زندگی ادل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
زندگی ادل
کارگردان عبداللطیف کشیش
تهیه‌کننده عبداللطیف کشیش
نویسنده فیلم‌نامه: گالیا لاکروا
داستان: عبداللطیف کشیش
اقتباس از: رمان مصور آبی گرم‌ترین رنگ است (ژولی مارو)
بازیگران ادل اگزارکوپولوس
لئا سیدو
فیلم‌برداری سوفین ال فانی
تدوین گالیا لاکروا
آلبرتین لاسترا
کامی توبکیس
توزیع‌کننده ویلد بونش (فرانسه)
ساندنس سلکتس (آمریکا)
تاریخ انتشار
مدت زمان ۱۷۹ دقیقه
کشور فرانسه
زبان فرانسوی
بودجه ۴ میلیون یورو
صفحه در وب‌گاه IMDb

زندگی ادل (به فرانسوی: La vie d'Adèle) فیلم درام رمانتیک فرانسوی به کارگردانی، نویسندگی و تهیه‌کنندگی عبداللطیف کشیش است. این فیلم با عنوان انگلیسی «آبی گرم‌ترین رنگ است» (به انگلیسی: Blue Is the Warmest Colour) در شصت و ششمین جشنواره فیلم کن برنده نخل طلایی شد.[۱]

در مراسم اهدای نخل طلا به این فیلم، از بازی ادل اگزارکوپولوس، ایفاگر نقش «ادل» نیز ستایش شد.[۲] استیون اسپیلبرگ، رئیس هیئت داوران در این مراسم گفت که بنابر تصمیم اعضای هیئت داوران، نخل طلا علاوه بر کارگردان، استثنائاً به دو هنرپیشه زن این فیلم، یعنی ادل اگزارکوپولوس و لئا سیدو نیز اهدا می‌شود.[۱]

خلاصه داستان[ویرایش]

خطر لوث‌شدن: آنچه در زیر می‌آید ممکن است قضیه یا پایان ماجرا را لو دهد!

این فیلم روایتگر عشق میان دو زن همجنسگرا است که در قالب تصاویری بی‌پرده و صریح نشان داده می‌شود.[۱] فیلم، دختر جوانی به نام «ادل» (با بازی ادل اگزارکوپولوس) را به تصویر می‌کشد که اگرچه در ظاهر از نظر جنسی به مردان تمایل دارد، اما پس از آشنایی با دختری به نام «اما» (با بازی لئا سدو) به او دل می‌بازد. «زندگی ادل» روایتگر این دلدادگی و چگونگی به‌وجودآمدن فاصله تدریجی میان این دو دختر است.[۲]

پایان خطر لوث‌شدن

درون‌مایه‌ها و تفسیر[ویرایش]

فیلم مباحثات زیادی بر سر درون‌مایه‌های گوناگون موجود در خود برانگیخته‌است. یکی از عناصر موضوعی مورد تأکید که منتقدین و مخاطبین به آن پرداخته‌اند، طبقه کارگر و طلب آزادی و عشق میان دو کاراکتر اصلی، اَدل و اِما است.[۳][۴]

اشاره به طبقه اجتماعی بین دو صحنه میز شام کنارهم‌گذاری شده؛ خانواده محافظه‌کار طبقه متوسط اَدل درباره موضوعات پیش‌پاافتاده حرف می‌زنند، در مقایسه با خانواده روشنفکرتر و از طبقهٔ اجتماعیِ بالاتر اِما که صحبت‌هایشان بیش‌تر حول محور مسائل اگزیستانسیال می‌گردد؛ هنر، حرفه شغلی، زندگی و عشق و آرزو. شاید یکی از مهم‌ترین تفاوت‌های بین دو خانواده این است که خانواده اِما از رابطه همجنس‌خواهانه آن دو آگاه است در حالی که خانواده محافظه‌کار اَدل تصور می‌کند آن‌ها فقط با هم دوست‌اند.[۵] برخی منتقدین گفته‌اند که مسئله طبقه اجتماعی در فیلم‌های کشیش درون‌مایه‌ای‌ست تکرارشونده؛ یکی از منتقدین فیلم کامنت اظهار کرده: «در اثر اخیر کشیش، طبقه اجتماعی و شکافی که ایجاد می‌کند رشته‌ای حیاتی است که داستان حول آن تنیده می‌شود، او حتی اسم قهرمان پرشروشور قصه (رمان مصور آبی گرم‌ترین رنگ است) را از کلمانتین به اسم بازیگر فیلم تغییر داد، تا حدودی به این خاطر که این واژه در عربی به معنی «عدالت» است. علاقه و آشنایی او با دنیای آموزش، که در اینجا در قالب احترام و علاقه تأثیربرانگیزی که اَدل برای آموزگاری قائل است نشان داده شده، یک مشخصه درخور توجه دیگر است.»[۶]

