کوتائیسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کوتائیسی
ქუთაისი
شهر
Downtown Kutaisi & White Bridge as seen from Mt Gora (August 2011)-cropped.jpg
پرچم کوتائیسی
پرچم
نشان رسمی کوتائیسی
نشان
Gubernias del Caucaso - Gubernia de Kutaisi - Imperio Ruso.png
مختصات: ۴۲°۱۵′ شمالی ۴۲°۴۲′ شرقی / ۴۲.۲۵۰°شمالی ۴۲.۷۰۰°شرقی / 42.250; 42.700مختصات: ۴۲°۱۵′ شمالی ۴۲°۴۲′ شرقی / ۴۲.۲۵۰°شمالی ۴۲.۷۰۰°شرقی / 42.250; 42.700
کشور  گرجستان
مرکز منطقهٔ باختری ایمرتی
حکومت
 • شهردار Gia Tevdoradze
مساحت
 • کل ۷۰ کیلومتر مربع (۲۷ مایل مربع)
ارتفاع ۳۰۰ متر (۱٬۰۰۰ پا)
جمعیت (۲۰۱۰)
 • جمعیت ۱۹۲٫۵۰۰
 • تراکم ۲٫۸/کیلومتر مربع (۷٫۱/پا)
منطقهٔ زمانی Georgian Time
کد پستی ۴۶۰۰
پیش‌شماره(های) تلفن ۳۳۱ ۹۹۵+
وبگاه www.kutaisi.gov.ge


کوتائیسی (به گرجی: ქუთაისი) مرکز ایالت ایمرتی است و در قسمت شرقی جلگه ی کولخیس واقع شده‌است . این شهر به سبب اهمیت اقتصادی و جمعیت دومین شهر بزرگ گرجستان است . جمعیت آن در سال ۲۰۰۲ به حدود ۲۱۵۷۰۰ نفر برآورد شده‌است .[۱]

تاریخ[ویرایش]

کاوش‌های باستان شناسی در قلمرو کوتائیسی نشان می دهد که سکونت انسان‌ها در این منطقه به دوره ی پارینه سنگی و عصر مفرغ می رسد . تاریخ مستند شهر «کوتاتیسیوم» از قرن سوم پیش از میلاد حضرت عیسی (ع) آغاز می‌شود . نویسندگان کلاسیک آن را پایتخت پادشاهی کولخیس می نامند .

طی قرن‌های متمادی کوتائیسی یک مرکز پر رونق بازرگانی بود ، اهمیت آن به سبب وجود راه‌های کاروان رو و رود ریونی افزایش می یافت ، کالاهای بازرگانی از این شهر ، سواحل دریای سیاه و شهر پوتی و از آنجا به نقاط دوردستی چون سواحل یونان فرستاده می شد .

از اواسط قرن هشتم تا نوزدهم ، کوتائیسی ابتدا پایتخت گرجستان غربی و سپس پادشاهی ایمرتی بود . هر چند استحکامات و تدابیر سیاستمداران ایمرتی نتوانست شهر را از تجاوز دشمن و انهدام نجات دهد . در پایان قرن یازدهم ، سلجوقیان آن را به آتش کشیدند و در قرن ۱۳ و ۱۴ ، سپاهیان چنگیز خان و تیمور لنگ شهر را ویران کردند . در دوره ی حکومت شوروی ، کوتائیسی در زمینه‌های اقتصادی و فرهنگی توسعه ی فراوان یافت ، کارخانه ی اتومبیل‌سازی ، کارخانه ی تولید محصولات الکترونیکی و پمپ‌های برقی گریز از مرکز و لوکوموتیوها ی برقی ، محصولات خود را به خارج از کشور نیز صادر می‌کردند .[۲]

صنعت[ویرایش]

یکی از بزرگ‌ترین کارخانه‌های صنعتی این شهر ، کارخانه ی تولید تراکتورهای کوچک است که برای شخم زدن باغ‌ها و تاکستان‌ها به کار برده می‌شود و توانایی کار در دامنه‌های شیبدار را داراست . کارخانه‌های تولید روغن جلا و رنگ مواد اصلی تولید رنگ‌های با دوام ، کات کبود ، باریت و چند محصول دیگر را تولید می‌کنند . کارخانه ی تولید ظروف شیشه‌ای ، کارخانه ی تولید پارچه و ابریشم ، پوشاک و منسوجات و کارخانه ی تولید کنسرو و میوه و سبزی کوتائیسی از نظر تولید محصول ، اهمیت منطقه‌ای دارد . در حومه شهر سنگ‌های تراورتن برای بنای ساختمان‌ها استخراج می‌شود .[۲]

کلیسای جامع باگراتی

شهرهای خواهرخوانده[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. دفتر مطالعات سیاسی و بین‌المللی، گرجستان، ۱۷.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ دفتر مطالعات سیاسی و بین‌المللی، گرجستان، ۱۸.

منابع[ویرایش]

  • وزارت امور خارجه، دفتر مطالعات سیاسی و بین‌المللی . گرجستان. چاپ اول. تهران: مرکز چاپ و انتشارات وزارت امور خارجه، ۱۳۸۸.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]