پوبلیوس والریوس پوبلیکولا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

پوبلیوس والریوس پوبلیکولا (به لاتین: Publius Valerius Publicola) (در گذشته در ۵۰۳ پیش از میلاد) ملقب به پوپلیکولا (به معنی دوست ملت) کنسول روم و از بنیان‌گذاران جمهوری روم بود که در انقلاب سال ۵۰۹ علیه حکومت مونارشی حاکم بر روم مشارکت داشت.

پوبلیوس از طرفداران سرسخت حکومت مردمی بود و پلوتارک مورخ رمی او را «ناجی جمهوری» نامیده و بخشی از کتاب «زندگی یونانیان و رومیان شریف» خود را به او اختصاص داده است.

پیوند به بیرون[ویرایش]