یکی از مفسرین به فاصله سیاسی اَدل، که همچنان که تجربیات زندگی‌اش تغییر می‌کنند تحول می‌یابد و دیدگاه‌های دگرگون‌شونده‌اش را بازتاب می‌دهد، اشاره می‌کند: «آبی گرم‌ترین رنگ است چیز جدیدی ندارد، دست‌کم در نگاه اول. اَدل که با چهره‌های سیاه‌پوست و عرب قاب گرفته شده، در تظاهراتی اعتراضی که خواهان اختصاص کمک‌هزینه تحصیلی به شیوه‌ای بهتر است شرکت کرده. موسیقی که پخش می‌شود، ترانه "On lâche rien" («ما هرگز تسلیم نمی‌شویم») است متعلق به کدور حدادی الجزایری‌الاصل که ترانه رسمی حزب کمونیست فرانسه است. با این همه، به محض این که اَدل رابطه‌اش با اِما را آغاز می‌کند، او را دوباره در حال تظاهرات با معشوقه‌اش در رژه همجنسگرایان می‌بینیم.[۷]

آبی گرم‌ترین رنگ است همچنین مملو از سمبولیسم بصری است.[۸][۹] رنگ آبی همه جا در فیلم به کاربرده‌شده - از نورپردازی کلوب همجنسگراها که اَدل به آن سر می‌زند، تا پیراهنی که در صحنه آخر بر تن دارد و مهم‌تر از همه موها و چشمان اِما. برای اَدل، آبی پیام‌آور کنجکاوی، شور، عشق و نهایتاً اندوه است. اَدل همچنین بارها به پابلو پیکاسو اشاره می‌کند[۱۰][۱۱] که یک دوره آبی حزن‌آلود را از سر گذراند. همچنان که اِما از رابطه عاطفی‌اش با اَدل خارج می‌شود و شور عشق رو به افول می‌گذارد رنگ آبی موهایش را از بین می‌برد و مدل موی طبیعی‌تر و محافظه‌کارانه‌تری را برمی‌گزیند.[۱۲] در فیلم همچنین به‌وفور تصویر غذا وجود دارد، از اسپاگتی معمول تا تجربه اول اَدل هنگام خوردن صدف.[۱۳] روابط نیز، چه دگرجنس‌گرایانه و چه همجنسگرایانه، یکی از قوه‌های محرکه فیلم هستند، از اولین رابطه عاطفی محکوم به شکست اَدل با توما تا رابطه‌اش با همکار مردش تا عشق و حرمان‌اش با اِما. اَدل به طرز آشکاری به عنوان یک لزبین به تصویر کشیده نشده، او برخوردهای بسیاری با آدم‌هایی از دو جنس دارد، و حتی در پایان فیلم گرایش جنسی او نامعلوم باقی می‌ماند.

جوایز و افتخارات[ویرایش]

برخی از جوایز و افتخارات فیلم

انتقادات و شکایت‌ها پیرامون فیلم[ویرایش]

بعد از گرفتن جایزه نخل طلا توسط کِشیش انتقادات و شکایت‌های این دو بازیگر از نحوه فیلم سازی ظالمانه کشیش و شرایط سخت کاری سر صحنه که برای مدت شش ماه ادامه داشته آغاز شد. (نمای جنسی اول فیلم به تنهایی ۱۰ روز کار برده است) سدو که نسبت به اگزارکوپولوس جوان تجربه بیش‌تری در بازیگری دارد تجربه کار با کِشیش را ناگوار توصیف کرده و اعتراف کرده گاهی اوقات کشیش طوری برخورد می‌کرده که گویی او یک فاحشه است.[۱۴]

این فیلم به دلیل وجود صحنه‌های جنسی آشکار از "MPAA/سیستم درجه بندی فیلم‌ها توسط انجمن تصاویر متحرک آمریکا درجه‌بندی سنی NC-17 (درجه‌بندی سنی ممنوع شده برای ۱۷ سال و زیر ۱۷ سال یا No One 17 And Under Admitted، افراد ۱۷ سال و زیر ۱۷ سال به‌هیچ‌وجه مجاز به تماشای این فیلم‌ها نیستند؛ این فیلم‌ها حاوی مناظر واضح پورن، خشونت اغراق‌شده و کلمات ناخوشایند است.[۱۵]

