پهنای باند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پهنای باند و میزان تاخیر پهنای باند از جمله واژه‌های متداول در دنیای شبکه‌های کامپیوتری است که به نرخ انتقال داده توسط یک اتصال شبکه و یا یک اینترفیس، اشاره می‌نماید. این واژه از رشته مهندسی برق اقتباس شده‌است. در این شاخه از علوم، پهنای باند نشان دهنده مجموع فاصله و یا محدوده بین بالاترین و پائین ترین سیگنال بر روی کانال‌های مخابرانی (باند است. که به منظور سنجش اندازه پهنای باند از واحد «تعداد بیت در ثانیه» و یا bps استفاده می‌شود.

پهنای باند تنها عامل تعیین کننده سرعت یک شبکه از زاویه کاربران نبوده و یکی دیگر از عناصر تاثیرگذار، «میزان تاخیر» در یک شبکه‌است که می‌تواند برنامه‌های متعددی را که بر روی شبکه اجراء می‌گردند، تحت تاثیر قرار دهد.

[ویرایش] منابع

Basic User's Manual,IBM,۱۹۸۳,IBM,USA. Computer Operator Tranning,Advanced System INC,۱۹۷۴,Advanced System Inc,USA. Computer And Man,Richard G.Dorf,۱۹۷۴,Boyd & Farser Publishing Co.,USA.