علی ربیعی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
علی ربیعی
وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی ایران
مشغول به کار
۲۴ مرداد ۱۳۹۲ – تاکنون
پس از اسدالله عباسی
مشاور اجتماعی دولت اصلاحات
مشغول به کار
۱۳۷۶ – ۱۳۸۴
اطلاعات شخصی
تولد ۱۳۳۴ (۵۹ سال)
تهران
ملیت  ایران
حزب سیاسی اصلاح طلب[۱]
کابینه دولت یازدهم
دین اسلام شیعه
وب‌گاه http://alirabiei.blog.ir/
جمهوری اسلامی ایران
Emblem of Iran.svg

سیاست و حکومت ایران


علی ربیعی (زاده ۱۳۳۴) معروف به عباد، سیاستمدار اصلاح‌طلب[۲] و وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی جمهوری اسلامی ایران است. او که زاده جنوب تهران است پیش از انقلاب تکنسین کارخانه‌هایی چون ارج بود و پس از انقلاب اسلامی تا ۱۳۶۰ مسئول شاخه کارگری حزب جمهوری اسلامی شد. ربیعی عضو سپاه پاسداران شد و از فرماندهان آن بود. از آغاز انقلاب وی عضو موسس و عضو شورای مرکزی خانه کارگر بوده است. او از ۱۳۶۶ تا ۱۳۷۲، معاون حقوقی و پارلمانی وزارت اطلاعات و از ۱۳۷۲ تا ۱۳۸۴ مسئول اجرایی و مسئول کمیته تبلیغات دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی بوده است. از ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۴ مشاور اجتماعی رئیس‌جمهور سید محمد خاتمی بود.[۳] ربیعی در جریان تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸) از اعضای اصلی ستاد میرحسین موسوی از نامزدهای معترض به نتایج انتخابات بود.

او استاد دانشگاه تهران و پژوهشگر حوزه جامعه‌شناسی سیاسی و اقتصادی است. وی عضو هیئت علمی و دانشیار دانشگاه پیام نور، محقق و نویسنده در حوزه جامعه‌شناسی سیاسی و مدیریت و مشاور اجتماعی رییس جمهور ایران (سید محمد خاتمی) طی سالهای ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۴ است. عمده دغدغه‌های ربیعی در سال‌های اخیر مطالعه فساد و راهبردهای مقابله با آن بوده است.[۴] ربیعی که زندگی ساده ای دارد، برنامه‌های خود برای وزارت کار را هم بر مبنای مبارزه با فساد و تقویت کارآفرینی برنامه ریزی کرده است.[۵]

زندگینامه[ویرایش]

علی ربیعی متولد ۱۳۳۴ در جنوب شهر تهران، در محله جوادیه؛ و از یک خانواده کارگری است. پیش از انقلاب تکنیسین کارخانه «جنرال موتورز»، ارج و قرقره پرستو بود و در همان زمان از سران اعتصاب شهرک اکباتان و کارخانه محل کار خود بود که منجر به برخورد ساواک گردید. وی در سال ۱۳۵۹ ازدواج کرد که حاصل این ازدواج چهار فرزند بود. همسر وی در سال ۱۳۸۵ و فرزند آخر وی به نام محمدجواد، در سال ۱۳۸۶در گذشتند.

در سال‌های اول انقلاب نماینده کارگران و عضو شورای‌عالی کار بود. ربیعی مسوول شاخه کارگری حزب جمهوری اسلامی در دهه شصت و عضو شورای مرکزی خانۀ کارگر از بدو تأسیس تا امروز می‌باشد.

ربیعی پس از انقلاب تحصیلات خود را در رشته مدیریت تا مقطع دکترا ادامه داد.

وی مشاور اجتماعی خاتمی در دوره ۸ ساله ریاست جمهوری وی بوده‌است. ربیعی علاوه بر فعالیت‌های صنفی کارگری، به دلیل نیاز مقطع انقلاب، همراه با عده‌ای از دوستان هم محله‌ای خود جذب نهادهای انقلابی شده و به سپاه پاسداران می‌پیوندد. وی در دوران جنگ تحمیلی ۶۵ ماه حضور در جبهه‌های غرب را در کارنامه خود دارد. پس از آن[چه وقت؟] (با فرمان بنیانگدار انقلاب) به وزارت اطلاعات می‌رود.

