دیجیتال

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پرش به: ناوبری, جستجو


سیستم دیجیتال هر سیستمی است که با سیگنال دیجیتال یا گسسته به‏ویژه دودویی کار کند.

[ویرایش] آنالوگ و ديجيتال

امواج و نیروی مغناطیس آنالوگ هستند. بیشتر ابزارهای الکترونیکی که از آنها استفاده می‏کنیم مانندل تلویزیون، ویدئو، رادیو و تلفن‏ها آنالوگ هستند. آنالوگ دارای امواج پیوسته‌ای است که دارای نوسان آرامی است. امواج آب، صدا، نور و الکترومغناطیس آنالوگ هستند. آنها اطلاعات را به‏صورت ولتاژهای مختلف الکترونیکی درمی‌آورند. بیشتر اجزای الکترونیکی دیجیتال هستند، به‏این‏معنی که اطلاعات به‏صورت اعداد درمی‌آیند. بیشتر تلفن‏های بیسیم و موبایل از تکنولوژی دیجیتال استفاده می‌کنند. پایگاه‌های رادیویی و تلویزیونی، امواج را به‏صورت دیجیتال ارسال می‌کنند و ویدئوهای VCR نیز تحت تأثیر دیجیتال شدن قرار گرفته‏اند.

مزیت‏های دیجیتال نسبت به آنالوگ:

1- درزمینه‌های مدیریت نویز، مصرف برق، حساسیت و قابلیت آزمایش دیجیتال، برتری قابل توجهی دارد؛

2- توانایی ارتباط برقرار کردن با وسیله‌های ارتباطیِ شخصی را دارد؛

3- ابعاد کوچک‏تر و هزینه‌ها کمتر می‌شود؛

4- رمزگشایی آن سخت‏تر است؛

5- دیجیتال کارآیی شبکه را بالا می‌بَرَد، اطلاعات بیشتری را می‌تواند ارسال کند؛ در نتیجه به کاربرهای بیشتری می‌تواند خدمات‏رسانی کند.

[ویرایش] منبع

Accessories-text-editor.svg این نوشتار خُرد است. با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.

-