ابراهیمآباد (قزوین)
ابراهیمآباد (در زبان بومی: برموئه[۱] یکی از روستاهای استان قزوین است. مردم این روستا به زبانهای تاتی و فارسی سخن میگویند.[۱]
روستای ابراهیم آباد در مسیر جاده اشتهارد-بوئین زهرا-دانسفهان میباشد.تعداد ساکنین دائم دراین روستا(به انضمام محله قلعه گنجی) کمتر از 1000 نفر بوده ودرفصل بهار الی تابستان تعداد نفرات به بیش از 1500 نفر میرسد. مردم این روستا به زبانهای فارسی معمولی و تاتی (بازمانده فارسی پهلوی)صحبت می کنند و از قوم آریایی ماد هستند.هرچند که در سالهای اخیر اقوام ترک زبان مهاجرت عمده ای به این روستا داشته اند. با توجه به آثار باستانی کشف شده مشخص شد که قدمت این روستا به 3000 سال می رسد. زمینهای هموار با شیب ملایم و خاک مساعد، بستر مناسبی را برای کشاورزی فراهم کرده و اطراف روستا را مزارع و باغات دربر گرفته.بیشترین راه کسب کار در روستا کشاورزی وباغداری میباشد واکثر درختان میوه انگور، آلو، بادام و زردآلو است. این روستا دارای آب وهوای معتدل درفصل تابستان و زمستانهای سرد و برفی است واین امر موجب جلب توجه مسافران وبازدیدکنندگان شدهاست.یکی دیگرازدیدنیهای این روستا امامزاده ابراهیم ابن موسی ابن جعفر میباشد که گنبد سبزرنگش جلوهای زیبا به روستا داده. نام خانوادگی اقوام اصلی و قدیمی ساکن این روستا عبارتند از : شمس، دانایی، رئیس دانا، گنجی، تیره کار، بنی اسدی، بابایی و انصاری. در دهه های اخیر بسیاری از مردم این روستا به شهرهای بزرگ(خصوصا تهران) مهاجرت کرده اند که عموما در صنف رستوران داری و یا پزشکی مشغول کار هستند. مادر جلال آل احمد، امینه خانم شمس از اهالی این روستا بوده و از مشاهیر این روستا در گذشته می توان از ملک محمد مشاور و دوست امیر کبیر و دکتر منوچهر گنجی وزیر فرهنگ و سیاست مدار دوره پهلوی نام برد. ضمن اینکه نسباً اجداد مهندس محمد جواد اسدی فرد صاحب مقالات ISI در زمینه IT و نویسنده کتاب ردپای التقاط، مربوط به این خطه بوده اند.
[ویرایش] منابع
[کتاب زبان تاتی _ زرندی، محمود]
[ویرایش] مطالعه بیشتر
آل احمد، جلال: تاتنشینان بلوک زهرا.
| این یک نوشتار خُرد پیرامون ایران است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |