پیک‌نیک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
"پیک نیک" hev هنرمند توماس کول قبل از سال ۱۸۶۰ .
\یک نیک در کلمبوس اوهایو ۱۹۵۰.

پیک نیک یک گشت گروهی است که در آن معمولاً یک وعده غذایی در خارج از منزل خورده می‌شود. پیک نیک عمدتاً در مناطق سرسبز و داری چشم‌انداز مانند یک پارک، در کنار یک دریاچه و یا هرجایی با منظره و طبیعت مطلوب برپا می‌شود و ممکن است بخشی از یک رویداد عمومی مانند نمایش روباز، نمایشگاه کتاب و مانند آن باشد. فصل تابستان زمان محبوبی برای پیک نیک است. تاریخچه پیک نیک از قرن نوزدهم نشان می‌دهد که صرف غذا و تشکیل شدن در فضای بیرون از خانه دو جزء مهم در یک پیک نیک هستند.[۱]

پیک نیک اغلب خانواده-گرا است اما می‌تواند بین گروه‌های دوستان یا همکار نیز برگزار شود. پیک نیک‌هایی که توسط شرکتها یا سازمانها برگزار می‌شود از این دسته‌اند.

پیک نیک اغلب با پخت غذا در بیرون همراه است و بنابراین فعالیت‌هایی مانند باربیکیو، کباب با توری، تفت آب‌پزی، تنوری کردن و یا ترکیبی از همه موارد فوق در آن دیده می‌شود.

سبد پیک نیک و زیرانداز یا صندلی در پیک نیک‌ها کاربرد دارند. بازیهای فضای باز و سرگرمی‌های مختلف می‌توانند در پیک نیک‌انجام گیرند. در پارکهای عمومی، فضاهای پیک نیک معمولاً دارای میزهای پیک نیک و چیزهای دیگری مانند کباب پز، شیر آب، ظروف زباله و دستشویی می‌شوند.

برخی از پیکنیک‌ها به صورت اشتراک غذای مختصر هستند که در آن هرکس غذای اندکی که تهیه کرده را در یک میز مشترک می‌گذارد که برای همه قابل اسفاده باشد. همراه با غذای اصلی ممکن است انواع نوشیدنی، میوه‌ها، سالاد و اسنک هم سرو شود.

ریشه‌شناسی[ویرایش]

پیک نیک شکار توسط فرانسوا لیمون ۱۷۲۳.

اولین استفاده از کلمه پیک نیک به سال ۱۶۹۲ و کتاب تونی ویلیس Origines de la Langue Française بر می‌گردد که به pique-nique به عنوان یک کلمه جدید اشاره کرده است. این اصطلاح برای توصیف یک گروه از مردم که در رستوران شرابی که خود آورده‌اند را صرف می‌کنند به کار می‌رفت. فعل piquer به معنی 'انتخاب' است با واژه هم قافیه nique به معنی «چیزی که از اهمیت کمی برخوردار است» ترکیب شده است. اما بر اساس فرهنگ انگلیسی آکسفورد ریشه اصلی کلمه ناشناخته است.[۲]

مربوط به وقایع تاریخی[ویرایش]

پس از انقلاب فرانسه در سال ۱۷۸۹ پارک‌های سلطنتی به روی عموم باز برای اولین باز شدند. بساط پیک نیک در پارک‌ها تبدیل به یک فعالیت محبوب در میان تازه تازه واجدان حق رای دادن تبدیل شد.

در اوایل قرن ۱۹, گروهی از لندنی‌ها انجمن پیک نیک را تشکیل دادند. آنها در پانتئون در خیابان آکسفورد گرد هم آمدند و هر کدام بخشی از غذا، نوشیدنی یا سرگرمی‌ها را فراهم کردند بدون این که میزبان مشخصی وجود داشته باشد.[۳]

از دهه ۱۸۳۰ به بعد، نقاشیهای منظره‌ای نقاشان آمریکایی عمدتاً حاوی صحنه‌ای از پیک نیک بود. اثر توماس کول با نام پیک نیک مربوط به سال ۱۸۴۶ در موزه بروکلین نگه داری می‌شود.

تصویری که از پیک نیک به عنوان یک فعالیت و گردهم آیی اجتماعی صلح آمیز وجود دارد می‌تواند برای اعتراض سیاسی هم آن را مطرح کند. نمونه آن پیک نیک پان اروپا بود که در سال ۱۹۸۹ در تلاش برای اتحاد آلمان صورت گرفت.

در سال ۲۰۰۰ پیک نیکی با ۶۰۰ مایل طول در طول سواحل فرانسه شکل گرفت که به مناسبت اولین جشن سالروز باستیل (روز ملی فرانسه) در هزاره جدید بود. در ایالات متحده نیز ۴ ژوئیه جشن استقلال آمریکا یک روز محبوب برای پیک نیک رفتن محسوب می‌شود.

نمایش فرهنگی پیک نیک[ویرایش]

نجیب زاده با همراهان خود در یک پیک نیک. تصویر از یک نسخه از کتاب شکار از گاستون ۳ فوآ-بئارن در قرن ۱۵

در فیلم[ویرایش]

در هنرهای زیبا[ویرایش]

در ادبیات[ویرایش]

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Mary Ellen W. Hern, "Picnicking in the Northeastern United States, 1840-1900", Winterthur Portfolio 24.2/3 (Summer - Autumn 1989), pp. 139–152.
  2. Oxford English Dictionary, "picnic"
  3. English picnics are described in Georgina Battiscombe (1949).
  4. "Emma by Jane Austen - Project Gutenberg". Gutenberg.net. 1994-08-01. Retrieved 2009-12-07.