جغرافیای طبیعی عبارت است از مطالعهٔ جغرافیایی از چهرههای طبیعی سیارهٔ زمین. این رشته از جغرافیا به تجزیه و تحلیل و سنجش پراکندگی اشکال زمین، آب و هوا، خاکها، گیاهان، حیوانات و سایر پدیدههای طبیعی میپردازد.[۱]
شاخههای اصلی جغرافیای طبیعی عبارتاند از:
- ↑ کتاب علم جغرافیا قسمت مقدمه پاراگراف دوم
|
فهرستهای جغرافیایی ایران |
|
 |
|
|
|
|
مناطق تحت حفاظت سازمان حفاظت محیط زیست ایران |
|
ذخیرهگاههای
زیستکره |
|
|
|
| مناطق چهارگانه |
|
|
مناطق
شکارممنوع |
قره قشلاق • کاغذکنان • قمیشلو • کهیاز • قمصرکاشان • دالانکوه و دریاچه آب شیرین • بیجار و تالاب چکر • کولک • کوه مند • گاوده • لار • تالاب کجی نمکزار • هنگام • سیدمرتضی • قلعه شاداب • میشوداغ • چهل پا • فیله خاصه • چاه شیرین • سفیدکوه آرسک • خنار • طالو شیر بند • پزم • مزایجان داراب • کوه درا • کوه هوا و تنگه خور • روشن کوه • قراویز • نیاشک • صوفیکم • تالاب استیل • اشکورات علیا • اژدهادبلوچ • استخر چاف • کله کله ناو سالم • استخر عباس آباد • دیلمان و درفک • هزارجریب • مازی بن و سی بن • تالاب میقان • گلزار و نیزار • نشر • ملوسان • تالاب آقگل • مرور • باغ شادی
مناطق ممنوعیت شکار منقضی شده: انجرک ورابر • بصیران • توتسیاه • شهربابک • گودغول • کوه نودرهنگ |
|
|
|
|
