انجمن نشنال جئوگرافی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از نشنال جیاگرفیک)
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۸°۵۴′۱۸″ شمالی ۷۷°۰۲′۱۶″ غربی / ۳۸.۹۰۵۱° شمالی ۷۷.۰۳۷۹° غربی / 38.9051; -77.0379

انجمن جغرافیای ملی
بنا نهاده ۱۸۸۸ (میلادی)
محدودهٔ فعالیت جغرافیا
دارندگان جان ام. فاهی
وب‌گاه http://www.nationalgeographic.com

نشنال جئوگرافیک به اینجا تغییرمسیر دارد. برای مجلهٔ این انجمن به مجله جغرافیای ملی مراجعه نمایید

انجمن جغرافیای ملی (به انگلیسی: The National Geographic Society)، نام سازمانی غیردولتی است که در سال ۱۸۸۸ میلادی در ایالات متحده آمریکا تاسیس شد. هم‌اکنون انجمن جغرافیای ملی از بزرگ‌ترین سازمان‌های غیردولتی مردم‌نهاد در جهان است که هدفش را بر معرفی و حفاظت از آثار طبیعی، باستان‌شناسی، زیست‌شناسی و علوم جغرافیایی بنا کرده است.

بنیاد نشنال جئوگرافیک در ۲۷ ژوئن سال ۱۸۸۸ (تیرماه ۱۲۶۷) توسط ۳۳ دانشمند و جهانگرد که علاقه‌مند به تشکیل انجمنی برای افزایش و توسعه علم جغرافیا بودند، در واشنگتن دی‌سی تأسیس شد .

یکی از موسسان این بنیاد "الکساندر گراهام بل" مخترع تلفن بود که پس از هابارد گرین گاردینر ریاست این موسسه را به عهده گرفت. ایده استفاده از عکس در کنار مقالات که از عوامل اصلی محبوبیت این مجله به شمار می‌رود را "بل" ارائه داد.

آقای جان ام.فاهی (John M. Fahey) رئیس نشنال جئوگرافیک درباره هدف نشنال می‌گوید: "هدف ما تشویق مردم برای علاقه‌مند کردن آنان جهت توجه و مواظبت از سیاره‌شان است."

هم‌اکنون رئیس هیات امناء بنیاد نشنال جئوگرافیک آقای گیلبرت گراونر می‌باشد که مدال «آزادی» سال ۲۰۰۵ دولت آمریکا را برای «رهبری آموزش جغرافیا» دریافت کرده است .

بنیاد نشنال جئوگرافیک توسط ۲۳ عضو هیات مدیره متشکل از گروهی از معلمین برجسته، دانشمندان، مقامات سابق دولتی و طرفداران محیط زیست، اداره می‌گردد .

شبکه تلویزیونی نشنال جئوگرافیک از تاریخ ۲۳ مهر ۱۳۹۰ برابر با ۱۵ اکتبر ۲۰۱۱ کانال نشنال جئوگرافیک فارسی را نیز راه‌اندازی کرد.[۱]

مجله نشنال جیوگرفیک[ویرایش]

جلد مجله در سال ۱۹۱۵
نوشتار اصلی: نشنال جئوگرافیک (مجله)

انجمن جغرافیای ملی دارای مجله اختصاصی خود با نام نشنال جئوگرافیک (National Geographic) است که از سال ۱۸۸۸ میلادی و دقیقاً ۹ ماه پس از آغاز فعالیت انجمن، شروع به انتشار کرد و امروزه یکی از مشهورترین و پراعتبارترین مجلات مرتبط با علوم طبیعی در جهان است.

این مجله ۳۶۰ میلیون نفر مشترک در سراسر جهان دارد و بوسیله علامت اختصاصی زرد رنگی در حاشیه جلد آن است به سرعت قابل شناسایی است . مجله نشنال جیوگرفیک هم اکنون به «۳۱زبان» در سرتاسر دنیا منتشر می‌شود . سردبیر کنونی مجله، کریس جونز (Chris Johns) است، همان عکاس معروفی است که عکس‌های زیادی از آفریقا گرفت و مقدمه کتابش در مورد آفریقا، توسط نلسون ماندلا نوشته شد.

نشنال جیوگرفیک به غیر مجله اصلی چند نشریه دیگر در زمینه گردشگری، حوادث و کودکان منتشر می‌کند.

مجله شامل مطالبی درباره جغرافی، معلومات عمومی، تاریخ جهان، فرهنگ، اتفاقات جاری جهان و عکاسی از اماکن و هر چیز دیگر در تمام گیتی، است .

انجمن نشنال جیوگرفیک در کنار مجله اصلی،چهار گاهنامه دیگر نیز منتشر می‌کند:[۲]

  • نشنال جئوگرافیک بچه‌ها (National Geographic Kids)
  • نشنال جئوگرافیک مسافر (National Geographic Traveler)
  • نشنال جئوگرافیک ماجراجویی (National Geographic Adventure)
  • نشنال جئوگرافیک جهانگرد (National Geographic Explorer)
روی جلد لوح فشرده مستند رژه پنگوئن‌ها

تاکنون صدها گزارش ساخته نشنال جیوگرفیک از تلویزیون‌های سراسر جهان نشان داده شده‌اند .

ساخته‌های جغرافیایی در ایالات متحده از سال ۱۹۶۴ در کانال CBS و سپس در سال ۱۹۷۳ به کانال ABC راه یافت و در ۱۹۷۵ هم به PBS منتقل شد. این سریال‌ها داستان‌ها را در یک قالبی علمی بیان می‌کرد مانند لوییس لیکی و جیکس کاستئو .

