سیلاخوری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
لری سیلاخوری

سیلاخووری

گویشگاه‌ها:  ایران
استان لرستان، دشت سیلاخور
شمار گویشوران:
خانواده: هندواروپایی
زبان هند و ایرانی
زبان ایرانی
   زبان ایرانی غربی
    جنوب غربی
     لری
      لری شمالی[۱][۲]
       لری سیلاخوری
کد زبان
ISO 639-1: هیچ
ISO 639-2:
ISO 639-3: lrc

گویش سیلاخوری [۳] لهجه رایج در روستاهای دشت سیلاخور در شرق استان لرستان است. سیلاخوری یکی از لهجه‌های لری است.[۱][۲]

دشت سیلاخور که بخش اصلی آن از جنوب بروجرد آغاز شده و تا شمال دورود و غرب ازنا ادامه می‌یابد به دلیل داشتن زمین‌های مناسب کشاورزی و آب‌های جاری، سکونت گاه طایفه‌ها و فرهنگ‌های متعددی شده‌است. با توجه به وجود شهرهای فوق و نیز وسعت منطقه سیلاخور، گویشورانی با گویش‌ها و لهجه‌های متعدد مانند گویش‌های نزدیک تر به فارسی معیار شامل گویش بروجردی و گویش گاپله‌ای (ازنایی) و گویش‌های لری خرم‌آبادی و لری بختیاری در این ناحیه رواج دارند. سیلاخوری به لری رایج در مناطق مرکزی و جنوبی لرستان نزدیک است اما مستقل از آنهاست.

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ "Language by Country". فهرست لینگوییست. 10 September 2014. Archived from the original on 10 September 2014. Retrieved 12 October 2014.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ "Luri, Northern". اتنولوگ. Archived from the original on 9 February 2014. Retrieved 12 October 2014.
  3. مرجع شهرهای ایران. «دورود». دریافت‌شده در ۱۳۹۱/۸/۱۰. تاریخ وارد شده در |تاریخ بازبینی= را بررسی کنید (کمک)