تقویت‌کننده نوری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

تقویت‌کنندهٔ نوری وسیله‌ای است که سیگنال نوری را - بدون نیاز به تبدیل آن به سیگنال الکتریکی - تقویت می‌کند. تقویت‌کنندهای نوری در مخابرات نوری و فیزیک لیزر کاربرد فراوانی دارند.

تقویت‌کنندهٔ نوری لیزری[ویرایش]

به طور کلّی هر مادهٔ فعال که دارای ناحیهٔ بهره باشد و بتواند نور لیزری ایجاد کند را می‌توان به گونه‌ای پمپ کرد که یک سیگنال نوری در همان طول موج لیزر را تقویت کند. چنین تقویت کننده‌های نوری به طور گسترده‌ای برای ساخت سامانه‌های لیزری توان بالا استفاده می‌شوند.

تقویت‌کنندهٔ نوری نیمه‌رسانایی (SOA)[ویرایش]

تقویت‌کننده‌های نوری نیمه‌رسانایی گونه‌ای از تقویت‌کننده‌های نوری هستند که برای تولید بهره از مواد نیمه رسانا استفاده می‌کنند. این تقویت‌کننده‌های نوری ساختاری شبیه به دیودهای لیزری فابری-پرو دارند با این تفاوت که در لبه‌های ناحیه بهره از طراحی ضد-بازتاب استفاده می‌شود تا ساختار به جای لیزر، تقویت کننده بشود. در طراحی‌های نوین با استفاده از پوشش‌های ضد بازتاب و موج‌بر کج می‌توان بازتابش نور از دو سطح انتهایی را به کمتر از ۰.۰۰۱% کاهش داد. این کار باعث هدر رفتن توان نور از درون حفره می‌شود، و از آن جا که اندازهٔ این تلفات بیشتر از میزان تقویت سیگنال درون حفره است، این طراحی مانع از ایجاد نوسان درون حفره و کار کرد این ساختار به صورت لیزر می‌شود.

این قطعات که بر اساس باز ترکیب الکترون-حفره در مواد نیمه رسانا کار می کنند وظیفه اصلی تقویت مستقیم سیگنال نوری را بر عهده دارند. این تقویت کننده ها که اغلب به صورت الکتریکی یا با لیزر توان پایین پمپ می شوند همانند لیزرهای حفره عمودی نشر کننده از سطح (VCSEL)ها دارای ابعاد کوچکی هستند. ویژگی اصلی این قطعه این است که در آن ترکیب هر چهار پدیده اپتیک غیر خطی به کار گرفته می شود که همین امر نیمه رسانا ها را به عنوان اجزای اصلی برای فرایند های سیگنال نوری تبدیل میکند.

تقویت‌کنندهٔ نوری رامان (Raman)[ویرایش]

تقویت‌کنندهٔ نوری پارامتری (OPA)[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

مشارکت کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی (تاریخ بازیابی ۲۰ ژوئیه ۲۰۰۹)