بهشت گمشده (کتاب)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
گوستاو دوره, نگاره‌ای از ابلیس، ضد قهرمان کتاب بهشت گمشده جان میلتون c.1866.

بهشت گمشده نام اثری ست حماسی که توسط شاعر انگلیسی قرن هفدهم جان میلتون نوشته شده است. اولین چاپ این اثر در ده بخش و ده هزار بند مجزا در سال ۱۶۶۷ منتشر شد.

چاپ دوم کتاب که به نظم و قافیه در آن بیشتر توجه شده بود در دوازده بخش (به روش تقسیم بندی آئنید اثر ویرژیل) با بازنگری کلی و در سال ۱۶۷۴ منتشر شد. میلتون در نیمه های نگاشتن این اثر بزرگ بینایی خود را بر اثر مطالعه ی زیاد از دست داد و از آن پس آنچه را که در ذهنش بود برای دخترانش بازگو میکرد و آنان به نگاشتن آن همت می گماردند.

این حماسه روایت مسیحی ست از سقوط انسان: وسوسهٔ آدم و حوا توسط فرشتهٔ رانده از درگاه ابلیس و بیرون رانده شدن آنها از باغ عدن بهشت.

درونمایه اصلی کتاب به نوشتهٔ میلتون توجیه راه و روش خداست نسبت به انسان؛ و روشن شدن گرفتاری بین بینش ابدی و لایزالی خداوندی و ارادی و اختیاری بودن سرنوشت انسان.

میلتون در این حماسه پاگانیسم و ادبیات کلاسیک یونانی و مسیحیت را به شعر در هم آمیخته است.

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Paradise Lost»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱ می ۲۰۱۱).