بمل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Bémols en armure et sur note accidentée

در موسیقی به نت‌هایی که با فاصلۀ نیم‌پرده عقب‌تر از نت‌های اصلی قرار دارند بِـمُل (به فرانسوی: bémol) می‌گویند.

بمل یکی از علامات تغییردهنده است که قبل از نت‌ها گذارده می‌شود. این علامت صدای نت را نیم‌پرده پایین می‌آورَد. به‌عبارت‌دیگر، صدای نت را نیم‌پرده بم می‌کند. بمل در تقابل با دیِز است.[۱] علامت بمل صدای نت را نیم‌پردۀ کروماتیک بم‌تر و علامت دیز صدای نت را نیم‌پردۀ کروماتیک زیرتر می‌کند. وقتی علامت بمل بعد از نتی قرار بگیرد، باید نزدیک‌ترین شستی‌های سیاهی را که سمت چپ آن نت قرار دارد بزنیم.[۲]


گام‌های بمل‌دار[ویرایش]

اگر عمل پایین‌آوردن نت چهارم با نیم‌پرده (بمل کردنِ سی) را تا پیداشدن هفت بمل ادامه دهیم، گام‌های بمل‌دار: فا، سی بمل، لا بمل، رِ بمل، سُل بمل، دو بمل بزرگ، و به‌ترتیب بمل‌ها سی، می، لا، رِ، سُل، دو، فا، پیدا می‌شوند.[۳]

در گام دو ماژور، فاصلۀ میان نت‌های «دو» تا «رِ بمل»، یعنی از C تا D را دوم کوچک می‌گویند که معادل نیم‌پرده است.[۴]

در برابر دیِز و بمل، سُری و کُرُن نیز برای یک‌چهارم پرده‌ها در موسیقی است که بیشتر برای نت‌نویسی سازهای زهی استفاده می‌شود.

منابع[ویرایش]