برف‌پاک‌کن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
برف پاک‌کن

برف‌پاک‌کن در خودرو، وسیله‌ای است که برای پاک‌کردن برف و باران و گاهی تمیزکردن شیشۀ خوردرو به‌کار می‌رود. نخستین برف‌پاک‌کن کارای خودرو در ۱۹۰۳ میلادی توسط بانوی مخترع آمریکایی، مری اندرسون اختراع شد. برف‌پاک‌کن در طول یک سده، رفته‌رفته از یک وسیلۀ پیش‌پاافتاده در خودروهای قدیمی، به وسیله‌ای پراهمیت در خودروهای امروزی تبدیل شد.

البته حرکت قابل‌توجه درزمینۀ ظهور و پیدایش «برف‌پاک‌کن» به پنج سال پیش از آن بازمی‌گشت؛ زمانی که یک انگلیسی به نام J.H. Apjohn بازوی پاک‌کننده‌ای را ساخت که قابل حرکت بود و به یک نقطه از قاب شیشه وصل می‌شد. مشکل اصلی طرح این مخترع انگلیسی این بود که این بازوی متحرک تنها می‌توانست بخشی از شیشه را تمیز کند.

در آغاز، برف‌پاک‌کنِ خودرو دستی بود، ولی رفته‌رفته خلئی و سپس در ۱۹۲۲ الکتریکی شد. قبل از اختراع برف‌پاک‌کن، نیمۀ بالای شیشۀ جلو را برمی‌داشتند تا راننده درهنگام بارانی بودن هوا، دید کافی برای رانندگی داشته‌باشد.

نگارخانه[ویرایش]