پاشش (اپتیک)
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
پاشش[۱] یا پاشندگی یا تفرق نور پدیدهایست که در آن سرعت فاز یک موج به بسامد آن وابستهاست و یا به طور معادل سرعت گروه آن موج تابعیت بسامدی داشته باشد[۲]. در این محیطها نمار شکست برای امواج با بسامدهای مختلف با همدیگر متفاوت است و این امر باعث میشود امواج با بسامدهای مختلف در این محیطها با سرعتهای متفاوت حرکت کند و در نهایت انحراف نور با بسامدههای مختلف درون این گونه محیطها با همدیگر متفاوت خواهد بود.
پدیدهای که در منشور اتفاق میافتد نمونهای از پاشندگی و منشور نمونهای از یک محیط پاشندهاست.
جستارهای وابسته [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- ↑ پاشش از واژههای مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی به جای dispersion در انگلیسی و در حوزهٔ فیزیک است. «فرهنگ واژههای مصوّب فرهنگستان: ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۵». فرهنگستان زبان و ادب فارسی. ۷۲. بازبینیشده در ۲۹ اسفند ۱۳۹۰.
- ↑ Born, Max; Wolf, Emil (October 1999). Principle of Optics. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 14–24. ISBN 0-521-64222-1