بهشت گمشده (کتاب)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
گوستاو دوره, نگاره ای از ابلیس, ضد قهرمان کتاب بهشت گمشده جان میلتون c.1866.

بهشت گمشده نام اثری ست حماسی که توسط شاعر انگلیسی قرن هفدهم جان میلتون نوشته شده است. اولین چاپ این اثر در ده بخش و ده هزار بند مجزا در سال 1667 منتشر شد.

چاپ دوم کتاب که به نظم و قافیه در آن بیشتر توجه شده بود در دوازده بخش (به روش تقسیم بندی آئنید اثر ویرژیل) با بازنگری کلی و در سال 1674 منتشر شد. بخش عمدهٔ این اثر زمانی نوشته شده که میلتون بینایی خویش را از دست داده بوده است و این حماسه را برای نویسندگان بازخوانی کرده است.

این حماسه روایت مسیحی ست از سقوط انسان: وسوسهٔ آدم و حوا توسط فرشتهٔ رانده از درگاه ابلیس و بیرون رانده شدن آنها از باغ عدن بهشت.

درونمایه اصلی کتاب به نوشتهٔ میلتون توجیه راه و روش خداست نسبت به انسان. و روشن شدن گرفتاری بین بینش ابدی و لایزالی خداوندی و ارادی و اختیاری بودن سرنوشت انسان.

میلتون در این حماسه پاگانیسم (الحاد) و ادبیات کلاسیک یونانی و مسیحیت را به شعر در هم آمیخته است.

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Paradise Lost»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱ می ۲۰۱۱).