در سال ۱۹۹۷ انجمن جغرافیای ملی از طریق بخش اخبار NBC و شبکه تلویزیونی و کانال نشنال جئوگرافیک (NGS) اقدام به پخش ماهواره‌ای برنامه برای بیننده‌های خود در سرتاسر جهان نمود .

از ساخته‌های برجسته نشنال جئوگرافیک می‌توان از فیلمی با شرکت هریسون فورد (Harrison Ford) که براساس یادداشتهای روزانه یک فرمانده نیروی دریایی روسی بود، نام برد .

یکی از کارهای ماندگار نشنال مستند زیبای رژه پنگوئن‌ها با کارگردانی لوک ژاکه و صدای مورگان فریمن در سال ۲۰۰۵ است.

فیلم مستند «رژه پنگوئن‌ها» در این مهاجرت زمستانی، پنگوئن‌های امپراطور را همراهی کرده و حقایقی شگفت‌انگیز از زندگی آنها را به تصویر می‌کشد.

همچنین وب‌سایت نشنال جئوگرافیک شامل تولیدات چندرسانه‌ای، فیلم‌های کوتاه، و بهترین موزیک‌های می‌باشد .

عکاسی حرفه‌ای[ویرایش]

روی جلد مشهور نشنال جئوگرافیک.(ژوئن ۱۹۸۵) شربت گله، دختر چشم سبز ۱۲ ساله افغان. عکس از Steve McCurry

نشنال جئوگرافیک برای درک بهتر مقالات و گزارش‌ها درباره مناظر گوشه کنار دنیا، تصمیم گرفت عکس‌هایی با استانداردهای مخصوص خود داشته باشد.

در دهه‌های ۱۹۳۰، لوئیز ماردن، نویسنده و عکاس برجسته نشنال جئوگرافیک، نشریه را متقاعد کرد که اجازه دهند عکاس‌هایش را با دوربین‌های ۳۵ میلیمتری کوچک که بر روی دوربین‌های حجیم‌تر با شیشه‌های روکش دار و سه پایه سوار می‌شود بیندازند.

عکس‌های نشنال جئوگرافیک به سرعت جایش را با عکس‌های قدیمی هم در صفحات مجله و هم در وب‌گاه عوض کرد و این پاداش موفقیت او بود.

در سالهای بعدی، همان زمانی که هنوز جلد مجله علامت زرد داشت، عکسی بزرگی که بسیار واضح و شفاف و برروی کاغذ بلوطی چاپ شده بود، بهترین عکس ماه آمریکا شناخته شد.

رضا دقتی عکاس مشهور ایرانی نیز هم اکنون با نشنال جیوگرفیک همکاری می‌کند.

در شماره اوت مجله نشنال جیوگرفیک که مقاله اصلی خود را به ایران اختصاص داده بود عکس‌هایی از نیوشا توکلیان عکاس ایرانی به چاپ رسید.

جنجال در رابطه با نام خلیج فارس[ویرایش]

در سال ۲۰۰۴ میلادی، انجمن جغرافیای ملی در اطلس تازه‌ای که از جهان منتشر کرده بود، نسبت به اطلس پیشین خود تغییراتی را اعمال کرد. از جمله آن تغییرات، گنجاندن نام «خلیج عربی» در داخل پرانتز در مقابل نام «خلیج فارس» بود. همچنین در اطلس جدید، جزایر ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک که متعلق به کشور ایران است را «جزایر اشغال شده توسط ایران و مورد ادعای امارات» خوانده بود. این تصمیم جنجالی انجمن جغرافیای ملی، موجی از اعتراض ایرانیان داخل و خارج از کشور را برانگیخت.

نهایتاً با فشار و اعتراضات گسترده ایرانیان در سراسر دنیا به اقدام انجمن جغرافیای ملی، مؤسسه نقشه‌های آنلاین خود را اصلاح کرد و عبارت «خلیج عربی» را که در داخل پرانتز در مقابل نام خلیج فارس گنجانده بود، حذف کرد و به جای آن در مقابل نام خلیج فارس نوشت: «نامی که بیش از هر چیز برای این خلیج رایج بوده و در طول تاریخ به کار رفته، خلیج فارس است، هرچند برخی نیز آن را خلیج عربی می‌نامند».[۳]

این مؤسسه همچنین توضیحی را که پیشتر در مقابل نام سه جزیره ایرانی خلیج فارس قرار داده و آنها را جزایر «اشغال شده توسط ایران و مورد ادعای امارات» خوانده بود را نیز حذف کرد. تغییر دیگری که مؤسسه جغرافیای ملی بر نقشه خلیج فارس خود اعلام کرد، حذف عبارت‌های «قیس» و «شیخ شعیب» به عنوان نام‌های عربی جزیره‌های کیش و لاوان بود.در مقابل نام خلیج فارس در نسخه اینترنی اطلس نشنال جئوگرافیک نوشته شده: “نامی که بیش از هر چیز برای این خلیج رایج بوده و در طول تاریخ به کار رفته، خلیج فارس است، هرچند برخی نیز آن را خلیج عربی می نامند. این تغییرات بعد از آن صورت گرفت که سخنگوی وزارتخارجه ایران اعلام کرد:" رئیس مؤسسه نشنال جئوگرافیک طی نامه ای به عذرخواهی پرداخته و اعلام آمادگی کرده است که “اشتباه” این مؤسسه را در مورد نام خلیج فارس جبران کند".[۱]

.[۳]

انجمن جغرافیای ملی به مناسبت اين تغييرات با انتشار بيانيه‌ای اعلام کرد که اين تغييرات در پی مشورت با مراجع دولتی، دانشگاهی و برخی سازمان‌ها و افراد صورت گرفته است.[۴]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

وب‌گاه‌های رسمی[ویرایش]

منابع دیگر[ویرایش]