میگ-۳۱

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
میکویان میگ-۳۱
[[File:
A MiG-31DZ in flight over Russia, 2012
|300px|center]]
نوع هواپیما هواپیمای رهگیر
کشور سازنده Flag of the Soviet Union.svg شوروی -  روسیه
شرکت سازنده میکویان گرویچ
طراحی شده توسط شورای طراحی میگ
نخستین پرواز ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۵
تاریخ رونمایی ۱۹۸۲
وضعیت کنونی فعال
بکارگیرنده(ها) نیروی هوایی روسیه
نیروی هوایی قزاقستان
تعداد ساخته‌شده ۵۱۹[۱]
بهای هر فروند ۵۷ میلیون دلار
توسعه یافتهٔ میگ-۲۵

میکویان میگ-۳۱ (به روسی: Микоян МиГ-31) (نام ناتو: فاکس‌هاوند Foxhound)، یک هواپیمای رهگیر مافوق صوت است که توسط شرکت میکویان در شوروی به عنوان جایگزین جنگنده میگ-۲۵ فاکسبَت ساخته شد. اولین بار غرب در دهه ۱۹۷۰ و پس از فرار ویکتور بلینکو به ژاپن از طرح شوروی که در حال ساخت یک رهگیر بسیار پیشرفته تر از میگ ۲۵ بود با نام سوپر فاکسبد اطلاع پیدا کرد.

بلینکو فاش ساخت جنگنده جدید از یک رادار به مراتب پیشرفته تر از رادر آرسمیچ میگ ۲۵ برخوردار است که از فن آوری تغییر فازهای امواج رادار بهره می‌برد و دارای یک موشک هدایت راداری با دستکم دو برابر برد موشک آر ۴۰ که در آن زمان سلاح میگ ۲۵ بود برخوردار است که بعدها مشخص شد جنگنده ای که ویکتور بلینکو از ان گفته بود با نام جنگنده میگ ۳۱ فاکس هاوند به معنای سگ شکاری روس‌ها تولید شد.

در واقع میگ ۳۱ را روس‌ها با چند هدف و انگیزه تولید کردند که ابتدا جایگزینی میگ‌های ۲۵ که پس از دسترسی غرب به میگ ویکتور بلینکو دیگر به تمامی اطلاعات ان دست یافته و غرب با شگفتی دریافت که چقدر این جنگنده را دست بالا گرفته بود و در واقع میگ ۲۵ ببر کاغذی بود که دستگاه تبلیغاتی کمونیست‌ها از ان هیولایی ترسناک ساخته بود، هدف بعدی، مقابله با جالش اساسی روس‌ها یعنی پرنده سیاه باشکوه غرب اس آر - ۷۱ بود در آن زمان این پرنده سیاه از سمت بریتانیا پرواز می‌کرد و با عبور از منطقه اسکاندیناوی و سوخت‌گیری بر فراز نروژ وارد شوروی می‌شد میگ ۲۵ از سرعت بالایی برخوردار بود، ولی مشکل این بود که این جنگنده در حالت مسلح حداکثر توان پرواز تا ۲/۵ ماخ را داشت از طرفی میگ ۲۵ تنها برای دقایق کوتاهی توان پرواز با حداکثر تراست موتور در حالت پس سوز را داشت و اگر مدت زیادی در این حالت می‌ماند بر اثر گرمای زیاد موتور شروع به ذوب شدن می‌کرد و موشک آر ۴۰ هم تا به حداکثر ارتفاع و سرعت مناسب برای رهگیری اس آر ۷۱ می‌رسید سوخت آن تمام می‌کرد و در کل روس‌ها به جنگ افرار تواناتری نیاز داشتند، مورد بعد رقابت متداول روس‌ها با امریکایی‌ها بود، در واقع پس از ورود دو شکاری برتری هوایی سلطان اف ۱۵ ایگل و شکاری برد بلند اف ۱۴ تامکت، روس‌ها به کل قافیه در رقابت در عرصه هواگردها واگذار کردند دو پرنده آمریکایی جنگنده‌های کارامد و توانایی بودند و به‌طور کل در شوروی رقیبی که تمام قد توان رقابت را داشته باشد وجود نداشت گل سرسبد روس‌ها فاکسبد بود که اصلاً یک جنگنده نسل سومی بود و هنوز از موتور توربوجت بهره می‌برد، لذا با ورود میگ ۳۱ و به فاصله کمی میگ ۲۹ و سوخو ۲۷ تا حدودی این شکاف عمیق فن آوری که بین دو ابرقدرت ایجاد شده بود پر شد، دفتر طراحی میکویان این جنگنده را بر اساس میگ-۲۵ طراحی کرده‌است. میگ-۳۱ اولین پرواز خود را در سال ۱۹۷۵ انجام داد و از سال ۱۹۸۲ وارد خدمت فعال نظامی در ارتش شوروی شد و تا زمان فروپاشی شوروی، پیشرفته‌ترین هواپیمای رهگیر این کشور بود. هم‌چنین ایران در سال‌های ۱۹۹۱ قصد داشت چند میگ ۳۱ را از شوروی خریداری کند که با فشار آمریکا این خریدها منتفی شد.

