تلیترومایسین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

تلیترومایسین
تلیترومایسین
تلیترومایسین
نام آیوپاک SRRRRS,۱۱R,۱۳R,۱۴R)-۸-[(۲SRSR)-
۴-dimethylamino-۳-hydroxy-۶-methyl-oxan-۲-yl]oxy-
۲-ethyl-۹-methoxy-۱٬۵٬۷٬۹٬۱۱٬۱۳-hexamethyl-۱۵-
[۴-(۴-pyridin-۳-ylimidazol-۱-yl)butyl]-۳٬۱۷-dioxa-۱۵-
azabicyclo[۱۲٫۳٫۰]heptadecane-۴٬۶٬۱۲٬۱۶-tetrone
شمارهٔ CAS ۱۹۱۱۱۴-۴۸-۴
فرمول شیمیایی C43H65N5O۱۰
گروه دارویی ماکرولید
طبقه بندی درمانی شیمیایی تشریحی آنتی بیوتیک
PubChem ۵۴۶۲۵۱۶
جرم مولی (گرم بر مول) ۸۱۲٫۰۰۴
نیمه عمر ۱۰ ساعت
متابولیسم کبدی ، ۵۰ درصد توسط آنزیم CYP3A۴
دفع صفراوی و کلیوی
پیوند پروتئینی ۶۰ تا ۷۰ درصد
زیست فراهمی ۵۷٪
مکانیسم اثر مهار سنتز پروتئین توسط باکتری
راه استعمال خوراکی
اشکال دارویی (در حال حاضر در داروهای ژنریک ایران موجود نمی‌باشد)
مصرف در بارداری گروه C

تلیترومایسین (به انگلیسی: Telithromycin)

رده درمانی: آنتی‌بیوتیک

تلیترومایسین یک کتولید با ساختمان وابسته به ماکرولیدها است. مکانیسم اثر این دارو شبیه به اریترومایسین می‌باشد. با این حال برخی سوش‌های مقاوم به ماکرولید به تلیترومایسین حساس هستند.

اندیکاسیون‌های بالینی این دارو عبارتند از : پنومونی اکتسابی از جامعه و دیگر عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی.

طریقه مصرف[ویرایش]

تلیترومایسین یک بار در روز و از راه خوراکی تجویز می‌شود و از طریق صفرا و ادرار دفع می‌شود. این دارو سیتوکروم P3A۴ یا همان CYP3A۴ را مهار می‌نماید.

منابع[ویرایش]