فرضیه چند ناحیه‌ای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

فرضیۀ چند ناحیه ای یک مدل‌سازی علمی است که توضیحاتی در مورد الگوهای تکامل انسان ارائه می دهد. این فرضیه بیان می دارد که انسان ها در ابتدای دورۀ پلیستوسن، حدود دو میلیون سال پیش تکامل یافتند و پس از آن تکامل انسان به طور پیوسته در چهارچوب یک گونۀ واحد انسان رخ داده است. این گونۀ واحد در بر گیرندۀ فرمهای مختلف انسان شامل انسان راست‌قامت و نئاندرتال و همچنین فرم های نوین انسان می باشد که در سرتاسر جهان تکامل یافتند و منجر به پیدایش جمعیت های متنوع انسان خردمند امروزی شدند.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. R. G. Bednarik (2011). "The Expulsion of Eve". Developments in Primatology: 25–55. DOI:10.1007/978-1-4419-9353-3_2. ISBN 978-1-4419-9352-6. Retrieved 10 November 2011. 

پیوند به بیرون[ویرایش]