پول دیجیتال

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

پول دیجیتال (به انگلیسی: Digital currency) یک واسطه تبادل برپایه اینترنت است (جدا از واسطه‌های فیزیکی مانند اوراق بانکی یا سکه) که ویژگی‌هایی مشابه با پول فیزیکی را داراست، اما تراکنش‌های انتقال سرمایه را به‌صورت آنی و بدون مرز بین افراد انجام می‌دهد. پول‌های مجازی و رمزپول‌ها (به انگلیسی: cryptocurrency) هر دو از نمونه‌های پول‌های دیجیتال هستند اما برعکس این عبارت صحیح نیست. پول‌های دیجیتال مانند پول‌های فیزیکی، برای خرید کالا و سرویس مورد استفاده قرار می‌گیرند اما می‌توانند به استفاده در مجامع خاص نیز محدود شوند. مثلاً می‌توان یک پول مجازی مخصوص یک بازی یا شبکهٔ اجتماعی داشت.[۱] پول‌های دیجیتال مانند بیت‌کوین به‌عنوان «پول‌های غیرمتمرکز دیجیتال» شناخته می‌شوند؛ به این معنی که مرکزی برای تولید این پول وجود ندارد.

تعریف[ویرایش]

پول دیجیتال به‌عنوان یک واحد پولی یا واسطه تبادل (جدا از واسطه‌های فیزیکی مانند اوراق بانکی یا سکه) برپایهٔ اینترنت تعریف می‌شود که ویژگی‌هایی مشابه با پول فیزیکی را داراست، اما تراکنش‌های انتقال سرمایه را به‌صورت آنی و بدون مرز بین افراد انجام می‌دهد. پول‌های مجازی و رمزپولها هر دو از نمونه‌های پول‌های دیجیتال هستند اما برعکس این عبارت صحیح نیست. درواقع نمی‌توان پول دیجیتال به این دو گروه محدود کرد.[۲]

تاریخچه[ویرایش]

ریشه‌های پول دیجیتال به حباب دات-کام در دهه ۱۹۹۰ برمی‌گردد. یکی از اولین ای-گلدها که با پشتوانه طلا بود، در سال ۱۹۹۶ ایجاد شد. یکی از پول‌های دیجیتال مطرح دیگر رزرو آزادی (به انگلیسی: Liberty Reserve) بود که در سال ۲۰۰۶ به‌وجود آمد. این سرویس به کاربران اجازه می‌داد تا پول دلار یا یوروی خود را به رزرو آزادی تبدیل کرده و بتوانند آن را آزادانه با دستمزد ۱٪ بین یکدیگر رد و بدل کنند. هر دوی این سرویس‌ها متمرکز بوده و برای استفاده در پول‌شویی شهرت داشتند. همین امر سبب شد تا دولت آمریکا هر دو سرویس را تعطیل کند.[۳] گسترش تازهٔ رمزپولها، علاقه به استفاده مجدد از پول‌های دیجتال را افزایش داده است. این امر با معرفی بیت‌کوین در سال ۲۰۰۹ همراه بود که آن را به بزرگترین و موردِ قبول‌ترین پول دیجیتال تبدیل کرد.

قوانین[ویرایش]

پول‌های مجازی تهدیدی برای بانک‌های مرکزی، قانون‌گذاران مالی، وزارت‌خانه یا سازمان‌های مربوط به مسائل مالی و سازمان‌های آمارگیری و محاسباتی است.

وزارت خزانه‌داری آمریکا[ویرایش]

در ۲۰ مارس سال ۲۰۱۳ شبکهٔ اجرایی جرائم مالی (به انگلیسی: Financial Crimes Enforcement Network) رهنمودی را برای روشن‌سازی روش اجرای قانون پنهان‌کاری بانک‌ها (به انگلیسی: Bank Secrecy Act) در مقابله با افرادی که پول مجازی تولید، رد و بدل و یا انتقال می‌دهند، تصویب کرد.[۴]

مسایل امنیتی[ویرایش]

در ماه می سال ۲۰۱۴ کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا در مورد خطرهای بیت‌کوین و دیگر پول‌های مجازی هشدار داد.[۵]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. What is bitcoin?. CoinDesk. Retrieved Jan 27, 2015. 
  2. Digital vs. Virtual Currencies. Andrew Wagner. Retrieved Jan 27, 2015. 
  3. 'Black Market Bank' Accused of Laundering $6B in Criminal Proceeds. ای‌بی‌سی نیوز. May 28, 2013. Retrieved Jan 27, 2015. 
  4. FIN-2013-G001: Application of FinCEN's Regulations to Persons Administering, Exchanging, or Using Virtual Currencies. Financial Crimes Enforcement Network, 18 March 2013. Archived from the original on 2013-03-19. 
  5. SEC Warns Investors To Beware Of Bitcoin. Forbes. 9 May 2014. Retrieved Jan 27, 2015.