بمل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Bémols en armure et sur note accidentée

بِمُل (به فرانسوی: bémol) یکی از علامات تغییردهنده است که قبل از نُت‌ها گذارده می‌شود. این علامت صدای نُت را نیم‌پرده پایین می‌آورَد. و آن را با نماد « ♭ » نشان می‌دهند. به‌عبارت‌دیگر، صدای نُت را نیم‌پرده بم می‌کند. بِمُل در تقابل با دیِز است.[۱] (در پیانو: بِمُل شستی سیاه رنگ ما قبل (بم‌تر یا پایین‌تر) شستی سفید مورد نظر است) علامت بِمُل صدای نُت را نیم‌پردۀ کروماتیک بم‌تر و علامت دیز صدای نت را نیم‌پردۀ کروماتیک زیرتر می‌کند. وقتی علامت بمل بعد از نتی قرار بگیرد، باید نزدیک‌ترین شستی‌های سیاهی را که سمت چپ آن نت قرار دارد بزنیم.[۲]


گام‌های بمل‌دار[ویرایش]

اگر عمل پایین‌آوردن نت چهارم با نیم‌پرده (بمل کردنِ سی) را تا پیداشدن هفت بمل ادامه دهیم، گام‌های بمل‌دار: فا، سی بمل، لا بمل، رِ بمل، سُل بمل، دو بمل بزرگ، و به‌ترتیب بمل‌ها سی، می، لا، رِ، سُل، دو، فا، پیدا می‌شوند.[۳]

در گام دو ماژور، فاصلۀ میان نت‌های «دو» تا «رِ بمل»، یعنی از C تا D را دوم کوچک می‌گویند که معادل نیم‌پرده است.[۴]

در برابر دیِز و بمل، سُری و کُرُن نیز برای یک‌چهارم پرده‌ها در موسیقی است که بیشتر برای نت‌نویسی سازهای زهی استفاده می‌شود.

منابع[ویرایش]