تاروت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد.

پرش به: ناوبری, جستجو
کارت های تاروت (یا تارو) مجموعه ای کارت هستند برای پیشگویی یا الهام بخشی. در نسخه های گوناگون تعداد و مفهوم این کارت ها تفاوت می کدن ولی در مشهورترین نسخه (رایدر وایتز) کارت‌های تاروت شامل ۷۸ کارت هستند که ۵۶ عدد مجموعه تاروت صغیر و ۲۲ کارت تاروت کبیر نامیده می شوند.

بسیاری از کسانی که بر روی تاریخچه تاروت کار کرده اند مدعی هستند که ریشه کارت‌های تاروت به قرن ۱۵ میلادی و به کشور ایتالیا بر می‌گردد.

ریشه ی اصلی کارت های تاروت به کگشور مصر باز می گردد. در طی تسخیر این کشور و سوختن کتاب خانه های آن، تاروت، یا ثورا، تنها کتابیست که از آسیب در امان مانده. این کتاب در طی زمان به دست کولیهای اروپا افتاد و در طی قرون رفته رفته اشکال آن تغییر کرده و به شکل اروپای قرون وسطی تغییر یافت. قانون اصلی تاروت پیرو منطق اعداد چهارتایی و بر مبنای کلمه ی مقدس «یهوه» است و کلیه ی رموز کبیر و صغیر این کارت بر این مبنا شکل گرفته. (تاروت از دو دسته رموز صغیر -56 کارت- و رموز کبیر- 22 کارت- تشکیل شده). عدد 1 به معنای خداوند و تقدیر الهی، عدد 2 به معنای انسان و روح زمینی و یا طبیعت و عدد 3 واسط و رابط این دو و 4 رابط بین این حلقه و حلقه ی بعدی است. در عین حال 1 به معنای مرد و 2 به معنای زن و 3 به معنای فرزنداست. 1 به معنای «پدر»، 2 به معنای «پسر» و 3 به معنای «روح القدس» است. عدد 4 در عین اینکه عدد پایانی حلقه ی اول است، عدد آغازین حلقه ی دوم نیز هست.