گجگین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
گجگین /گژگین
اطلاعات کلی
کشور ایران
استانکرمان
شهرستانکرمان
بخشمرکزی
دهستانسرآسیاب فرسنگی
مردم
جمعیت۱۵۲ نفر (سرشماری ۹۵)
کد آماری۱۱۳۰۸۲

گجگین، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمان در استان کرمان ایران.

گجگین . [ گ ُ ] (اِخ ) دهی از دهستان درختنگان بخش مرکزی شهرستان کرمان ، ۱۵۰۰۰ گزی خاور کرمان و ۶۰۰۰ گزی شمال راه شوسه ٔ کرمان به ماهان. دامنه ، معتدل. آب آن از قنات. محصول آن غلات ، حبوبات ، میوه جات . شغل اهالی زراعت و راه آن مالرو(هم اکنون آسفالت) است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8).

گجگین با نام اصلی و اولیه گژگین کلمه ائی کاملاً پارسی به معنی محل تلاقی آب و گچ (گزگین)؛ روستائی دارای دهیاری وشورای اسلامی میباشد و در تقسیمات کشوری از توابع دهستان سراسیاب فرسنگی بخش مرکزی کرمان میاشدواقع در ۵ کیلومتری جنوب شرقی شهر کرمان

گجگین روستائی با ۳۰۰۰ سال قدمت بوده که در اوایل ورود اعراب به کرمان نزدیک به ۳۵ سال جنگ در آن جریان داشته وچند جنگ در آن دوران برای دفاع از شهر کرمان پیش آمده و قلعه آن بنام دخمه گژگین پا بر جا است گژگین مدفن امامزاده ابراهیم (ع) از نوادگان امام موسی کاظم و موطن بسیاری از مردان بی ادعا است که در زمانهای گوناگون برای حفظ وطن ، ایران عزیز در مقابل دژخیمان و حرامیان جنگیده واز سایر نقاط کشور در این خصوص عقب نمانده.


آستان باشکوه امامزاده ابراهیم (علیه السلام) در روستای گجگین واقع شده‌است.

بر دیوار غربی اتاق مرقد تابلویی است که چگونگی نبش قبر امامزاده در آن به این صورت نوشته شده‌است:

بنا به نقل چندین نفر از افراد موثق محلی، حدود یک صدسال قبل (نیمه قرن سیزدهم هجری) یکی از اهالی زردشتی روستای حسین‌آباد، واقع در نزدیکی روستای گجگین چندین روز برای پیداکردن گاو گم شده خود، روستا و بیابان‌های اطراف را جستجو می‌کند تا این که عبورش به کنار قبر غریبی در مجاورت روستای گجگین می‌افتد و با توجه به این که از پیدا شدن گاوش مأیوس بوده خطاب به صاحب قبر می‌گوید: اگر به حق هستی از خدا بخواه تا گاو من پیدا شود و همان‌جا از خستگی به خواب می‌رود. هنگامی که از خواب بیدار می‌شود با کمال تعجب می‌بیند گاوش در اراضی کشاورزی نزدیک قبر ایستاده، لذا با خوشحالی آن را به روستای خود برده و ماجرا را برای اهالی نقل می‌نماید و از آن موقع قبر یاد شده به پیر برحق و اراضی مزبور به گاوبوئی معروف می‌شود تا اینکه یکی از اهالی متدین گجگین سه شب متوالی سیدبزرگواری را خواب می‌بیند که به او می‌گوید: به مردم بگو به من پیربرحق نگویند، من امامزاده ابراهیم از فرزندان موسی بن جعفر (علیه السلام) هستم! پس از نقل خواب، شخصی از خوانین روستا به نام هاشم به قصد تمسخر و انکار خواب، دستور نبش قبر را می‌دهد و توسط شخصی به نام «غلامحسین ملا» که غسال و بنا بوده نبش قبر صورت می‌گیرد و جسد سالم و تازه مردی که انگشتر عقیق بر دستش و طفل خردسالی نیز در کنارش دفن و پارچه سبزی نیز روی آن‌ها قرار داشته مشاهده و از هوش می‌رود که اهالی نامبرده را از قبر بیرون آورده و قبر را مجدداً می‌بندند و از آن موقع به قبر امامزاده هاشم مشهور و زیارتگاه دوستداران اهل بیت (علیه السلام) مبدل می‌گردد.


جمعیت[ویرایش]

این روستا در دهستان سرآسیاب فرسنگی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۴۷نفر (۶۲خانوار) بوده‌است.[۱]

منابع[ویرایش]