ایشتار

دروازه ایشتار در موزه پرگامون برلین.

ایشتار از الهه‌های آشوری بود.

ایشتار همتای اینانای سومری‌ها و مرتبط با الهه سامیان شمال غربی یعنی الهه آستارته است. آنونیت، آستارته و آتارسامَین نام‌های دیگری برای ایشتار هستند.

در اسطوره‌ها او را ایزدبانوی نشاط عشق می‌دانند.

در حماسه گیلگامش

انو پدر و انتو مادر آسمانی وی هستند، ایشتار پس از پیروزی گیلگمش و انکیدو، به سراغ گیلگامش رفته از او می‌خواهد جفت او باشد و نطفه خود را به وی ببخشد.

ایشتار بارهاو بارها با نشاط عشق بزرگان را به خواری کشیده بود.

از همین رو گیلگمش درخواست وی را رد کرده، ننگ‌های ایشتار را به او یاد آور می‌شود، ایشتار برآشفته به نزد پدر رفته و به تهدید نرگاو آسمانی را از پدر خود گرفته و به نبرد با گیلگامش می‌فرستد.

گیلگامش در این نبرد نرگاو آسمانی را از پای در می‌آورد و ران نر گاو را به سوی ایشتار می‌افکند.

منابع

• گیل گمش/ترجمه:احمد شاملو/نشر چشمه
• ویکی‌پدیای انگلیسی.

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ایشتار موجود است.