پارامومایسین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پارامومایسین
Paromomycin structure.svg
آمینوسیدین (پارومومایسین سولفات)
داده‌های بالینی
روش مصرف دارودهانی، درون عضلانی
گروه داروییداروهای ضد پروتوزوآها
داده‌های فارماکوکینتیک
دفعمدفوعی
شناسه‌ها
شمارهٔ CAS
پاب‌کم CID
CompTox Dashboard (EPA)
ECHA InfoCard100.028.567 ویرایش در ویکی‌داده
داده‌های فیزیکی و شیمیایی
فرمول شیمیاییC23H47N5O18S
جرم مولی۶۱۵٫۶۲۹

پارومومایسین یا آمینوسیدین سولفات یک آنتی‌بیوتیک آمینوگلیکوزید است که بر روی برخی از تک یاخته‌ها از جمله آمیب و لیشمانیا و کریپتوسپوریدیم نیز مؤثر است و از راه خوراکی در درمان عفونت‌های تک‌یاخته‌ای مانند آمیبیاز روده‌ای مصرف می‌شود.

عوارض جانبی[ویرایش]

این دارو بالقوه یک داروی سمی برای کلیه و گوش است. مصرف مقادیر زیاد این دارو ممکن است با عوارضی مانند تهوع، استفراغ، کرامپ شکمی واسهال همراه باشد.

مقادیر مصرف[ویرایش]

مقدار مصرف این دارو در بزرگسالان و کودکان دردرمان آمیبیاز روده‌ای ۲۰–۳۰ mg/kg/day در مقادیر منقسم همراه باغذا، برای مدت ۵–۱۰ روز می‌باشد. برای کاهش فلور میکروبی روده در کبد، مقدار ۴g/day در مقادیر منقسم با فواصل زمانی ثابت برای مدت ۵–۶ روز مصرف می‌شود.

سفارشات[ویرایش]

  • این دارو را می‌توان با غذا مصرف کرد.
  • در صورت بروز وزوز گوش، عیب شنوایی یا سرگیجه، باید به پزشک مراجعه شود.
  • در صورت وجود ضایعات زخم‌دار روده‌ای، جذب این دارو از طریق روده و به میزان اندک امکان‌پذیر است و ممکن است موجب بروز عوارض جانبی دارو شود.
  • مصرف مداوم یا مکرر آنتی‌بیوتیک‌ها ممکن است موجب بروز مقاومت میکروبی و رشد بیش از حد باکتری‌ها و قارچ‌های غیر حساس و در نتیجه بروز عفونت‌های ثانویه گردد.
  • بین این دارو ونئومایسین مقاومت متقاطع وجود دارد.

منابع[ویرایش]

  • سایت دارویاب
  • ویکی‌پدیای انگلیسی