ربیعی در زمان تصدی دبیر شورای عالی امنیت ملی توسط حسن روحانیْ مسئول اجرایی دبیرخانه و ریاست کمیته سیاست‌گذاری تبلیغات و کمیته امنیت داخلی شورای عالی امنیت ملی را عهده‌دار بود. پس از حمله تعدادی از وب‌سایت‌ها به علی ربیعی، گروهی از نمایندگان مجلس اعلام کردند که در بررسی صلاحیت وی حتی یک مورد منفی هم پیدا نکرده‌اند..[۶]

سوابق مسئولیت‌های علمی و پژوهشی[ویرایش]

  • مشاور مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام از۱۳۷۴ تاکنون ادامه دارد.
  • عضو شورای سیاستگذاری مرکز بررسیهای راهبردی ریاست جمهوری با حکم رئیس جمهور تامرداد ۱۳۸۴.
  • رئیس موسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی از سال ۱۳۶۸تا۱۳۷۳.
  • عضو کمیته‌های فنی پروژه‌های تحقیقاتی در مرکز تحقیقات استراتژیک.
  • عضو هیات موسس و عضو هیات مدیره موسسه «فرهنگ و تمدن ایران زمین» از ۱۳۸۴.
  • دبیر گروه دکترای جامعه‌شناسی دانشگاه پیام نور.
  • معاون پژوهشی دانشگاه کار
  • عضو شورای تخصصی گروه مدیریت بازرگانی و MBA و شورای تخصصی مدیریت رسانه و ارتباطات دانشگاه پیام نور. ۱۳۸۸
  • دبیر شورای تخصصی گروه دکترای جامعه‌شناسی در مرکز تحصیلات تکمیلی مقطع دکتری دانشگاه پیام نور. ۱۳۹۰
  • عضو کمیته علمی چهارمین سمینار بررسی مسائل مطبوعات ایران. معاونت امور مطبوعاتی و اطلاع رسانی. ۱۳۹۱
  • دبیر علمی همایش ملی تولید و حمایت از کار و کارگر ایران. موسسه کار. موسسه کار و تامین اجتماعی
  • عضو کمیته علمی همایش علمی مدیریت استراتژیک فرهنگی شهر تهران (ماتریس فرهنگی) شهرداری تهران ۱۳۹۱[۷]
  • مشاور رئیس جمهور تا مرداد ۱۳۸۴.
  • دبیر ستاد ارتقای سلامت نظام اداری و مقابله با فساد تا مرداد ۱۳۸۴.
  • وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی دولت یازدهم

جایزه‌ها و افتخارات[ویرایش]

  • پژوهشگر نمونه دانشگاه پیام نور.
  • بررسی موارد اجتماعی سیاسی در مطبوعات و برنده قلم بلورین به خاطر کسب عنوان بهترین سرمقاله در سال ۱۳۷۷.

تالیفات[ویرایش]

  • تالیف کتاب جامعه‌شناسی تحولات ارزشی درایران (چاپ اول به اتمام رسیده‌است).
  • تالیف کتاب (زنده باد فساد) جامعه‌شناسی سیاسی فساد در دولتهای جهان سوم. چاپ ششم. سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
  • تالیف کتاب مطالعات امنیت ملی. مقدمه‌ای برنظریان امنیت ملی درجهان سوم. چاپ چهارم. دفتر مطالعات سیاسی و بین‌المللی وزارت امور خارجه.
  • تالیف کتاب معمای دولت مدنی. توسعه و امنیت درکشورهای جهان سوم. موسسه تحقیقات و علوم انسانی ۱۳۸۶.
  • تالیف کتاب ارتقای مدیریت دانش در سازمانها. انتشارت تیسا
  • تالیف کتاب مدیریت دانش فرایندها و رویکردها. انتشارت تیسا
  • تالیف کتاب مدریت بحران و ریسک. در دست چاپ. دانشگاه پیام نور

منابع[ویرایش]

کابینهٔ حسن روحانی
وزیران
ر. وزیر وزارت‌خانه ر. وزیر وزارت‌خانه
۱ فانی آموزش‌وپرورش ۱۰ دهقان دفاع
۲ واعظی ارتباطات ۱۱ آخوندی راه وشهرسازی
۳ علوی اطلاعات وامنیت ۱۲ نعمت‌زاده صنعت وتجارت
۴ طیب‌نیا اقتصاد ۱۳ فرجی‌دانانجفی علوم
۵ ظریف امورخارجه ۱۴ جنتی ارشاد
۶ هاشمی بهداشت ۱۵ رحمانی‌فضلی کشور
۷ ربیعی تعاون،کار،رفاه ۱۶ نامدار زنگنه نفت
۸ حجتی جهادکشاورزی ۱۷ چیت‌چیان نیرو
۹ پورمحمدی دادگستری ۱۸ گودرزی ورزش و جوانان
معاونان ریاست جمهوری
معاون اول رییس‌جمهور: اسحاق جهانگیری
ر. معاون معاونت ر. معاون معاونت
۱ شریعتمداری معاون اجرایی ۶ صالحی انرژی اتمی
۲ نوبخت معاون برنامه‌ریزی ۷ شهیدی بنیاد شهید
۳ ستاری علمی و فناوری ۸ مولاوردی زنان و خانواده
۴ انصاری معاون پارلمانی ۹ ابتکار محیط زیست
۵ امین‌زاده معاون حقوقی ۱۰ نجفیسلطانی‌فر میراث فرهنگی