ثبات

ثَبّات (Register) حافظه‌هایی سریع درون پردازنده هستند که برای سرعت بخشیدن به اجرای برنامه‌ها به کار می‌روند. این کار با فراهم آوردن دسترسی سریع به مقادیر پرکاربرد انجام می‌گیرد.

ثبات‌ها از یک دیدگاه به دو دسته کلی تقسیم می‌شوند:

1. ثبات‌های آدرس پذیر:

   ثبات‌هایی هستند که توسط برنامه نویس قابل دسترسی هستند.

2. ثبات‌های آدرس ناپذیر (غیر آدرس پذیر):

   ثبات‌هایی هستند که توسط کاربر دسترس پذیر نبوده و توسط سخت‌افزار مدیریت می‌شوند.

تعریف دیگر ثبات: حافظه های سریعی به نام ثبات در پردازنده وجود دارند که مستقیما با واحد cu وalu متصل هستند و برای نگهداری داده و کنترل اجرای برنامه بکار میروند. سیستم ثبات

منابع

• زبان ماشین و اسمبلی نوشته دکتر سید رضی انتشارات ناقوس
• معماری کامپیوتر نوشته موریس مانو
• طراحی و معماری کامپیوتر نوشته پترسون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ثبات موجود است.