میگ ۳۱ تواناترین هواپیمای رهگیر دفاع هوایی روس‌هاست که قابلیت درگیری هم‌زمان با چندین هدف را دارد. رادار نیرومند زاسلون اس‌بی‌آی-۱۶ مهمترین عامل تأثیرگذاری میگ-۳۱ است که در زمان خود قوی‌ترین رادار جنگنده دنیا محسوب می‌شد. موتور جدید سولویف دی-۳۰اف۶ هم موجب شده بود تا برد عملیاتی و پارامترهای پروازی اصلی این هواپیما در مقایسه با میگ-۲۵ ارتقا پیدا کند. بدنه و بال‌های آن هم از میگ-۲۵ قوی‌تر بود و توانایی پرواز مافوق صوت در ارتفاع پایین را دارد. دو موتور توربوفن دی-۳۰اف۶ با نیروی گشتاور ۱۵۲ کیلونیوتن امکان رسیدن به سرعت ۱٬۲۳ ماخ در ارتفاع پایین و ۲٬۸۳ ماخ در ارتفاع بالا را به این هواپیما می‌دهد. از نظر قوای محرکه امکان گذر از سرعت ۳ ماخ هم برای این هواپیما وجود دارد، اما فشار بیش از اندازه‌ای را به موتور و بدنه پروازی وارد می‌کند و به همین جهت در حالت عادی و غیراضطراری نباید هواپیما را به چنین سرعتی رساند. روس‌ها تا سال ۱۹۸۷ بیش از ۱۵۰ فروند میگ-۳۱ را در نقاط مختلف مرزی از آرخانگلسک در شمال غربی کشور گرفته تا خاور دور شوروی مستقر کرده بودند. این هواپیما صرفاً برای دفاع هوایی از سرزمین اصلی شوروی طراحی شده‌بود و مأموریت دیگری نداشت. میگ-۳۱ موشک‌های هوابه‌هوای دوربرد آآ-۹ را حمل می‌کرد و با موشک ام-۹ توانایی درگیری هم‌زمان با ۴ هدف متفاوت را داشت. نزدیکترین هواپیماهای غربی به میگ ۳۱ دو جنگنده اف-۱۴ و اف-۱۵ هستند. در سال ۱۹۹۲ مقامات چینی از توافق برای خرید ۲۴ فروند میگ ۳۱ خبر دادند که در کارخانه‌ای در شنیانگ مونتاژ خواهند شد. برخی گزارش‌ها از دریافت لیسانس تولید ۷۰۰ فروند حکایت داشت که ۲۰۰ فروند آن تا سال ۲۰۱۰ عملیاتی خواهند شد، اما هیچ‌یک از این‌ها تاکنون عملی نشده‌است.[۲]

