دو (نت موسیقی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
نت دو وسط

دو (به فرانسوی: do، به انگلیسی: C، به آلمانی: C) نام نخستین نُت از نُت‌های موسیقی است و «سی دیز» نت مترادف «دو» محسوب می شود. یک نت «دو» وسط یا (C4) بر اساس زیروبمی، فرکانسی معادل (۲۶۱٫۶۲۶ هرتز) را داراست.

هفت نُتِ موسیقی به‌ترتیب عبارت‌اند از: دو (C)، رِ (D)، می (E)، فا (F)، سُل (G)، لا (A)، سی (B). بدین ترتیب، این نُت‌ها از چپ به راست C,D,E,F,G,A,B هفت نُت اصلی موسیقی را تشکیل می‌دهند.

دو وسط روی چهار کلید مختلف
دو وسط روی کلاویه پیانو

گام[ویرایش]

گام‌ها بر پایه نت «دو» عبارتند از :

  • دو ماژور : دو، ر، می، فا، سل، لا، سی، دو.
  • دو مینور تئوریک : دو، ر، می بمل، فا، سل، لا بمل، سی بمل، دو.
  • دو مینور هارمونیک : دو، ر، می بمل، فا، سل، لا بمل، سی، دو.
  • دو مینور ملودیک بالا رونده : دو، ر، می بمل، فا، سل، لا، سی، دو.
  • دو مینور ملودیک پایین رونده : دو، سی بمل، لا بمل، سل، فا، می بمل، ر، دو.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]


 
نت‌های موسیقی
سی دیز / دو  · دو دیز / ر بمل  · ر  · ر دیز / می بمل  · می / فا بمل  · می دیز / فا  · سل  · سل دیز / لا بمل  · لا  · لا دیز / سی بمل  · سی / دو بمل