زندگی ادل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
زندگی ادل

پوستر فرانسوی فیلم زندگی ادل
کارگردان عبداللطیف کشیش
تهیه‌کننده عبداللطیف کشیش
نویسنده فیلم‌نامه: گالیا لاکروا
داستان: عبداللطیف کشیش
اقتباس از: فرشته آبی (جولی مارو)
بازیگران ادل اگزاخکوپولوس
لئا سیدو
فیلم‌برداری سوفین ال فانی
تدوین گالیا لاکروا
آلبرتین لاسترا
کامیل توبکیس
توزیع‌کننده ویلد بونش (فرانسه)
ساندنس سلکتس (آمریکا)
تاریخ انتشار
مدت زمان ۱۷۹ دقیقه
کشور فرانسه
زبان فرانسوی
بودجه ۴ میلیون یورو
صفحه در وب‌گاه IMDb

زندگی ادل (به فرانسوی: La Vie d'Adèle) یک فیلم درام رمانتیک فرانسوی به کارگردانی، نویسندگی و تهیه‌کنندگی عبداللطیف کشیش است. این فیلم با عنوان انگلیسی «آبی گرم‌ترین رنگ است» (به انگلیسی: Blue Is the Warmest Colour) در شصت و ششمین جشنواره فیلم کن برنده نخل طلایی شد.[۱]

در مراسم اهدای نخل طلا به این فیلم، از بازی ادل اگزاخکوپولوس، ایفاگر نقش «ادل» نیز ستایش شد.[۲] استیون اسپیلبرگ، رئیس هیئت داوران در این مراسم گفت که بنابر تصمیم اعضای هیئت داوران، نخل طلا علاوه بر کارگردان، استثنائاً به دو هنرپیشه زن این فیلم، یعنی اگزاخکوپولوس و لئا سیدو نیز اهدا می‌شود.[۱]

داستان[ویرایش]

این فیلم روایتگر عشق میان دو زن همجنسگراست که در قالب تصاویری بی‌پرده و صریح نشان داده می‌شود.[۱] فیلم، دختر جوانی به نام «ادل» را به تصویر می‌کشد که اگرچه در ظاهر از نظر جنسی به مردان تمایل دارد، اما پس از آشنایی با دختری به نام «اما»، به او دل می‌بازد. «زندگی ادل» روایتگر این دلدادگی و چگونگی فاصله تدریجی میان این دو دختر است.[۲]

جوایز و افتخارات[ویرایش]

برخی از جوایز و افتخارات فیلم

انتقادات و شکایت ها پیرامون فیلم[ویرایش]

بعد از گرفتن جایزه نخل طلا توسط کِشیش انتقادات و شکایت های این دو بازیگر از نحوه فیلم سازی ظالمانه کِشیش و شرایط سخت کاری سر صحنه که برای مدت شش ماه ادامه داشته آغاز شد.(نمای جنسی اول فیلم به تنهایی 10 روز کار برده است) سیدو که 28 سال دارد و نسبت به اِکسارشاپِلِس جوان تجربه بیش تری در بازیگری دارد تجربه کار با کِشیش را ناگوار توصیف کرده و اعتراف کرده گاهی اوقات کِشیش طوری برخورد می کرده که گویی او یک فاحشه است.[۳]

این فیلم به دلیل وجود صحنه های جنسی واضح از "MPAA/سیستم درجه بندی فیلم ها توسط انجمن تصاویر متحرک آمریکا" درجه بندی سنی NC-17 (درجه بندی سنی ممنوع شده برای 17 سال و زیر 17 سال یا No One 17 And Under Admitted،افراد 17 سال و زیر 17 سال به هیچ وجه مجاز به تماشای این فیلم ها نیستند؛فیلم حاوی مناظر واضح پورن،خشونت اغراق شده و کلمات ناخوشایند است.[۴]

البته این اولین بار در تاریخ سینما نیست که چنین سر و صداهایی حول یک فیلم به گوش می رسد،خصوصاً وقتی پای بازیگر زن و کارگردان مرد در میان باشد.معروف ترین این کارگردان ها را شاید بتوان آلفرد هیچکاک دانست که از بازیگران زن نقش اصلی فیلم هایش گاهی چنان سو استفاده می کرد که این روزها انجام اعمالی مشابه آن غیر قانونی است.برناردو برتولوچی به خاطر حقه بازی و سو استفاده ای که سر یکی از صحنه های فیلم هایش انجام داد در این زمینه خیلی معروف شد؛ماریا اشنایدر بعدها در مورد صحنه معروف رابطه جنسی مقعدی با مارلون براندو در فیلم "Last Tango In Paris/آخرین تانگو در پاریس" گفت که احساس کرده به او تجاوز شده است.گفته می شود شِلی دووال بعد از بازی در فیلم "The Shining/درخشش" کوبریک و در سن سی سالگی شروع به از دست دادن موهایش کرده است.(گویا صحنه چوب بیسبال 127 بار گرفته شده بود تا کوبریک راضی شود) فِی داناوِی یک فنجان از ادرار خودش را سر فیلم برداری صحنه پایانی "Chinatown/محله چینی‌ها" روی رومن پولانسکی ریخته بود.لارس وان تریر در طی ساخت "Dancer In The Dark/رقصنده در تاریکی" با بیورک و در ساخت "Dogville/داگویل" با نیکول کیدمِن درگیری شدید لفظی پیدا کرده بود و ...[۵]

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Blue Is the Warmest Colour»، ویکی‌پدیای ، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۷ ژانویه ۲۰۱۳).

پیوند به بیرون[ویرایش]