تداخل‌سنج ماخ-زندر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

تداخل سنج ماخ-زندر (به انگلیسی: Mach–Zehnder) نوعی تداخل‌سنج است که برای تعیین نسبت اختلاف فاز بین دو باریکه هم‌راستا که از یک منبع نوری همدوس هستند بکار می رود.این تداخل‌سنج بویژه برای اندازه‌گیری اختلاف فاز اندکی که بین دو باریکه نور بوسیله یک نمونه یا تغییر در طول یا پیمایش یکی از آن ها بوجود آمده‌است بکار می رود.از این دستگاه در آیرودینامیک و فیزیک پلاسما و انتقال گرما در اندازه گیری تغییر فشار، چگالی و دمای گازها استفاده می شود. این دستگاه به افتخار دو فیزیکدان لودویگ ماخ (به انگلیسی: Ludwig Mach) (پسر ارنست ماخ(به انگلیسی: Ernst Mach)) و لودویگ زندر(به انگلیسی: Ludwig Zehnder) نام گذاری شده است.

مشابه تداخل سنج مايکلسون، تداخل سنج ماخ- زندر بر مبناي دو پرتوي تداخل کننده با دامنة شکافته شدة موج فرودي است. دو موج در دو مسير مختلف با اختلاف راه مهاجرت می‌کنند (شکل 4-30- ب). قرار دادن يک شيء شفّاف در يک بازوي تداخل سنج اختلاف راه نوري بين دو باريکه را عوض می‌کند. اين اختلاف باعث تغيير الگوي تداخلي می‌شودکه تعيين بسيار دقيق ضريب شکست نمونه و تغييرات موضعي آنرا ممکن می‌سازد. لذا تداخل سنج ماخ- زندر می‌تواند به عنوان يک [ضريب] شکست سنج حسّاس در نظر گرفته شود.

اگر شکافنده‌هاي پرتو B1، B2 و آينه‌هاي M1، M2 کاملاً موازي باشند، اختلاف راه بين دو پرتوي شکافته شده به زاوية فرودي α بستگي ندارد چون اختلاف راه بين دو پرتوي 1 و 3 دقيقاً با طول راه پرتوي 4 بين M2 و B2 جبران می‌شود (شکل 4-30- الف). به تعبير ديگر امواج تداخل کننده در يک تداخل سنج متقارن (بدون حضور نمونه) اختلاف راه يکساني را در مسير ثابت (مسير خط‌چين در شکل 4-30- الف) تجربه می‌کنند. بنابراين بدون حضور نمونه، اختلاف راه کل صفر است؛ اين اختلاف راه در حضور نمونه‌اي با ضريب شکست n در يک بازوي تداخل سنج برابر Δs=(n-1)L می‌شود....

تداخل‌سنج ماخ ‌‌ـ‌ زندر

منبع[ویرایش]

ویکی‌پدیای انگلیسی.

بيناب نمايی ليزری؛و. دمترودر؛1392 تهران؛ موعود صادق؛ ترجمه احمد مطهری نيا، جلد اول؛صص 132تا136.