مدار ترکیبی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مدارهای ترکیبی، نوعی از مدارهای منطقی هستند که خروجی آن‌ها در هر لحظه تابع مقادیر ورودی در همان لحظه است. این مدارها در برابر مدارهای ترتیبی مطرح می‌شوند.

تحلیل مدارهای ترکیبی[ویرایش]

یک دیاگرام نمونه

هدف از تحلیل مدارهای ترکیبی، بدست آوردن تابع (های) خروجی برحسب متغیرهای ورودی، از روی دیاگرام، است. پس:
1- نخست، خروجی های همه گیت ها نامگذاری می شوند؛
2- تابع های خروجی هر گیت، از طبقه اول، برحسب ورودی های خودش نوشته می شوند؛
3- در آخر متغیرهای ورودی جایگزین نام ها می شوند.
بنا بر این، برای دیاگرام نمونه داریم:
T1=X’YZ
T2=XY’Z
F=T1+T2=X’YZ+XY’Z

طراحی مدار های ترکیبی[ویرایش]

  1. تعریف مسأله؛
  2. تعیین تعداد متغیر های ورودی و تابع های خروجی؛
  3. تخصیص حروف نمادین به ورودی ها و خروجی ها؛
  4. تشکیل جدول درستی، که رابطه ی بین ورودی ها و خروجی ها را آشکار می کند؛
  5. بدست آوردن تابع بول ساده شده برای هر خروجی؛
  6. رسم مدار منطقی.

چند مدار ترکیبی[ویرایش]

  • جمع کننده:
نیم جمع کننده: مدار ترکیبی که دو رقم دودویی را با هم جمع می کند نیم جمع کننده می نامند.
نمونه ای از یک مدار نیم جمع کننده
تمام جمع کننده: مداری که سه رقم دودویی را جمع کند (جمع دو رقم دودویی و یک رقم نقلی حاصل از ستون قبلی)، تمام جمع کننده نامیده می شود.
نمونه ای از یک مدار تمام جمع کننده
که در این مدار ها S حاصل جمع دو رقم، C رقم نقلی خروجی، x و y دو رقم جمع شونده و z رقم نقلی طبقه ی با ارزش کمتر.

منابع[ویرایش]

طراحی دیجیتال (مدار منطقی) مولف موریس مانو.