جغرافیای طبیعی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد.
جغرافیای طبیعی عبارت است از مطالعهٔ جغرافیایی از چهرههای طبیعی سیارهٔ زمین. این رشته از جغرافیا به تجزیه و تحلیل و سنجش پراکندگی اشکال زمین، آب و هوا، خاکها، گیاهان، حیوانات، معادن و سایر پدیدههای طبیعی میپردازد.[۱]
شاخههای اصلی جغرافیای طبیعی عبارتاند از:
|
|
|---|
| علوم جوی · ژئودزی · زمینشناسی · زمینفیزیک · یخچالشناسی |
| آبشناسی · جغرافیای طبیعی · اقیانوسنگاری · علوم خاک |
[ویرایش] پانويس
- ↑ كتاب علم جغرافيا قسمت مقدمه پاراگراف دوم
