نشان پهلوی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
نشان پهلوی
Order of Pahlavi Medal.svg
مدال نشان پهلوی
اهدا توسط شاه ایران
گونه نشان سلطنتی
خانه پادشاهی دودمان پهلوی
وضعیت منحل شده
شاه رضا شاه
محمدرضا شاه
درجه‌ها (شامل متاخرها) درجه یک و درجه دو
پایه‌ریزی ۱۳۱۱ شمسی
Order of Pahlavi Ribbon Bar - Imperial Iran.svg
نوارهای سینه

نشان پهلوی بالاترین نشان سلطنتی ایران در دورهٔ پهلوی بود که در سال ۱۳۱۱ توسط رضاشاه پهلوی در دو درجه ایجاد گردید. این نشان پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران منسوخ گردید.
نشان شامل یک گردنبند به شکل حلقه‌های آبی و طلایی، مدال،یک حمایل پهن به رنگ آبی با دو خط طلایی و یک ستاره که روی سینه نصب می‌شود است. نشان به شکل یک ضربدر است که چهار تاج در چهار طرف آن قرار گرفته. بین تاج‌ها نیز خط‌های آبی و طلایی قرار دارد. در مرکز مدال تصویری از کوه دماوند و خورشید تابانی در پشت آن نقش بسته است. ستاره نیز شبیه به مدال است. گفته می شود کوه دماوند نمادی از زادگاه رضاشاه و خورشید تابان نمادی از بنیانگذاری حکومت پهلوی است که چون خورشیدی از بلندای مرتفع ترین نقطه ایران بر این کشور پرتو افکنده است. این تصویر ذهنی در پشت اسکناس ده پهلوی رضاشاه بیشتر نمایان است.

نشان بیمه ایران نیز برگرفته از نشان پهلوی با همان عناصر می باشد.

دریافت کنندگان[ویرایش]

عبدالحلیم معظم شاه عبدالله اول پرنس آیمون
بودوئن بومیپول آدولیاده فیصل یکم
فیصل دوم فاروق یکم فردریک نهم دانمارک
جرج ششم غازی اول گوستاو آدولف ششم سوئد
هایله سلاسی حسن دوم مراکش ملک حسین
عیسی بن سلمان آل‌خلیفه اسماعیل نصیرالدین شاه یحیی خان
هاینریش لوبکه ماهیندرا بیر بیکرام شاه اسکندر میرزا
محمدرضا پهلوی اولاف پنجم نروژ علی‌رضا پهلوی (یکم)
غلامرضا پهلوی رضا پهلوی (دوم) قابوس بن سعید
محمد ظاهرشاه یوسیپ بروز تیتو سوهارتو
شارل دوگل

گالری[ویرایش]

منابع[ویرایش]