مکالمه (فیلم)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مکالمه
کارگردان فرانسیس فورد کاپولا
تهیه‌کننده فرانسیس فورد کاپولا
نویسنده فرانسیس فورد کاپولا
بازیگران جین هاکمن
جان کازال
آلن گری فیلد
فردریک فارست
سیندی ویلیامز
موسیقی دیوید شایر
فیلم‌برداری بیل باتلر
تدوین والتر مارچ
توزیع‌کننده پارامونت پیکچرز
تاریخ انتشار ایالات متحده ۷ آوریل، ۱۹۷۴
مدت زمان ۱۱۳ دقیقه
کشور ایالات متحده
زبان انگلیسی
بودجه ۱٫۶ میلیون دلار
صفحه در وب‌گاه IMDb

مکالمه (به انگلیسی: The Conversation) فیلمی آمریکایی به نویسندگی و کارگردانی فرانسیس فورد کاپولا محصول سال ۱۹۷۴ با بازی جین هاکمن. این فیلم در سال ۱۹۷۴ برندهٔ نخل طلایی جشنواره فیلم کن شد.[۱]

داستان[ویرایش]

هری کاول (جین هاکمن) یک جاسوس خصوصی است و در کار خودش یک نابغه و منحصربه‌فرد است. وی مردی تنهاست و از اینکه بارها به خاطر فروش اطلاعات افراد بیگناه باعث کشته شدن آن‌ها شده دارای عذاب وجدان است. در پروندهٔ جدیدش او مکالمهٔ زوج جوانی را که در می‌دانی شلوغ در سانفریسیسکو در حال قدم زدن هستند را ضبط می‌می کند. وی در طول فیلم بارها و بارها این مکالمه را گوش می‌کند و متوجه خطری می‌شود که آن زوج جوان را تهدید می‌کند. وی تصمیم می‌گیرد که تحویل نوارها را به تعویق بیندازد و یا اصلاً از دادن آن‌ها خودداری کند ولی رییس(رابرت دووال) با حقه‌ای قدیمی نوارها را از وی می‌دزدد. روز بعد کاول برای گرفتن دستمزدش به دفتر رییس می‌رود که در آن ساختمان متوجه حضور آن زوج جوان می‌شود. او تصمیم می‌گیرد که آن زوج را از مرگ نجات دهد. او در کنار اتاقی از هتلی خاص که در مکالمه بدان اشاره شده اتاق کرایه می‌کند. اما توهمات و تخیلات به سراغش می‌آیند و او را از واقعیت دور می‌کنند. در آخر فیلم با او تماس می‌گیرند و با تهدید از او می‌خواهند که زیر نظر داشتن زوج را تمام کند به او می‌گویند که ما تمام حرف‌های تورا می‌شنویم. هری متوجه وجود میکروفن مخفی در خانه اش می‌شود. او به شکلی دیوانه وار تمام خانه اش را زیرورو می‌کند تا میکروفون را پیدا کند اما موفق نمی‌شود.

بازیگران[ویرایش]

جین هاکمن ........در نقش هری کاول

جان کازال..............در نقش استن

آلن گری فیلد.......در نقش برنی موران

فردریک فارست....در نقش مارک

سیندی ویلیامز.....در نقش آن

مایکل هیگینز........در نقش پاول

الیزابت مک ری.....در نقش مردیت

تری گار................در نقش آمی

هرسون فورد.........در نقش مارتین استت

برادر جین هاکمن، ریچارد هاکمن دو نقش در فیلم ایفا می‌کند یکی کشیش و دیگری نگهبان.

پسر ۹سالهٔ کاپولا هم نقش پسربچهٔ داخل کلیسا را بازی می‌کند.

نقد[ویرایش]

در این فیلم می‌توان صدا را به عنوان درون مایهٔ اصلی فیلم نام برد.در طول فیلم، شاهد ابزار و پدیده‌های صوتی نظیر گرامافون، میکروفن، دستگاه پخش و ضبط صدا، گوشی، نوار، تلویزیون، ساکسیفون ساز مورد علاقه شخصیت اصلی فیلم هستیم که نقش جهت دهنده در فیلم دارند و هرکدام به تناوب نقش مهمی در زندگی قهرمانان فیلم ایفا می‌کنند. حساسیت شنیداری هری بالاست ازین جهت با ایجاد خلل در شخصیت وی، او خودش را از زاویه دیگری می‌بیند و نمی‌تواند به راحتی به کارش ادامه دهد و صداها را به صورت کابوس دیده و او را به جنون می‌رسانند.

جوایز[ویرایش]

نخل طلایی جشنواره فیلم کن ۱۹۷۴

فیلم همچنین نامزد ۳ جایزه اسکار بوده:

بهترین فیلم(فرانسیس فورد کاپولا)

بهترین فیلمنامهٔ غیر اقتباسی(فرانسیس فورد کاپولا)

بهترین صدا (والتر مارچ و ارت راچستر)

منابع[ویرایش]

Notes[ویرایش]

  1. "Festival de Cannes: The Conversation". festival-cannes.com. Retrieved 2009-04-26.