هبل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

هُبَل مهم‌ترین بُت از ۳۶۰ بُت‌ای بود که اعراب پیش از اسلام در کعبه قرار داده و می‌پرستیدند.[۱]

تعداد ۳۶۰ بت شاید نمادی از ۳۶۰ روز سال بود.[۲]

ایزد هبل را دو قبیلهٔ عربِ بنی کنانه و قریش می‌پرستیدند. تندیس این بُت به چهرهٔ انسان و از عقیق سرخ ساخته شده و آن را درون کعبه جای داده بودند. دست راست‌اش را که شکسته بود با دستی ساخته از زر جای‌گزین کرده بودند. بُت هبل هنگام فتح مکه همراهِ دیگر بت‌ها نابود شد.[۳]

از اشخاص بزرگی که بت هبل را می‌پرستیدند می‌توان به حسی بن ولیل اشاره کرد که خلیفه قوم بلبلیه معرفی شده بود.[۴]

منابع[ویرایش]

  1. Karen Armstrong (2000,2002). Islam: A Short History. p. 11. ISBN 0-8129-6618-x (help).  Check date values in: |date= (help)
  2. همان.
  3. دهخدا: هبل.
  4. خانلری، محمود. گذشته اعراب. همدان: انتشارات مهر، ۱۳۹۵. 

۴. کتاب گذشته اعراب نوشته محمود خانلری