بمل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Bémols en armure et sur note accidentée

در موسیقی به نت‌هایی که با فاصله نیم پرده عقب‌تر از نتهای اصلی قرار دارند بــِمُل می‌گویند.

بمل یکی از علامات تغییردهنده‌است که قبل از نت‌ها گذارده می‌شود. این علامت صدای نوت را نیم‌پرده پایین می‌آورد. به‌عبارت دیگر صدای نت را نیم‌پرده بم می‌کند. بمل در تقابل با دیز است.[۱]

گام‌های بمل‌دار[ویرایش]

اگر عمل پائین آوردن نت چهارم با نیم‌پرده (بمل کردن سی) را تا پیدا شدن هفت بمل ادامه دهیم گامهای بمل دار: فا، سی بمل، لا بمل، ربمل، سل بمل، دو بمل بزرگ و به ترتیب بمل‌ها سی، می، لا، ر، سل، دو، فا، پیدا می‌شوند.[۲]

در گام دو ماژور فاصله میان نتهای «دو» تا «ر بمل» یعنی از C تا Db را دوم کوچک می‌گویند که معادل نیم پرده‌است.[۳]

در برابر دیز و بمل، سُری و کُرُن نیز برای یک چهارم پرده‌ها در موسیقی است که بیشتر برای نت نویسی سازهای زهی استفاده میگردد.

منابع[ویرایش]