دوک‌نشین بزرگ توسکانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دوک نشین بزرگ توسکانی
Granducato di Toscana
Duchy of Florence
 

 
Duchy of Lucca
1569 – 1801
1815 – 1859

 

Flag (1562-1737) نشان نظامی
سرود
"لا لئوپولدا"
دوک نشین توسکانی در بیش ترین وسعت آن در ۱۷۹۶
پایتخت فلورانس
زبان‌(ها) ایتالیایی
دولت پادشاهی
دوک بزرگ
 - ۱۵۶۹–۱۵۷۴ کازیمو اول دی مدیچی (اولین)
 - ۱۸۲۴–۱۸۵۹ لئوپولد دوم (آخرین)
تاریخچه
 - تأسیس ۲۷ اوت ۱۵۶۹
 - پایان فرمانروایی خاندان مدیچی ۹ ژوئیه ۱۷۳۷
 - Abolished ۲۱ مارس ۱۸۰۱
 - دوباره احیا شد ۹ ژوئن ۱۸۱۵
 - عزل خاندان هابسبورگ-لورن ۱۶ اوت ۱۸۵۹
 - Merged to form
the United Provinces
of Central Italy
۸ دسامبر ۱۸۵۹
جمعیت
 - حدود ۱۸۰۱ ۱۰۹۶۶۴۱ [۱] 
یکا پول لیرا توسکان (−۱۸۲۶)
فیورینو توسکان (۱۸۲۶–۱۸۵۹)
[1] United Kingdom of Great Britain and Ireland; House of Commons, John Bowring, 1839, p 6

دوک نشین بزرگ توسکانی (به ایتالیایی:Granducato di Toscana؛لاتین:Magnus Ducatus Etruriae) دولتی در مرکز ایتالیا بود که با وجود چندین دوره توقف، از ۱۵۶۹ تا ۱۸۵۹ میلادی وجود داشت. این دوک نشین جایگزین دوک نشین فلورانس شد. پایتخت این دوک نشین شهر فلورانس بود. این دوک نشین تا زمان واقعهٔ صلح وستفالی در ۱۶۴۸، جزئی از امپراتوری مقدس روم بود.

دوک نشین بزرگ توسکانی در ابتدا تا زمان از میان رفتن شاخه اصلی خاندان مدیچی در ۱۷۳۷، توسط این خاندان اداره می‌شد. به دلیل تسلط این خاندان بر توسکانی، اقتصاد و نیروی نظامی آن پیشرفت بسیاری کرد ؛ اگرچه، از آغاز حکومت فردیناندو دوم بر توسکانی، این دوک نشین رکود اقتصادی طولانی مدتی را تجربه کرد.

فرانسیس استفان لورن، یکی از نوادگان خاندان مدیچی پس از انقراض شاخه قدیمی این خاندان، به عنوان دوک بزرگ توسکانی معرفی شد. دوک نشین توسکانی از این زمان به بعد تا ۱۸۵۹ تحت سیطره خاندان لورن بود مگر در طی لشکرکشی‌های ناپلئون که به شکل موقتی به توقف این روند انجامید. ناپلئون پس از تسلط به توسکانی، آن را به خاندان بوربون-پارما داد. به دنبال سقوط ناپلئون در ۱۸۱۴، دوک نشین توسکانی به وضعیت قبلی بازگردانده شد. سرانجام در ۱۸۵۹ میلادی، طی جنگ‌های یگانگی ایتالیا، دوک نشین بزرگ توسکانی توسط پادشاهی ساردنی فتح گردید و در ۱۸۶۰، طبق آرای ۹۵& مردم، جزئی از پادشاهی ایتالیا شد.

پرچم توسکانی ۱۸۴۹-۱۸۶۰


منابع[ویرایش]