میگ-۳۱بی‌ام مدل ارتقا یافته‌ای از میگ-۳۱ با قابلیت‌های بسیار بالاتر جنگی است که قرار است تمام میگ-۳۱های فعال ارتش روسیه به آن ارتقا یابند. این جنگنده در وضعیت جنگ هوایی قدرت رهگیری ۲۴ هدف و درگیری با ۸ هدف از جمله موشک‌های کروز گرفته تا هواپیماهای مافوق صوت را دارد. شرکت میگ در سال ۱۹۹۹ برای نخستین بار این هواپیما را به معرض نمایش عمومی گذاشت. رهگیری جنگنده‌هایی با ۳۲۰ کیلومتر فاصله و انهدام اهداف هوایی در فاصله ۲۸۰ کیلومتری با ۶ راکت ویمپل آر-۳۷ از جمله قابلیت‌های منحصر به فرد مدل بی‌ام است. در مقام مقایسه بهترین رهگیر آمریکایی یعنی اف-۱۴دی توانایی انهدام اهدافی با بیش از ۱۸۰ کیلومتر فاصله را نداشت. قابلیت‌های حمله به اهداف سطحی و نقشه‌برداری زمین هم به این جنگنده افزوده شد و در نتیجه این جنگنده برخلاف میگ-۳۱ یک جنگنده چندمنظوره طبقه‌بندی می‌شود. میگ-۳۱بی‌ام همچنین تنها هواپیمای در حال تولید است که توان درگیری مؤثر با موشک‌های کروز مدل تاماهاوک را دارد. یک کارشناس روسی معتقد بود که اگر عراق در جریان عملیات طوفان صحرا از میگ-۳۱ برخوردار بود، حداکثر ده درصد موشک‌های کروز آمریکایی و انگلیسی می‌توانستند به اهداف خود در داخل خاک عراق برسند.[۳]

کاربران

کاربران فعلی

  •  قزاقستان پس از روسیه که کاربر اصلی است، قزاقستان حدود ۳۰ فروند میگ ۳۱ دارد. در سال ۲۰۰۷ قراردادی به ارزش ۶۰ میلیون دلار برای ارتقای ده فروند از آن‌ها به میگ-۳۱بی‌ام به امضا رسید.[۳]
  •  روسیه

کاربران سابق

مشخصات

MIKOYAN-GUREVICH MiG-31 FOXHOUND.png

منبع اطلاعات Great Book of Modern Warplanes,[۴] MiG-31E data[۵]

مشخصات عمومی

  • خدمه: دو (خلبان و متخصص سیتمهای جنگ‌افزاری)
  • طول: ۲۲٫۶۹ متر (74 ft 5 in)
  • پهنای بال: ۱۳٫۴۶ متر (44 ft 2 in)
  • ارتفاع: ۶٫۱۵ متر (20 ft 2 in)
  • بال: مساحت ۶۱٫۶ مترمربع (663 ft²)
  • وزن خالی: ۲۱٬۸۲۰ کیلو (48,100 lb)
  • وزن بارگیری: ۴۱٬۰۰۰ کیلو (90,400 lb)
  • بیشینه وزن برخاست: ۴۶٬۲۰۰ کیلو (101,900 lb)
  • پیشرانه: ۲× توربوفن با پس سوز سولوویف د-۳۰
    • نیرو ی خشک: ۹۳ کیلو نیوتن (20,900 lbf) هرکدام
    • نیرو با پس سوز ۱۵۲ کیلو نیوتن (34,172 lbf) هرکدام

عملکرد

جنگ‌افزار

  • یک توپ ۲۳ میلی‌متری GSh-6-23
  • ۴ جایگاه زیر بدنه برای موشک‌های ویمپل آر-۳۳ (آ-۹ آموس) یا ۶ جایگاه برای موشک‌های دوربرد ویمپل آر-۳۷ (آآ-ایکس-۱۳ ارو) فقط در میگ-۳۱ام/ام بی
  • ۴ پیلون زیر بال برای:
    • دو موشک میان برد بیس نوات آر-۴۰ (آآ-۶ آکرید)
    • چهار موشک کوتاه برد فروسرخ آر-۷۳ (آآ-۱۱ آرچر) یا آر-۶۰ (آآ-۸ آفید)
    • چهار موشک دوربرد آر-۷۷ (آآ-۱۲ آدر).
  • بعضی هواپیماها توان حمل موشک‌های ضدراداری کا-اچ-۳۱ و کا اچ-۵۸ را نیز دارند.
  • پیوند به بیرون

    منابع

    مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Mikoyan MiG-۳۱». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۷ مارس ۲۰۰۹.

    1. Mladenov, Alexander (July 2015). "The Foxhound's New Tricks". Air International. 19 (1): 28.
    2. MiG-31 FOXHOUND (MIKOYAN-GUREVICH) FAS
    3. ۳٫۰ ۳٫۱ MiG-31BM (Bolshaya Modernizatsiya - Big Modernization) Global Security
    4. Spick, Mike. The Great Book of Modern Warplanes. MBI, 2000. ISBN 0-7603-0893-4.
    5. MiG-31E page, RAC MiG. Retrieved ۲۲ ژوئیه ۲۰۰۸ (میلادی).