ۱۵۲۱-۱۵۳۵
 - French rule ۱۴۹۹–۱۵۱۲, ۱۵۱۵-۱۵۲۱
 - Spanish rule ۱۵۳۵–۱۷۰۶
 - پیمان کامپو فورمیو ۱۷ اکتبر ۱۷۹۷
یکای پول اسکودوی میلان، لیره، سالدو و دنارو

دوک‌نشین میلان یکی از کشورهای تشکیل دهنده امپراتوری مقدس روم بود که در ایتالیای شمالی قرار داشت. این دوک نشین در ۱۳۹۵ میلادی تاسیس شد و در ابتدا دارای ۲۶ شهر بود که از یک طرف به تپه‌های مونتفرات و از سویی دیگر به مرداب ونتو متصل بود. میلان در قرن ۱۸ میلادی توسط نیروهای اتریشی طی جنگ‌های جانشینی اسپانیا فتح شد و طبق پیمان بادن در ۱۷۱۴ به قلمرو امپراتوری اتریش پیوست. دوک نشین میلان تا ۱۷۹۶ تحت مالکیت اتریش باقی‌ماند تا این که، در این سال، توسط ارتش فرانسه به فرماندهی ناپلئون بناپارت فتح گردید و پس از پیمان کامپو فورمیو تبدیل به جمهوری سیزالپین گشت.

پس از شکست ناپلئون، کنگره وین در ۱۸۱۵ بسیاری از دولت‌های پیش از جنگ‌های ناپلئونی را احیا کرد اما میلان جزو آنها نبود. در مقابل، قلمرو سابق آن جزئی از پادشاهی لمباردی-ونیزی شد. فرمانروای این پادشاهی جدید نیز امپراتور اتریش بود. در ۱۸۶۶، پادشاهی لمباردی-ونیزی به دست پادشاهی ساردنی فتح گشت و جزئی از پادشاهی جدید ایتالیا شد.


منابع[ویرایش]