البته این اولین بار در تاریخ سینما نیست که چنین سروصداهایی حول یک فیلم به گوش می‌رسد، خصوصاً وقتی پای بازیگر زن و کارگردان مرد در میان باشد. معروف‌ترین این کارگردان‌ها را شاید بتوان آلفرد هیچکاک دانست که از بازیگران زن نقش اصلی فیلم‌هایش گاهی چنان سوءاستفاده می‌کرد که این روزها انجام اعمالی مشابه آن غیرقانونی است. برناردو برتولوچی به خاطر حقه‌بازی و سوءاستفاده‌ای که سر یکی از صحنه‌های فیلم‌هایش انجام داد در این زمینه خیلی معروف شد؛ ماریا اشنایدر بعدها در مورد صحنه معروف رابطه جنسی مقعدی با مارلون براندو در فیلم آخرین تانگو در پاریس (Last Tango in Paris) گفت که احساس کرده به او تجاوز شده‌است. گفته می‌شود شِلی دووال بعد از بازی در فیلم درخشش (The Shining) کوبریک و در سن سی‌سالگی شروع به از دست دادن موهایش کرده‌است. (گویا صحنه چوب بیسبال ۱۲۷ بار گرفته‌شده‌بود تا کوبریک راضی شود) فی داناوی یک فنجان از ادرار خودش را سر فیلم برداری صحنه پایانی محله چینی‌ها (Chinatown) روی رومن پولانسکی ریخته بود. لارس فون تریه در طی ساخت رقصنده در تاریکی (Dancer in the Dark) با پیورک و در ساخت داگویل (Dogville) با نیکول کیدمن درگیری شدید لفظی پیدا کرده بود.[۱۶]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ «نخل طلای کن به فیلم "زندگی آدل" رسید». دویچه‌وله فارسی، ۲۶ مه ۲۰۱۳. بازبینی‌شده در ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۳. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ «نخل طلا برای فیلم “زندگی ادل” و برنیس بژو، بازیگر فیلم اصغر فرهادی». رادیو زمانه، ۵ خرداد ۱۳۹۲. بازبینی‌شده در ۲۴ شهریور ۱۳۹۲. 
  3. <"Blue is the Warmest Color is about class, not just sex". November 4, 2013. Retrieved February 22, 2014.>
  4. <"Blue is the Warmest Color". Icon Cinema. October 25, 2013. Retrieved 22 February 2014.>
  5. < "Film Review: 'Blue Is The Warmest Color'". Neon Tommy. Retrieved February 24, 2014>
  6. <"Review: Blue is the Warmest Colour". Film Comment. Retrieved February 22, 2014.>
  7. < Wolff, Spencer (8 November 2013). "Buried in the Sand: The Secret Politics of Blue is the Warmest Color". Huffington Post. Retrieved February 24, 2014.>
  8. <"Blue is the Warmest Colour - film review". Retrieved February 22, 2014.>
  9. <"Blue Is the Warmest Color author: "I’m a feminist but it doesn’t make me an activist"". Salon.com. Retrieved February 22, 2014.>
  10. <"Blue Is the Warmest Color". Slant Magazine. Retrieved 23 February 2014.>
  11. <'Blue Is the Warmest Color' Review - Garry Arnot". The Cult Den. Retrieved 23 February 2014.>
  12. <"Feeling Blue: On Abdellatif Kechiche’s "Blue Is the Warmest Color"". Los Angeles Review of Books. Retrieved February 22, 2014.>
  13. <<"'Blue is the Warmest Color' a masterpiece". Times Union. Retrieved February 22, 2014.>>
  14. http://www.salon.com/2013/10/24/blue_is_the_warmest_color_beyond_the_sex_and_controversy_a_great_love_story/
  15. http://naghdefarsi.com/hollywood-news/11365--nc-17-.html
  16. http://www.salon.com/2013/10/24/blue_is_the_warmest_color_beyond_the_sex_and_controversy_a_great_love_story/
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Blue Is the Warmest Colour»، ویکی‌پدیای ، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۷ ژانویه ۲۰۱۳).

پیوند به بیرون[ویرایش]