چهل و هفت رونین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از ۴۷ رونین)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
قبر چهل و هفت رونین در معبد سنگاکو

۴۷ رونین (به ژاپنی: 四十七士 Shi-jū-shichi-shi) یا حادثه آکو (به ژاپنی: 赤穂事件 Akō jiken) یک رویداد تاریخی در قرن ۱۸ و یک افسانه در ژاپن است که در آن یک گروه از رونین‌ها (سامورایی بدون ارباب) انتقام مرگ ارباب خود را می‌گیرند. یک محقق ژاپنی اشاره کرده‌است که این داستان به عنوان بهترین مثال شناخته شده از توصیف افتخار سامورایی در بوشیدو (راه و رسم سامورایی)، و به عنوان افسانهٔ ملی این کشور است.

رویداد[ویرایش]

امیر آسانو ناگانوری ‏، یک امیر روستانشین، به میزبانی فرستادگان امپراتور که از کیوتو می‌آمدند، برگماشته شده بود. امّا از آن جا که در این کار خام و کم تجربه بود به او فرمان داده بودند تا از امیر کیرا یوشیناکا، که در تشریفات درباری خبره بود، راهنمائی و کمک بگیرد. آسانو در دادن پیشکش‌های درخور به امیر کیرا تعلل ورزید و این موجب شد تا امیر کیرا کینهٔ او را در دل بگیرد و در هر فرصت ممکنی بر او سرکوفت بزند. سرانجام کاسهٔ صبر امیر جوان‌تر لبریز شد و در یک لحظهٔ غلبهٔ خشم به روی امیر کیرا شمشیر کشید و به او زخم رسانید. این گستاخی و آداب شکنی امیر آسانو، گرچه زخم سطحی بود، آن چنان خشم سالار جنگ شوگُون تسُونایوشی را برانگیخت که دستور داد تا آسانو دست به خودکشی بزند. با خودکشی او، املاک و قلعه‌اش مصادره شدند و سامورائی‌هایش، بی‌سرور و بی‌سامان گشتند. امیر کیرا می‌دانست که رونین‌های آسانو تا انتقام سرورشان را نگیرند آسوده نخواهند نشست و بنابراین جاسوسانش مدّت‌ها آنان را زیر نظر داشتند. امّا چهل و شش سامورائی بی‌سرور، تحت رهبری اُوئیشی کُورانوسُوکه، ملازم ارشدِ آسانو، صبورانه منتظر فرصت ماندند. زمانی که سرانجام این فرصت پیش‌آمد، توانستند بر پاسداران امیر کیرا غلبه کنند و او را به قتل برسانند. سپس بی‌درنگ سر مقتول را به معبدِ بودائی معبد سِنگاکُو بردند و آن را به آرامگاه سرورشان آسانو در این معبد پیشکش کردند. با این پیشکش کین‌ستانی از دشمن سرورشان را به انجام رسانیدند.

ملازمان وفادار در ۲۰ ماه مارس ۱۷۰۳ میلادی به جرم این قتل، به فرمان شوگُون دست به سِپُّوکُو (شکم-دری آئینی) زدند و در کنار سرورشان در صحن معبد سِنگاکُو دفن شدند. آرامگاه آنان هنوز یکی از زیارتگاه‌های پر زائر ژاپنی است. خبر این کین‌ستانی به سرعت در همهٔ ژاپن پیچید. عمل این چهل و شش رونین ("موج-مردان" یا سامورائی‌های بی‌سرور) با قبول عمومی روبرو شد و مردم آنان را گیشی (سلحشوران برحق) خواندند. این کین‌ستانی همگان را، به شدت تحت تأثیر قرار داد.

آثار[ویرایش]

دوهفته از دفن ملازمان وفادار نگذشته نمایشی به نامَ اکِبونو سوگا نو یوئُوچی (حملهٔ شبانهٔ سوگا در سحرگاه) در نمایشخانهٔ ناکامُورا در اِدو به روی صحنه آمد. مقامات حکومتی پس از سه اجرا نمایش را ممنوع کردند.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]