عرضه اولیه سکه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

عرضه اولیه سکه (به انگلیسی: Initial Coin Offering) یک روش ایجاد سرمایه از طریق سرمایه‌گذاری جمعی است بر محور رمزارز به وجود آمده‌است. در عرضه اولیه سکه، درصدی از پول اینترنتی جدید در قبال پول‌های دیجیتالی مطرح مانند بیت‌کوین یا اتریوم به سرمایه‌گذاران واگذار می‌شود.ICO بخشی از فرایند تامین مالی برای استارت آپ‌ های فعال در حوزه بلاک چین است. به بیان دقیق ICO مخفف Initial Coin Offering و به معنی «عرضه اولیه ارز (سکه)» است. در یک ICO بخشی از کریپتوکارنسی (ارز مجازی) مورد نظر به عنوان سرمایه اولیه شروع‌ به‌ کار استارت آپ با تخفیف و قیمتی پایین‌تر از قیمت عادی به فروش گذاشته می‌شود (فروش توکن یا Token Sale).فروش این ICO ها هم معمولا با کریپتو کارنسی های مرسوم نظیر بیت کوین و اترویم انجام میشود.


تاریخچه[ویرایش]

این مدل از عرضه پول‌های دیجیتالی اولین بار در ماه ژوئیه ۲۰۱۳ توسط Mastercoin برگزار شد. اتریوم در سال ۲۰۱۴ مبلغی را با فروش نشانه‌ای به دست آورد. ICOs در حال حاضر بسیار محبوب است. در ماه نوامبر ۲۰۱۷ در حال حاضر حدود ۵۰ پیشنهاد در ماه وجود دارد و یک مرورگر وب جدید Brave ICO حدود ۳۵ میلیون دلار در کمتر از ۳۰ ثانیه تولید کرد. حداقل ۱۸ وبسایت وجود دارد که عرضه اولیه سکه را دنبال می‌کنند. در آغاز اکتبر سال ۲۰۱۷، فروش ICE سکه به ارزش ۲٫۳ میلیارد دلار در طول سال انجام شده‌است، بیش از ده برابر بیشتر از سال ۲۰۱۶ است.

تفاوت های عرضه اولیه سکه و عرضه اولیه سهام در بورس:[ویرایش]

  • عرضه اولیه سکه نیاز به اخذ مجوز ندارد
  • عرض اولیه سکه نیاز به حداقل سرمایه اولیه ضمناتی ندارد
  • عرضه اولیه سکه به صورت کاملا اینترنتی صورت می گیرد
  • میتوان گفت که نقدشوندگی توکن ها آسانتر از فروش سهام عادی است
  • ریسک و کلاهبرداری در عرضه اولیه سکه به مراتب بیشتر است

منابع[ویرایش]