سانکین کوتای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
"En masse Attendance of Daimyo at قلعه ادو on a Festive Day" from the Tokugawa Seiseiroku, National Museum of Japanese History

سانکین کوتای (به ژاپنی: 参勤交代 Sankin-kōtai) به معنای حضور متناوب در واقع یک سیستم گروگانگیری بود که فئودال‌های سراسر ژاپن (دایمیوها) را مجبور می‌ساخت که یک سال در میان، در ادو مقر باکوفو بارگاه شوگون، به اتفاق همسر و فرزندان خویش اقامت گزینند، تا زیر نظر مستقیم شوگون باشند. این سیستم گروگانگیری، از نظر سیاسی وسیله‌ای برای استقرار و استحکام بیش‌از پیش حکومت مرکزی و جلوگیری از طغیان نیروهای فئودالی مناطق دیگر محسوب می‌شد، ولی از نظر اقتصادی، باعث می‌گردید که نیمی از درآمد دایمیوها صرف هزینه‌های مربوط به حضور متناوب در پایتخت گردد، به‌خصوص که به دستور شوگون، هر دایمیو موظف بود منزلی باشکوه برای اقامت همسر و فرزندان خود، در ادو برپا نماید تا پس از او برای ورثه‌اش باقی بماند. به همین خاطر است که عده‌ای از محققان معتقدند که علاوه‌بر تشویق تولید محصولات محلی برای فروش، سیستم گروگان‌گیری مزبور نیز نقش عمده در تبدیل اقتصاد طبیعی ژاپن به اقتصاد پولی در این دوران داشته است.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]