تسهیم‌کننده

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یک مولتی‌پلکسر ۴ به ۱ با دو خط انتخاب s0 و s1
Telephony multiplexer system.gif
مدار یک تسهیم‌کننده ۴ به یک که با برنامه لوجیسیم رسم شده است. s0 و s1 خطوط آدرس هستند.

در الکترونیک، تسهیم کننده یا مولتی‌پلکسر (به انگلیسی: multiplexer) یا به اختصار mux دستگاهی است که یکی از چند سیگنال دیجیتال یا آنالوگ ورودی‌هایش را انتخاب کرده و سپس آن ورودی انتخاب شده را به یک خط خروجی هدایت می‌کند. تسهیم کننده‌ای با 2^n‎ ورودی، n خط انتخاب دارد که این خطوط انتخاب مشخص می‌کنند که کدام خط ورودی باید به خط خروجی هدایت شود. از تسهیم کننده‌ها بیشتر برای افزایش مقدار اطلاعاتی که می‌توان در یک مدت زمان مشخص، با یک پهنای باند مشخص بر روی شبکه ارسال کرد، استفاده می‌شوند. یک تسهیم کننده الکترونیکی به چند سیگنال امکان می‌دهد تا از یک دستگاه یا منبع به صورت اشتراکی استفاده کنند. برای مثال می‌توان یک تبدیل کننده آنالوگ به دیجیتال یا یک خط ارتباطی را در بین خطوط ورودی به اشتراک گذاشت، به جای اینکه برای هر ورودی یک دستگاه مجزا در نظر گرفته شود.

در مقابل، یک دی‌مولتی‌پلکسر یا dmux دستگاهی است که یک خط ورودی و چندین خط خروجی دارد که هر بار خط ورودی‌اش را به یکی از چند خط خروجی هدایت می‌کند.

یک مولتی‌پلکسر را می‌توان مانند یک سوئیچ چند ورودی، یک خروجی فرض کرد و یک دی‌مالتی‌پلکسر را به مانند یک سوئیچ یک ورودی، چند خروجی.

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Multiplexer»، ویکی‌پدیای en، دانشنامهٔ آزاد.