ساینده

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ساینده به ماده‌ای گفته می‌شود که برای ساییدن، صاف‌کردن و یا صیقل‌دادن اشیا بکار می‌رود. اگر جسم مورد نظر نرم باشد (مثل چوب) می‌توان از ساینده‌های نسبتاً نرم استفاده کرد. اما معمولاً از مواد بسیار سخت از قبیل شن‌های طبیعی تا الماس به عنوان ساینده استفاده می‌شود. [۱]

مواد ساینده معمول[ویرایش]

نام شماره ثبت CAS سختی موس سختی نوپ
تالک 14807-96-6 ۱
ژیپس 13397-24-5 ۲
کلسیت 13397-26-7 ۳
فلوریت 7789-75-5 ۴
آپاتیت 1306-05-4 ۵
اورتوکلاز 12251-44-4 ۶
کوارتز 14808-60-7 ۷ ۸
توپاز 1302-59-66 ۸ ۱۳
کوراندوم 1302-74-5 ۹ ۲۰
کاربید سیلسیوم 409-21-2 ۲۴
الماس 7782-40-3 ۱۰ ۷۸

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. L. Coes, Jr, Abrasives, Springer-Verlag, New York, 1971, p. 55