زاغ نوک‌زرد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
زاغ نوک‌زرد
Alpine Chough by Jim Higham.jpg
زاغ نوک‌زرد بالغ در سوئیس
وضعیت بقا
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: جانوران
شاخه: طنابداران
رده: پرندگان
راسته: گنجشک‌سانان
تیره: کلاغیان
سرده: زاغ
گونه: زاغ نوک‌زرد
نام علمی
Pyrrhocorax graculus
کارلوس لینه، ۱۷۶۶
توزیع تقریبی به رنگ سبز نشان داده شده‌است

زاغ نوک‌زرد یا زاغ آلپی (نام علمی: Pyrrhocorax graculus) یک پرنده از خانواده کلاغ است، یکی از تنها دو گونه از سرده زاغ یا زاغ کوهی. دو زیرگونه از آن در کوهستان‌های بلند از اسپانیا و شرق اروپا و شمال آفریقا به آسیای مرکزی،هند و چین وجود دارد.

این پرنده با پرهای زینتی براق سفید و مشکی، نوک زرد، پاهای قرمز و صداهای خاص از دیگر پرندگان متمایز است. این پرنده می‌تواند یک پرواز آکروباتیک منظم داشته باشد. رنگ تخم‌های این پرنده سفید و قهوه‌ای می‌باشد. این پرنده به عنوان غذا، در فصل تابستان عمدتاً از شکار حیوانات (بی مهرگان) بهره می‌برد و در فصل زمستان از میوه‌ها استفاده می‌کند.

تغییرات آب‌وهوایی می‌تواند یک تهدید برای زندگی این نوع پرنده باشد که با تغییر زیستگاه پرنده از نقاطی با ارتفاع کم به نقاطی با ارتفاع زیاد برطرف می‌شود.

طبقه‌بندی[ویرایش]

زاغ نوک‌زرد دارای دو زیرگونه موجود است:

  • P. g. graculus در اروپا، آفریقای شمالی،ترکیه و شمال ایران
  • P. g. digitatus بزرگتر از نژاد اول است و دارای پاهای قوی‌تر می‌باشد. این گونه به طور عمده در هیمالیا یافت می‌شود.

زاغ بال‌سفید استرالیا Corcorax melanorhamphos، با وجود شکل نوک خود و پرهای زینتی سفید و مشکی، تنها زاغی است که دورتر از سایر گونه‌های زاغ زندگی می‌کند.

شرح[ویرایش]

زاغ‌های نوک‌زرد آلپ بالغ پرهای زینتی سفید و مشکی، یک نوک زرد کوتاه، عنبیه قهوه‌ای تیره، و پاهای قرمز دارند. کمی کوچک‌تر از زاغ نوک‌قرمز ۳۹-۳۷ سانتیمتر(۱۴٫۶-۱۵٫۳ اینچ) طول به همراه ۱۲-۱۴ سانتیمتر(۴٫۷-۵٫۵ اینچ) دم و ۷۵-۸۵ سانتیمتر(۴۰-۳۳ اینچ) طول بال‌های آنهاست، اما دم کوتاه‌تر و بال‌های بلندتر نسبت به بستگان خویش دارد. جنس نر و ماده در ظاهر یکسان هستند اگرچه نر به طور متوسط کمی از ماده بزرگتر است. زاغ نابالغ نسبت به زاغ بالغ تفاوت‌هایی از قبیل نوک زردرنگ مبهم و پاهای قهوه‌ای دارا می‌باشد. زاغ نوک‌زرد بعید است با هر گونه دیگر اشتباه شود، اگرچه زاغ نوک‌زرد و نوک‌سرخ شبیه به هم هستند اما زاغ نوک‌زرد کوچک‌تر است و دارای پرهای زینتی خاکستری می‌باشد، و زاغ نوک‌قرمز دارای نوک قرمز و بلند می‌باشد.

زیرگونه P. g. digitatus به طور متوسط کمی بزرگتر از گونه نوع اول، با وزن ۱۹۱-۲۴۴ گرم(۶٫۸-۸٫۷ اونس) در برابر ۱۸۸-۲۵۲ گرم(۶٫۷-۹ اونس)و پاهای قوی‌تر است. این است که مطابق با اصل برگمان، که پیش‌بینی می‌کند که حیوانات بزرگ‌جثه‌تر باید در ارتفاعات بالاتر یا در مناطق سردتر و خشک‌تر زندگی کنند احتمال زندگی آنان در این نوع مناطق بیشتر است. پرواز زاغ نوک‌زرد سریع و آکروباتیک با ضربه شدید بال‌های آن است. و در پرواز نسبت به زاغ نوک‌قرمز تمییز می‌یابد.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]